D'Alessandro - Paragone de' Cavalieri - 1711

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΣΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΙΠΠΙΚΗ, ΣΕ ΦΟΛΙΟ, ΠΛΟΥΣΙΟΤΑΤΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ
Πρώτη έκδοση αυτού του πολύ σημαντικού έργου για την ιππασία, τη φροντίδα του αλόγου, την ιστορία και την τεχνική του πολεμικού ιππικού.
Το Pietra paragone de’ cavalieri αποτελεί αριστούργημα του ύστερου ιταλικού μπαρόκ, που ενώνει τεχνικές πραγματείες, ποίηση μανάρισκου και ιπποτική κουλτούρα, προσφέροντας μια μοναδική ματιά στον κόσμο του αλογίσιου βασιλείου του Ναπολιού. Διαρθρωμένο σε πέντε βιβλία, το έργο πραγματεύεται ιππασία, ιπποτροχία (imbrigliare), ποικιλία θηλιών, πολύπλοκα σχήματα εφορμών (οι «circoli seu torni») και την ιατρική του αλόγου. Όλα αυτά συνοδεύονται από έναν επιβλητικό εικονογραφικό εξοπλισμό: 140 χαραγμένες εικόνες σε ολόσωμη σελίδα, ανάμεσά τους πορτραίτα ναπολιταναίων πολεμιστών ιπποπλοϊκής τέχνης, ποικιλία διαλεκτών ράτσων αλόγων, αλληγορίες και ακόμα και έναν ρινόσερτο έμπνευσης Ντευερριανού.
Το κείμενο γιορτάστηκε από την αρχή από το κοινό, και είχε μεγάλη τύχη ανάμεσα σε ευγενείς, μάχους ιπποπλοΐας και μελετητές επιστημών της κτηνιατρικής.
Βλ. Bibl. generale della scherma, 59-60; Brunet I, 159; D'Afflitto, 212, η εργασία «έτυχε υποδοχής από το κοινό κυρίως με χειροκροτήματα», και για τον πλούσιο εικονογραφικό εξοπλισμό: το κείμενο πλαισιώνεται από αμέτρητες απεικονίσεις διαδρομών εφορμών, ζώων (συμπεριλαμβανομένου του ρινόσερτου με έμπνευση dureriana), πορτραίτα διασήμων Ναπολιτάνων στη ιπποπλοϊκή τέχνη της εποχής του, τόσο με ή χωρίς ιππασία, όσο και με ημίσωμο πορτρέτα, και ένας απίστευτα μεγάλος κατάλογος θηλιών. Huth σ. 28. Brunet I, 159. Graesse I, 68.
Ένα αντίτυπο προς πώληση διαδικτυακά στα 25.000,00 EUR

ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
In-folio (mm 355x225). Οι σελίδες γενικά πολύ καλά διατηρημένες, συμπεριλαμβανομένων της αντιπρώτης σελίδας, του πορτραίτου και της επικεφαλίδας, ακέραια, καθώς και 140 χαραγμένων εικόνων, όλες άφθαρτες και τέλεια μελανωμένες.
Φυσικές γήρανσεις στο κείμενο, απολύτως μη ενοχλητικές.
Οι 142 χαράξεις, πλην της επικεφαλίδας, είναι πλήρεις και καλά διατηρημένες.
Διπλές σύρτες σύγχρονες (2+2) τελειο-διατηρημένες, με αρχαίο εξλίβρισ χειρόγραφο στο δεξιό μέρος της πρώτης σύρτης.
Αντιτυπώματα σε χαρτί διακοσμημένο αρχικά. Λεπτοί χρυσές ακρυλικές κοπές παντού, και χαρακιασμένες με λιγόστι.
Από σελ. 63 ως σελ. 73, επαγγελματική συντήρηση με απώλειες ορισμένων λέξεων τίτλων και κειμένου, καμία εικόνα δεν επηρεάζεται.
Ανάλαφρη συντηρημένη σε δεξιά δερμάτινη και πλήρως χρυσόσκονη βιβλιοδεσία. Πλάτος οπίσθιο με 6 νεύρα, τίτλος και διακοσμητικές εγκοπές χαραγμένες σε χρυσό. Αντιπρωτότυπο εικονογραφημένο με «δύο κομψά και ευγενή άλογα» και πορτραίτο του συγγραφέα, και τα δύο χαραγμένες χαράξεις· επικεφαλίδα ατόφια, διακοσμημένη με μεγάλο ξυλογραφικό φρένιο.
Ένας αντίτυπος με λευκό χαρτί L2 σωστά αριθμημένο 47 στη δεξιά πλευρά και 48 στην αριστερή.
Δύο σελίδες από πλάκες μεταξύ των σελ. 342 και 345, ψηφιακά αριθμημένες ως σελίδες (343-344).
Λάθη σε σελίδα (5)-(6) αντίθετα. Σελ. 12nn. 402; (4).

ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΑ & ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
Pietra paragone de' cavalieri, [.], διαρθρωμένο σε πέντε βιβλία.
Στη Νάπολι, Domenico-Antonio Parrino, 1711
Giuseppe D'Alessandro

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Το 1711, ο Giuseppe D'Alessandro δημοσίευσε στη Νάπολι την Pietra paragone de' cavalieri, ένα έργο με οργανική σύνθεση που περιλαμβάνει σονέτα, επιστολές και πραγματείες ποικίλου είδους. Η εικονική απεικόνιση του ιπποβουβείου αλόγου, κέντρο ενός μοναδικού ιπποκοσμικού μικροσύμπαντος, συνιστά το συντονιστικό στοιχείο της συλλογής που εναλλάσσει τα σονέτα αγάπης και φιλοσοφικού πνεύματος, ιπποτικά επιτεύγματα, θεραπείες των «ασθενειών» τους και ακόμα χαράξεις των σημάτων των ράτσων των καλύτερων αλόγων του βασιλείου της Νάπολης. Στο ποικιλόμορφο βεστιάριο της μπαρόκ ποιητικής, το άλογο αντιπροσωπεύει έναν σταθερό πόλο έλξης, από τα σονέτα του Marino, του Preti, του Fontanella, του Bruni μέχρι το αργοσκληροποιημένο καντζονιέρο του D'Ales­sandro, που αποδέχεται και προτείνει μοντέλα και θέματα με ποιητικό γούστο κοντά στο τέλος.
Ο συγγραφέας ανήκει στην κατηγορία των απογόνων του μαρινισμού, που οδηγεί σε ακραίες συνέπειες την ποιητική των εξτρεμισμών, του φαντασμαγορικού, του περιπλανώμενου, ενισχύοντας τόνους και καταστάσεις του πρώτου μπαρόκ. Δεν περιορίζεται, βέβαια, να θαυμάζει τη γρήγορη και φθινοπωρινή κίνηση του «ιππόδρομου φτερωτού» (βλ. Ad un cavallo), αλλά αφιερώνει και ωδές για τη σέλλα, τη σέσουλα, το χαλινάρι. Μέχρι τα βασικά της δυναμικότητας του ζώου, ακαταμάχητα και ορμητικά, συνδέοντας μεταφορές συμβατικές της μορφής «άνεμος με χαίτη» με την τολμηρή αντίθεση «γηϊκός πτερωτός αέρας» (βλ. Ad un velocissimo e nobile cavallo) για να απεικονίσει την αδιάκοπη σφοδρότητα των επιταχύνσεων.
Επίσης, συμβαδίζει με το late baroque η υπερβολική διαβεβαίωση που απευθύνει ο D'Alessandro προς το τέλος του σονέτου στον αγαπημένο ίππο: «Για σένα τιμώ τα φύλλα μου» και η εκτεταμένη τελική μεταφορά: «Η ράχη σου δεν είναι παρά μια δάφνη / για τους ήρωες που στεφανώνονται και τους ημίθεους». Δίπλα σε συνθέσεις εμπνευσμένες από μια απίστευτη ιππολογική αγάπη, υπάρχουν ορισμένα σονέτα ερωτικά που μεταβάλλουν τα τυπικά θέματα της σεξηντιανής ερωτικής ποίησης με τη σειρά που γιορτάζει ωραία γυναίκα ιππεύουσα, άλογο που φέρεται από ωραία γυναίκα και παρόμοια, αλλά με απλά λεκτικά παιχνίδια: «Moro per donna mora» (βλ. Per una donna mora), όπου οι εξελιγμένες εκφράσεις του λογιστικού χαρακτήρα περιορίζονται σε στερεότυπες φράσεις.
Ο Giuseppe D'Alessandro γεννήθηκε το 1656 στην Pescolanciano (περιοχή Campobasso), στην «citeriore Aprutio», από τον δούκα Fabio και τη Isabella Amendola. Μετά το πρόωρο θάνατο του αδελφού του, έγινε τρίτος δούκας και έβδομος βαρώνος των φεουδών Pescolanciano, Carovilli, Castiglione, Pietrabbondante, Civitanova, Civitavecchia. Σε αυτούς προστέθηκαν οι περιοχές Roccaraso, Castelgiudice και Roccacinquemila, που φέρθηκαν ως προίκα από τη γυναίκα του Δ., η βαρονέσσα A. M. Marchesani, καταγωγής Σαλέρνο.