Bachibouzouk (1977) - Warhol vs Banksy vs Hirst

Prachtig werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.

In deze serie speelt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk vlot over de geschiedenis van de kunst heen als een te nieuwsgierig kind dat een museum en een spuitbus in handen heeft gekregen. Via deze « Tomato Soup Can » orkestreert hij een vrolijk onwaarschijnlijk botsing tussen drie reuzen van de hedendaagse kunst: Warhol, Banksy en Hirst. Een tricentrisme dat zowel pop- als stedelijk en klinisch is, door de aerosolbewerking geperst, zoals alleen Bachibouzouk dat kan.

Het uitgangspunt, uiteraard, is het Banksy-poster, dat zelf al een knipoog (of een knipoog op de knipoog) naar Warhols iconische Campbell’s Soup is. Bachibouzouk glijdt erin als de vierde musketier, maar gewapend niet met een zwaard, maar met dots — die beroemde obsessieve puntjes van Damien Hirst, die hij zorgvuldig op elke blik zet. Het resultaat: een dialoog tussen drie esthetieken waarvan geen van hen een gesprekspartner nodig had... en toch gaan ze samen praten, luid, en zelfs lachen.

De aerosols, zorgvuldig gekozen uit een levendig palet, treden in verzet tegen het al te wijze erfgoed van de ateliers. Elke kleur lijkt te proclameren: « En als de hedendaagse kunst drie minuutjes zou stoppen met serieus genomen worden? »

Maar achter de humor schuilt een echte gedachte: Bachibouzouk vraagt zich de industriële herhaling van artistieke iconen af. Wat wordt een symbool als het gekopieerd wordt, vervolgens de kopie gekopieerd wordt, en daarna over de referenties zelf heen weer geverfd? Misschien iets eerlijker: een werk dat accepteert niet in zijn eentje geboren te zijn, maar in een cultureel lawaai, een carnaval van beelden en omkering.

Door deze lagen van referenties te stapelen verandert de kunstenaar het blik — alledaags voorwerp, symbool van consumptie, popfetisj — in een metafoor van ons verzadigde tijdperk: alles is al gezien, geremixed, afgeleid... en toch, dankzij een enkel gebaar (en enkele goeie spuitbussen), ontstaat er iets nieuws. Een beetje alsof men, door te blijven ronddraaien in een museum van spiegels, uiteindelijk zijn eigen weerspiegeling ziet.

Met veel humor, een tikkeltje onverschilligheid en een vrolijke helderheid herinnert Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien vooral een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel. En in dat spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle vergrendelingen openbreken.