Αρχαίος Ρωμαίος Terracotta Λαμπτήρας λαδιού με σήμανση Maker’s Mark - 107 mm

Αρχαίο Ρωμαϊκό Κεραμικό Λύχνο Λάμπης από Ωμέγα με Αποτύπωμα Κατασκευαστή

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος – 2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Κεραμική
Διαστάσεις: 107 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση, με φθορές επιφάνειας και επικαθήσεις ανάλογες με την ηλικία · ολόκληρη μορφή με ορατό αποτύπωμα κατασκευαστή στη βάση

Δεν αποστέλλεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω των πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού θέσετε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 89

Ο τρέχων κάτοχος αγόρασε το αρχαίο ρωμαϊκό κεραμικό λύχνο λαδιού από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Ουτρέχτη.
Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από τον Ουτρέχτη (Ολλανδία), δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1980.
Δεν διατίθενται περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το κεραμικό λύχνο λαδιού αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ρωμαϊκών συσκευών φωτισμού από την πρώιμη αυτοκρατορική περίοδο. Τέτοια λύχνά χρησιμοποιούνταν ευρέως σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο ως κύρια πηγή τεχνητού φωτισμού σε οικιακούς, θρησκευτικούς και εμπορικούς χώρους. Γεμισμένα με ελαιόλαδο και εξοπλισμένα με παρακείμενο ρεβύδι (ουίσ), παρείχαν φλόγα σταθερή και ήταν ουσιώδη αντικείμενα οικιακής χρήσης σε όλα τα επίπεδα κοινωνίας.

Η μορφή, με στρογγυλό σώμα, κεντρική οπή πλήρωσης και ακροφύσιο για το ρεβύδι, αντικατοπτρίζει τυποποιημένες μεθόδους παραγωγής που είναι τυπικές για ρωμαϊκά εργαστήρια κεραμικής. Η ύπαρξη αποτυπώματος κατασκευαστή στη βάση είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς υποδηλώνει οργανωμένη παραγωγή και ύπαρξη εντοπίσιμων εργαστηρίων ή κατασκευαστών. Τα σήματα αυτά συχνά χρησίμευαν ως μορφή εμπορικού σήματος ή ποιοτικού ελέγχου και αποτελούν σημαντικό χαρακτηριστικό για συγκεντρωτές και ερευνητές.

Τα ρωμαϊκά λύχνα λαδιού παράγονταν μαζικά με τη χρήση καλουπιών, επιτρέποντας συνεχή σχήματα και διακοσμητικά μοτίβα. Αυτή η μέθοδος διευκόλυνε τη μακροπρόθεσμη διάθεση, και τέτοια αντικείμενα διακινούνταν ευρέως σε ολόκλη την Αυτοκρατορία. Παραδείγματα όπως αυτό έχουν βρεθεί σε περιοχές από την Ιταλία και τη Βόρεια Αφρική μέχρι τα προβince Gaul, Germania και Britannia. Τέτοιες κάρφες διακινούνταν σε μεγάλες αποστάσεις, φτάνοντας σε περιοχές όπως η σημερινή Γερμανία και η Ολλανδία.

Στην καθημερινή ζωή, τέτοια λύχνια χρησιμοποιούνταν σε σπίτια για φωτισμό των χώρων διαβίωσης, σε εργαστήρια για πρακτικές εργασίες και σε θρησκευτικά πλαίσια όπου το φως κατείχε συμβολική σημασία. Ήταν σχετικά προσιτά και έτσι προσιτά σε ένα ευρύ τμήμα του πληθυσμού, καθιστώντας τα ανάμεσα στα πιο ευρέως εντοπιζόμενα ευρήματα από ρωμαϊκά αρχαιολογικά πλαίσια.

Χρονολογημένο στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ., αυτός ο λύχνος εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου, μια εποχή με οικονομική ολοκλήρωση και διαδεδομένη υλική κουλτούρα. Η απλή αλλά λειτουργική του κατασκευή αποτελεί παράδειγμα της πρακτικής επινοητικότητας της ρωμαϊκής τεχνικής.

Αυτό το αντικείμενο παρέχει άμεση και φυσική σύνδεση με τον λαό της αρχαιότητας, όπου τέτοια αντικείμενα αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής. Παράγει μια χειροπιαστή σύνδεση με τον αρχαιότερο κόσμο, στον οποίο αντικείμενα αυτού του τύπου διαδραμάτιζαν πρακτικό ρόλο στην καθημερινή χρήση.