Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Όλα τα στοιχεία του λογοτύπου Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει ένα από τα αρχικά σχέδια που δημιούργήθηκε από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώντας μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εditions Maeght Editeur το 2004.
Υλοποιημένο σε χαρτί vellum από 100% βαμβάκι υψηλού gsm.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικέvσεις:

- Διαστάσεις υποστηρίγματος: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαισιωθεί ή εκτεθεί, και διατηρούνταν πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε βρίσκεται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα διαχειριστεί με προσοχή και θα πακεταριστεί σε επίπεδη κανονισμένη συσκευασία από χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja παρά την αντίθεση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνωρίστηκε με τους Fauves και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως προσωπικότητα και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. To Mont-roig, μια μικρή κοινότητα της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελεί την αντίστιξη στην πνευματική αναστάτωση που ζει στο Παρίσι, όπου μετέφερε τα χρόνια του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, την Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορεις εκθέσεις για Ντα-νταϊσμό και Υπερρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα abandon το εξορίας του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη της Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που ονειρευόταν πάντα. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά των γλυπτών και των κεραμικών, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο Mont-roig αρχικά και στη συνέχεια στη Μαγιόρκα θα είναι καθοριστική για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για αντικείμενα καθημερινά και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρεύνές του. Ο Miró απολαμβάνει από το ακαδημαϊσμό, στην αέναη αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, μη ενταγμένου σε κάποια συγκεκριμένη κίνηση. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες δηλώσεις, μέσω του πλαστικού γεγονότος ο Joan Miró δείχνει την εξέγερσή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες που είναι λαμπερές, αυθόρμητες και αδιαμόρφωτες του Miró, σχεδιασμένες άμεσα πάνω στο πέτρωμα με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν τη φρεσκάδα της τυχαίας ποίησης του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 εκ των οποίων σε έγχρωμο, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja παρά την αντίθεση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβ και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαδρίτη και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει τον αντίποδα στην πνευματική αναστάτωση που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής. Εκεί γνώρισε τους Arp, Magritte, Brancusi και Giacometti και εκθέσε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντα-νταϊσμό και τον Υπερρεαλισμό.
Ο ερεθισμός του αφηρημένου εξπρεσιονισμού τον ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, εν μέσω δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιο και εργασία, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που είχε πάντα ονειρευτεί. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η εδραίωση στο τοπίο Mont-roig πρώτο και στη συνέχεια στη Μαγιόρκα θα αποβεί καθοριστική για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για καθημερινά αντικείμενα και για το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνές του. Ο Miró απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό, σε μια μόνιμη αναζήτηση ενός παγκόσμιου και αγνού έργου, μη ενταγμένου σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες δηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον καθιστά έναν από τους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες που διακρίνονται για την αυτοσχέδια ειλικρίνεια και την ασάφεια, του Miró, που σχεδιάστηκαν απευθείας πάνω στην πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, διαθέτουν τη ζωηρή εφεύρεση των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, από τις οποίες 49 έγχρωμες, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte.