Giovenale / Flacco - Corpus Satiricum - 1601





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.

Gespecialiseerd in oude boeken en theologische geschillen sinds 1999.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 134906 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
5 OPERE DIEP-GEMODERNISEERD: JUVENALE EN PERSIUS, DE SATIRE TEGEN HET BEHEER
Prachtige antologie van Latijnse satire. Dit samengestelde volume brengt in één geheel vijf Parijse edities bijeen die uit de werkplaats van Claude Morel komen tussen 1601 en 1602, gewijd aan Decimus Junius Juvenalis en Aulus Persius Flaccus.
Het gaat niet om een eenvoudige verzameling Latijnse satires, maar om een echt vroege-zesde-eeuwse kritisch laboratorium waarin satire tegen het keizerlijke iperium wordt gefilterd, geordend en gewapend door humanistische filologie.
Juvenalis en Persius worden leesinstrumenten voor het domein, de corruptie, de morele verval: oude teksten die getransformeerd zijn tot intellectuele wapens voor een Europa doorkruist door religieuze en politieke spanningen. Het resultaat is een homogeen corpus dat, via vijf onderscheiden maar samenhangende teksten, een satirische traditie toont die gelezen wordt als een radicale kritiek op de autoriteit en haar misbruiken.
MARKET VALUE
Voor complete en goed bewaarde exemplaren registreert de markt doorgaans een prijsinterval tussen 1.200 en 1.600 euro; kopieën in tijdgenotenband met decoratie, met oude restauraties vakkundig uitgevoerd en een goede papierfrisheid, kunnen deze drempel overschrijden. De samengestelde eenheid, die vijf teksten coherents wat thema en typografische herkomst betreft samenbrengt, vergroot de verzamelwaarde ten opzichte van de losse edities.
FYSIEKE OMSCHRIJVING EN TOESTAND
Vijf teksten gebonden samen. Tijdgenoten band of iets later volledig in bruin kalfsleder, vlakken glad met een elegante gouden ovale grew. Rug met verheven nerven, met resten van ornamenten en oude restauraties.
Een sobere maar verfijnde exemplaar, met natuurlijke slijtage en oxidaties van het leer overeenkomstig eeuwenlang gebruik, rug gerestaureerd. Bruinering en fysiologische bladvlekken. Paginering als volgt: pp. (4); 16 nn.; 724; 2 nn.; 96 nn.; 60; 10 nn.; 96; 8 nn.; 156; 16 nn.; 102; 6 nn.; (2). In oude boeken met een eeuwenoude geschiedenis kunnen enkele imperfecties voorkomen die niet altijd in de beschrijving zijn aangetroffen.
VOLLEDIGE TITELS EN AUTEUR
Junii Juvenalis satires sexdecim, cum veteris scholiastae et Ioa.
[bound with]
Index omnium vocabulorum quae in omnibus D. Iunii Juvenalis Satyiris.
[bound with]
L. Annaei Cornuti Grammatici antiquiss. commentum in Auli Persii Flacci Satyras.
[bound with]
Auli Persii Flacci Severi Satyrarum liber.
[bound with]
Ioannes Tornorupaei in Auli Persii Flacci Satyras notae.
Lutetiae, Apud Claudium Morellum, 1601–1602.
Autori e commentatori:
Decimo Giunio Giovenale
Aulo Persio Flacco
Lucio Anneo Cornuto
Johannes Tornorup (Ioannes Tornorupaeus)
Scholiasta vetus (anonimo)
CONTEXTE EN BETEKENIS
De Latijnse satire ontstaat als een moreel agressief genre; bij Juvenalis wordt het expliciet een aanklacht tegen het keizerlijke macht, hofleven, corrupte patrons en de vervallen aristocratie. Zijn zestiende satires zetten Rome zelf onder schot: illegale verrijking, vrijwillige slavernij, degeneratie van zeden onder het bewind. De figuur van de keizer, vaak allusief maar zelden genoemd, hangt als een donker middelpunt boven een systeem dat angst en conformiteit produceert.
Persius, jonger en stoïcijns, werkt op een ander maar aanvullend register: de kritiek beperkt zich niet tot de buitenwereld, maar treft de culturele hypocrisie, de valse filosofie, de vleierij jegens de machtigen. Via de commentaar van Cornuto en de humanistische aantekeningen wordt de satire van Persius gelezen als morele discipline tegen de corruptie van taal en gedachte, oftewel tegen de fundamenten zelf van de macht.
Het Renaissance- exegestisch apparaat maakt deze teksten tot indirect politieke instrumenten. In het Parijsen van begin zeventiende eeuw, geteisterd door religieuze conflicten en versterkte monarchie, is de gezamenlijke publicatie van Juvenalis en Persius, vergezeld van oude en moderne commentatoren, geen neutrale handeling: het is een culturele daad die de waarde van morele kritiek als symbolische grens aan de autoriteit herbevestigt. Het volume, in zijn materiële eenheid, wordt zo een coherent corpus over satire als vorm van intellectueel verzet.
BIOGRAFIE VAN DE AUTEURS EN COMMENTatoren
Decimo Giunio Giovenale (I–II eeuw n.C.)
Romeins satirisch dichter, auteur van zestien satires. Zijn werk kenmerkt zich door een indignatie- toon en een retorisch krachtige stijl; hij vertegenwoordigt de scherpste kritiek op de ondeugden van het Romeinse keizerlijke rijk.
Aulo Persio Flacco (34–62 n.C.)
Latijns dichter van stoïsche scholing, auteur van zes satires. Hij stierf jong, maar liet een werk van grote filosofische dichtheid na, gericht op morele authenticiteit en de kritiek op culturele hypocrisie.
Lucio Anneo Cornuto (I eeuw n.C.)
Stoïcijns en Latijns grammaticus, leermeester van Persius. Zijn commentaar op de satires van zijn leerling is fundamenteel om de ethische en doctrinaire dimensie van de tekst te begrijpen.
Johannes Tornorup (XVI eeuw)
Deense humanist actief in de late Renaissance. Zijn aantekeningen bij Persius-satires getuigen van de noordwest-europese filologische belangstelling voor de Latijnse satirische traditie en zijn scholastische ontvangst.
Scholiasta vetus (anonimo, late oudheid)
Auteur van de oude commentaar op Juvenalis, bewaard in handschriftelijke traditie. Zijn glossen vormen een primaire bron voor begrip van lexicale en historische aspecten van de satires.
PRINTING HISTORY AND CIRCULATION
De werkplaats van Claude Morel, actief in Parijs aan het eind van de 16e en het begin van de 17e eeuw, viel op door nauwkeurige typografie en door de publicatie van Latijnse klassiekers vergezeld door up-to-date kritische apparatusen. De edities 1601–1602 passen in een volwassen fase van humanistische uitgeverij, gericht op codexvergelijking, gelaagde commentaren en de creatie van naslagmiddelen (zoals de Index). De praktijk om verwante teksten in één volume bijeen te brengen, beantwoordt aan vereisten voor systematische studie: in dit geval de opbouw van een echt dossier satiriek tegen de macht.
BIBLIOGRAPHY AND REFERENCES
ICCU / OPAC SBN: Parijse edities van Juvenalis en Persius gedrukt door Claude Morel, 1601–1602 (catalogusbladen met formaat, collatie en varianten).
Brunet, Manuel du libraire et de l’amateur de livres, entries “Juvénal” en “Perse”, met aanwijzingen over parijse edities van de eerste Seconde.
Adams, Catalogue of Books Printed on the Continent of Europe, 1501–1600, voor de voorgeschiedenis van de uitgeverij en de humanistische tekstbasissen.
Grafton, Defenders of the Text, Harvard University Press, voor de context van Renaissance-filologie en de cultuur van commentaar.
Franse drukgeschiedenisoverzichten van Morel-edities (begin 17e eeuw), met beschrijving van de exegetische apparaten en varianten.
De verkoper stelt zich voor
5 OPERE DIEP-GEMODERNISEERD: JUVENALE EN PERSIUS, DE SATIRE TEGEN HET BEHEER
Prachtige antologie van Latijnse satire. Dit samengestelde volume brengt in één geheel vijf Parijse edities bijeen die uit de werkplaats van Claude Morel komen tussen 1601 en 1602, gewijd aan Decimus Junius Juvenalis en Aulus Persius Flaccus.
Het gaat niet om een eenvoudige verzameling Latijnse satires, maar om een echt vroege-zesde-eeuwse kritisch laboratorium waarin satire tegen het keizerlijke iperium wordt gefilterd, geordend en gewapend door humanistische filologie.
Juvenalis en Persius worden leesinstrumenten voor het domein, de corruptie, de morele verval: oude teksten die getransformeerd zijn tot intellectuele wapens voor een Europa doorkruist door religieuze en politieke spanningen. Het resultaat is een homogeen corpus dat, via vijf onderscheiden maar samenhangende teksten, een satirische traditie toont die gelezen wordt als een radicale kritiek op de autoriteit en haar misbruiken.
MARKET VALUE
Voor complete en goed bewaarde exemplaren registreert de markt doorgaans een prijsinterval tussen 1.200 en 1.600 euro; kopieën in tijdgenotenband met decoratie, met oude restauraties vakkundig uitgevoerd en een goede papierfrisheid, kunnen deze drempel overschrijden. De samengestelde eenheid, die vijf teksten coherents wat thema en typografische herkomst betreft samenbrengt, vergroot de verzamelwaarde ten opzichte van de losse edities.
FYSIEKE OMSCHRIJVING EN TOESTAND
Vijf teksten gebonden samen. Tijdgenoten band of iets later volledig in bruin kalfsleder, vlakken glad met een elegante gouden ovale grew. Rug met verheven nerven, met resten van ornamenten en oude restauraties.
Een sobere maar verfijnde exemplaar, met natuurlijke slijtage en oxidaties van het leer overeenkomstig eeuwenlang gebruik, rug gerestaureerd. Bruinering en fysiologische bladvlekken. Paginering als volgt: pp. (4); 16 nn.; 724; 2 nn.; 96 nn.; 60; 10 nn.; 96; 8 nn.; 156; 16 nn.; 102; 6 nn.; (2). In oude boeken met een eeuwenoude geschiedenis kunnen enkele imperfecties voorkomen die niet altijd in de beschrijving zijn aangetroffen.
VOLLEDIGE TITELS EN AUTEUR
Junii Juvenalis satires sexdecim, cum veteris scholiastae et Ioa.
[bound with]
Index omnium vocabulorum quae in omnibus D. Iunii Juvenalis Satyiris.
[bound with]
L. Annaei Cornuti Grammatici antiquiss. commentum in Auli Persii Flacci Satyras.
[bound with]
Auli Persii Flacci Severi Satyrarum liber.
[bound with]
Ioannes Tornorupaei in Auli Persii Flacci Satyras notae.
Lutetiae, Apud Claudium Morellum, 1601–1602.
Autori e commentatori:
Decimo Giunio Giovenale
Aulo Persio Flacco
Lucio Anneo Cornuto
Johannes Tornorup (Ioannes Tornorupaeus)
Scholiasta vetus (anonimo)
CONTEXTE EN BETEKENIS
De Latijnse satire ontstaat als een moreel agressief genre; bij Juvenalis wordt het expliciet een aanklacht tegen het keizerlijke macht, hofleven, corrupte patrons en de vervallen aristocratie. Zijn zestiende satires zetten Rome zelf onder schot: illegale verrijking, vrijwillige slavernij, degeneratie van zeden onder het bewind. De figuur van de keizer, vaak allusief maar zelden genoemd, hangt als een donker middelpunt boven een systeem dat angst en conformiteit produceert.
Persius, jonger en stoïcijns, werkt op een ander maar aanvullend register: de kritiek beperkt zich niet tot de buitenwereld, maar treft de culturele hypocrisie, de valse filosofie, de vleierij jegens de machtigen. Via de commentaar van Cornuto en de humanistische aantekeningen wordt de satire van Persius gelezen als morele discipline tegen de corruptie van taal en gedachte, oftewel tegen de fundamenten zelf van de macht.
Het Renaissance- exegestisch apparaat maakt deze teksten tot indirect politieke instrumenten. In het Parijsen van begin zeventiende eeuw, geteisterd door religieuze conflicten en versterkte monarchie, is de gezamenlijke publicatie van Juvenalis en Persius, vergezeld van oude en moderne commentatoren, geen neutrale handeling: het is een culturele daad die de waarde van morele kritiek als symbolische grens aan de autoriteit herbevestigt. Het volume, in zijn materiële eenheid, wordt zo een coherent corpus over satire als vorm van intellectueel verzet.
BIOGRAFIE VAN DE AUTEURS EN COMMENTatoren
Decimo Giunio Giovenale (I–II eeuw n.C.)
Romeins satirisch dichter, auteur van zestien satires. Zijn werk kenmerkt zich door een indignatie- toon en een retorisch krachtige stijl; hij vertegenwoordigt de scherpste kritiek op de ondeugden van het Romeinse keizerlijke rijk.
Aulo Persio Flacco (34–62 n.C.)
Latijns dichter van stoïsche scholing, auteur van zes satires. Hij stierf jong, maar liet een werk van grote filosofische dichtheid na, gericht op morele authenticiteit en de kritiek op culturele hypocrisie.
Lucio Anneo Cornuto (I eeuw n.C.)
Stoïcijns en Latijns grammaticus, leermeester van Persius. Zijn commentaar op de satires van zijn leerling is fundamenteel om de ethische en doctrinaire dimensie van de tekst te begrijpen.
Johannes Tornorup (XVI eeuw)
Deense humanist actief in de late Renaissance. Zijn aantekeningen bij Persius-satires getuigen van de noordwest-europese filologische belangstelling voor de Latijnse satirische traditie en zijn scholastische ontvangst.
Scholiasta vetus (anonimo, late oudheid)
Auteur van de oude commentaar op Juvenalis, bewaard in handschriftelijke traditie. Zijn glossen vormen een primaire bron voor begrip van lexicale en historische aspecten van de satires.
PRINTING HISTORY AND CIRCULATION
De werkplaats van Claude Morel, actief in Parijs aan het eind van de 16e en het begin van de 17e eeuw, viel op door nauwkeurige typografie en door de publicatie van Latijnse klassiekers vergezeld door up-to-date kritische apparatusen. De edities 1601–1602 passen in een volwassen fase van humanistische uitgeverij, gericht op codexvergelijking, gelaagde commentaren en de creatie van naslagmiddelen (zoals de Index). De praktijk om verwante teksten in één volume bijeen te brengen, beantwoordt aan vereisten voor systematische studie: in dit geval de opbouw van een echt dossier satiriek tegen de macht.
BIBLIOGRAPHY AND REFERENCES
ICCU / OPAC SBN: Parijse edities van Juvenalis en Persius gedrukt door Claude Morel, 1601–1602 (catalogusbladen met formaat, collatie en varianten).
Brunet, Manuel du libraire et de l’amateur de livres, entries “Juvénal” en “Perse”, met aanwijzingen over parijse edities van de eerste Seconde.
Adams, Catalogue of Books Printed on the Continent of Europe, 1501–1600, voor de voorgeschiedenis van de uitgeverij en de humanistische tekstbasissen.
Grafton, Defenders of the Text, Harvard University Press, voor de context van Renaissance-filologie en de cultuur van commentaar.
Franse drukgeschiedenisoverzichten van Morel-edities (begin 17e eeuw), met beschrijving van de exegetische apparaten en varianten.
