Μενταγιόν μετεωρίτη Αλετάι. Χωρίς ελάχιστη τιμή!!! Μετεωρίτης σιδήρου - 4.07 g

Η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μεταλλική μετεωρίτης σιδήρου στον κόσμο (74 τ.) εντοπίστηκε στην επαρχία Αλέταϊ στην τουρκοουιγούρικη περιοχή του Σινζιάνγκ τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα χρόνο και ήμισυ αργότερα, οι ανακαλύπτοντες τη μετεωρίτη — ο Χάιλατι Αϊσα και ο Τζιαερχενγκ Χαμουντέχι, δύο οδηγοί με καζακική υπηκοότητα — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, όπως ανέφερε ο Southern Weekly. Οι έμποροι της βοσκότοπης όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης είχαν επίσης διεκδικήσει την κυριότητά του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη ισχυρίστηκαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τον μεταλλικό σιδηρουργικό μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να issuing δίκαιη απόφαση, καθώς το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της κυριότητας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου πράγματος διαφυλάσσεται από όποιον τη διεκδικεί πριν από κάποιον άλλον.

Ο Χάιλατι προέρχεται από το νομό Τσινγκχε της Αλέταϊ, τον τόπο όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος σε σιδηρούς μετεωρίτης της Κίνας «Ασημένιο καμήλος». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιαερχενγκ, δουλεύοντας μαζί.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλον λάτρη των μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε σε εκείνον ότι αναζητούσαν έναν μετεωρίτη σε μια αλταϊκή αλπική περιοχή και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να ενταχθεί στη σύνταξη της έρευνας.

Μια εννιαμελής ομάδα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε την αποστολή να βρει το αντικείμενο που φαινόταν να προέρχεται από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μάολίν, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πεκίνο και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ήταν στη συντροφιά. Ωστόσο, η αναζήτηση απέτυχε. Πριν αποχωρήσουν οι εννέα, σύναψαν προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιαερχενγκ να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Ζανγκ Μάολίν είπε ότι πιθανόν θα λαμβάναμε μεγάλη αμοιβή αν τους εντοπίζαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ θεώρησαν την έρευνα ευκαιρία ικανή να αλλάξει τη μοίρα.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχτηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιαερχενγκ στο Southern Weekly.

Άρχισαν αμέσως να ενημερώνουν τους επτά υπόλοιπους λάτρεις των μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Κινεζική Ακαδημία Επιστημών ως «πρώτος ανακαλυψάς» του.

Οι ειδικοί από το Πλανητάριο του Πεκίνου προσπάθησαν να καθησυχάσουν τα πνεύματά τους λέγοντας «ξέρουμε ότι τον έχετε βρει και οι δύο» και τους χορήγησαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επαληθεύτηκε ως ο τέταρτος μεγαλύτερος μεταλλικός μετεωρίτης σιδήρου παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωροειδή με τον «Ασημένιο Καμήλιο».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον μετεωρίτη από την βοσκότοπο το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάσαντες τον μετεωρίτη σιδήρου, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Αλέταϊ, Σουν Τζιανγού, τον είχε ήδη αναγνωρίσει το 2004. Ωστόσο, δεν υπήρχαν αποδείξεις για την εν λόγω δήλωση. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μιν, δικηγόρο του Χάιλατι και του Τζιαερχενγκ, κανένα κυβερνητικό όργανο δεν είχε νομική βάση για απαίτηση, κατάσχεση ή φύλαξη μετεωρίτων.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει στους Χάιλατι και Τζιαερχενγκ μόλις 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ισχυρίστηκε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ πληρώσαμε τον Χάιλατι και τον Τζιαερχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, άρα δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την κυριότητα. Ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ διέψευσαν αυτή τη σχέση, όμως παραδέχτηκαν ότι έλαβαν λίγα χρήματα από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά την τελευταία τους έρευνα.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι έμποροι της βοσκότοπης Τζούμαν και Κεντζιεμπέκε Ρεμαζάν αγόρθωσαν ότι είχαν πραγματικά ανακαλύψει τον μετεωρίτη σιδήρου ήδη από το 1986 και έτσι διεκδίκησαν και αυτοί την κυριότητα.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα ανάθεσης γης, οι έμποροι της βοσκότοπης μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του ίδιου του βοσκότοπου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκότοπο, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να διατηρούν τον μετεωρίτη, τόνισε ο Μενγκ Τσουνγκουο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωρίτων πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως παραλυθεί. Ο λάτρης μετεωριτών Λιού thin είχε δηλώσει στις εφημερίδες ότι χρειάζεται πολύς χρόνος και χρήμα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,

«Οι ανακαλύψαντες θα τραυματιστούν αν οι μετεωρίτες τους, δύσκολοι στην εύρεση, αφαιρεθούν απλώς από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να βρίσκουν περισσότερους μετεωρίτες και να φέρνουν οφέλη τόσο στη χώρα όσο και στους ανακαλυψαστές», δήλωσε ο Λιού Ξιν.