Agathe Toman - Orange Sunset - 2/15

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «COLLECTION PARTAGÉE» του καλλιτέχνη. Φωτογραφική τέχνη σε γυαλισμένο χαρτί με κόκκο. Χειμώνας του 2025.
Υπογραφή κάτω δεξιά. Αριθμημένη κάτω αριστερά. Υπογεγραμμένο και αριθμημένο, ημερομηνία στο πίσω μέρος. Εκτυπωμένο στο Μιράζ, Γαλλία. Θα προσκομιστεί και ένα πιστοποιητικό αυθεντικότητας συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στον αγοραστή. Η φωτογραφία πωλείται χωρίς κάδρο ώστε να αποσταλεί κυλιόμενη.

Βιογραφικό του καλλιτέχνη:
Γεννημένη το 1989, έχοντας γαλλικές, αυστριακές και τσεχικές ρίζες, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημονική καλλιτέχνης, του οποίου το ταλέντο εκτείνεται από τη ζωγραφική στη ποίηση, περνώντας από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά την εκπαίδευση στη διακεκριμένη σχολή της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και τα χρόνια εργασίας ως στυλίστρια σε οίκους μόδας γαλλικής υψηλής ραπτικής στο Παρίσι πριν εννέα χρόνια, η Agathe αισθάνθηκε την ανάγκη να εστιάσει αποκλειστικά στη δημιουργία της.
Σήμερα εγκατεστημένη στη Landes εδώ και δεκατρία χρόνια, η Agathe διαφαίνεται ως μια ανερχόμενη μορφή στην σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή, εκτιμημένη τόσο σε εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο.

Με την αγορά της Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν δημοπρατηθεί τρεις φορές, μαρτυρώντας την απότομη άνοδο και την αποδοχή της στα σαλόνια τέχνης που θεωρούνται σημαντικά. Οι σημαντικές συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, ιδίως στο Art Paris, της εξασφάλισαν τεράστια επιτυχία, εδραιώνοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Η παλέτα της Agathe προτιμά βαθιές αποχρώσεις του μαύρου και του μπλε, ένα διακριτικό χρωματογραφικό κίνημα. Οι πίνακές της χρησιμοποιούν καθαικούς χρωστικούς παράγοντες, μελάνες, ελαιογραφίες και ακρυλικά με συγκλονιστική ένταση, που τείνουν να αναβιώνουν συνδέσεις με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή έξω από το οπτικό. Ο καμβάς ασκεί δύναμη, προσφέροντας ηχώ στις δικές του εμπειρίες.

Τα σκίτσα της, φτιαγμένα με στυλό Bic, φέρουν μια αποσταθεροποιητική δύναμη έλξης. Οι φωτογραφίες της Agathe ταράζουν με τις κλιδοειδείς αφαιρέσεις τους, μας κατακλύζουν με ήρεμες αισθήσεις, ανάμνηση μιας τελειωτικής αδράνειας που ήταν στην αρχή μας. Οι εκατοντάδες ποιήσεις της ρυθμίζουν το σύμπαν της με τρόπο λυρικό που χαρακτηρίζει το έργο της. Μια πρώτη συλλογή με τίτλο «You will have to learn to smile again», κυκλοφορεί το χειμώνα του 2024.

Πέρα από την καλλιτεχνική της πρακτική, η Agathe είναι επίσης βαθιά εμπλεκομένη στη μελέτη της ψυχιοαναλυτικής ψυχολογίας σε ανάλυση transactional, την οποία ασκεί εδώ και τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση εμπλουτίζει τη διαδικασία εννοιολογίας της, επιτρέποντάς της να εντάξει πολύ βαθιά ψυχικές διαστάσεις στην τέχνη της, που απορροφάει νέες πυκνότητες.

Η Agathe δεν διαχωρίζει την τέχνη της από τις κοινωνικές της δέσμες. Επικεντρώνει το έργο της σε καίρια θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτές οι θεματικές δεν είναι μόνο παρούσες στην τέχνη της, αλλά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής της ταυτότητας και της προσωπικότητάς της.

Το έργο της έχει αναγνωριστεί και γιορταστεί σε διάφορες εκδόσεις φήμης, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L’Oeil και Elle, σημαδεύοντας τον αξιοσημείωτο αντίκτυπό της στους τομείς της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να γοητεύει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως την αντιλαμβάνεται και τη μεταμορφώνει σε τέχνη. Τις εμπειρίες αυτές τις μοιράζεται με μεγάλη γενναιοδωρία.

«Ο ΟΡΑΜΑ ΜΟΥ:
Το έργο μου διερευνά τους βαθυστόχαστους συνδέσμους μεταξύ ψυχής και σώματος, πλέκοντας διαλόγους μεταξύ πνεύματος και ύλης. Ρωτώ τους τρόπους λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν, και τους κραδασμούς, τόσο αισθητούς όσο και αγνώστους, που απορρέουν.
Διερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντός του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική ένταση και μια ορισμένη ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε μια αυτοσκέψη, ανοίγοντας μια δίοδο προς το ασυνείδητο.

Ενσωματώνω αυτή τη βούληση στην υλικομορφία των ίδιων των έργων μου: απολύτως αφηρημένα, σε μονοχρωμίες, απόχρωση προς απόχρωση, εκεί όπου το σκοτάδι συνυπάρχει με το φως, το μπλε τσιγαρίζεται στο άγγιγμα του μαύρου, ή φωτίζεται μόνο του. Ρωτάμε την απώλεια/παρουσία του φωτός.
Οι πίνακες μου, οι εγκαταστάσεις, τα σχέδια και οι φωτογραφίες είναι μοναδικές δημιουργίες, χωρίς μίμηση, προκαλώντας την αυθεντική συναισθησία, προκαλώντας την αφύπνιση του Αόρατου· τα έργα μου γίνονται καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πτυχών που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μια λεπτομερής διασύνδεση ανάμεσα στα χέρια μου και τα χρωματικά, τους κάρβουνας, το στυλό-μολύβι και τα χρώματα, με την εναπόθεση της ύλης στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές μου εκτέλεσης δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, ένα αποτέλεσμα μη ελέγξιμο. Μια αυξημένη μοναδικότητα.
Εργάζομαι έτσι για να σταθεροποιήσω την κίνηση της ύλης, τη πυκνότητα του φωτός, να προσδώσω από εμένα, για την αφύπνιση ενός Εγώ.

Υπάρχει πάντα κάτι που δεν φανταζόμασταν. Κάτι απροσδόκητο. Αυτή η απροσδιόριστη ένταση, υπερβολικά συμπιεσμένη, ευφράδως διεγειρούμενη, που μας κατακυριεύει και μας κατακλύζει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιώδεις επιφάνειες, αυτές οι πανταχού παρούσες μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδειξη ενός εξαιρετικά μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφηρημένης μορφής, τα έργα μου είναι αυτο-πορτρέτα, πορτραίτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «ενσάρκωση ψυχικών καταστάσεων», τοπία ανθρώπινα, νήματα της ψυχής μου, καλώντας τους άλλους να συγχωνευθούν με αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, αλλά βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου δημιουργούν στο βλέποντα. Είναι δύο ευαισθησίες που συναντώνται και όχι πλέον δύο χωριστές ατομικότητες. Πρόκειται για μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το άμεσο. Τα θεωρώ ζωντανά όντα, δημιουργώντας αγνώστου είδους συνδέσεις μεταξύ Εμάς, μέσα μας.

Ο θεατής μετατρέπεται με τη σειρά του σε δημιουργό, δίνωντας ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών συνεκδοχών.

Δεσμεύομαι σε μια πορεία προς μια νέα όραση της ύπαρξής του, εαυτού, στον κόσμο και στους άλλους.

Αν ο θεατής επιτρέψει πλέον να τον προσκαλέσουν, είναι ψυχικές αντηχήσεις που ευθυγραμμίζονται και συμφωνούν σε μια ίδια συμφωνία, μια συνομιλία αρχίζει να εγκαθίσταται, ένας ρυθμός γίνεται αισθητός. Μια αναμορφή της ψυχής του διαγράφεται, αόρατος αντικατοπτισμός. Είναι μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και ισχυρή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να εξοργίζουν τα ανθρώπινα μυαλά, να ακονίζουν τις ψυχές και να βρίσκουν οι συναισθήσεις εναύσματα, να αντηχούν λέξεις.
Αυτό που είναι σημαντικό είναι ό,τι κινητοποιεί το έργο μέσα μας και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη συνδέεται με οτιδήποτε ξεφεύγει από τη διαδικασία συστηματοποίησης υποκειμενοποίησης. Υποφέρουμε από ό,τι είναι ψυχικά κολλημένο ή σε αναμονή εγγραφής ψυχικής. Ο άνθρωπος δεν υποφέρει μόνο εξαιτίας των γεγονότων ή κάποιων σκέψεων, αλλά επειδή ορισμένες διεργασίες μέσα του δεν έχουν βρει όμορφο καθρέφτη, ηχώ, ακρόαση, αποδέκτη και παραμένουν σε περιπλάνηση.» Ρενέ Ρουσσιγιόν - Εγχειρίδιο ψυχολογίας και ψυχιατρικής κλινικής, σελ. 146.

#exclusivephoto