Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Ιωάννη Μιρό (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μία από τις αρχικά δημιουργηθείσες εικονογραφήσεις από τον Μιρό για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων “Parler Seul” (**) (Μίλησε Μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Κυκλοφόρησε σε χαρτί Vellum από βάμβακι υψηλής γραμματοσειράς.
Υπογεγραμμένο σε πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Κληρονόμου Miró στην οπίσθια πλευρά του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Specifikáció:

- Διαστάσεις στηρίγματος: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαίρετη (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει ψηφιοποιηθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, συνεπώς διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται με φροντίδα και θα αποσταλεί σε πακέτο επίπεδου χαρτονιού ενισχυμένου. Η αποστολή θα συνοδεύεται από πιστοποιημένο αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα συμπεριλάβει επίσης πλήρη ασφάλεια για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja αντίθετα στη θέληση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα διαμορφώσουν τον ίδιο ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, το Μαρόκεα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντιβάρος της διανοητικής αναστάτωσης που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στα είκοσί του μαζί με τους σουρρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Νταδαισμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '40. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη της Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δημιουργία γλυπτών και κεραμικών, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζωση στο τοπίο Mont-roig πρώτα και αργότερα στη Μαγιόρκα θα αποβεί καθοριστική στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές εξερευνήσεις του. Ο Miró αποζητά τη φυγή από τον ακαδημαϊσμό, την συνεχόμενη αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, χωρίς σχέση με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω της πλαστικής πράξης όπου ο Joan Miró δείχνει την αμφιβολία του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του XNUMXου αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σκιαγραφημένες απευθείας πάνω στην πέτρα με λίγα μόνο προετοιμασμένα σκίτσα, φέρνουν τον πρωτοφανή εφευρετικό ρυθμό των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε η Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Miró, οι 49 από αυτές σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja αντίθετα στη θέληση των γονέων του, που ήθελαν να εργαστεί με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα διαμορφώσουν τον ίδιο ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, το Μαδέρα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή πόλη στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει αντίστιξη της πνευματικής αναστάτωσης που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στα είκοσι του χρόνια μαζί με τους σουρρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, Magritte, Brancusi και Giacometti και εκθέσεων με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '40. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα δει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη της Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα είχε ονειρευτεί. Εκεί επικεντρώθηκε στην εργασία για γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Το ρίζωμα στο τοπίο Mont-roig πρώτα και αργότερα στη Μαγιόρκα θα αποβεί καθοριστικό στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες του. Ο Miró απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό, προς μια διαρκή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, απαλλαγμένο από δεσμεύσεις με κάποιο συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσω της πλαστικής πράξης όπου ο Joan Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα γύρω του. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και ιδιαίτερα προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του XNUMXου αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, που σχεδιάστηκαν απευθείας στην πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρουν την πρωτοβουλία της ποιητικής τυχαιότητας του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.