In samenwerking met Keith Amery - Expert
Archeologie & bodemvondsten
Met uitzondering van het beroemde kinderboek van Jean Auel, 'Clan of the Cave Bear', is de holenbeer een tamelijk onderbelicht prehistorisch beest. Maar deze vriendelijke reus is eigenlijk één van de meest fascinerende dieren van het Pleistoceen. Deze week hebben we een compleet skelet van een prehistorische holenbeer in onze veiling. Neem een paar minuten de tijd om meer over deze geweldige dieren te ontdekken en als je ze net zo boeiend vindt als wij kun je tot en met 22 oktober (2017) bieden op het skelet.
Vriendelijke Reuzen
De holenbeer, of 'ursus spelaeus', was één van de reuzen van het Pleistoceen. Een verre voorvader van de moderne bruine beer, met mannetjes die wel 500 kg konden wegen. De vrouwtjes waren echter aanzienlijk kleiner, die wogen rond de 200kg, waardoor ze in eerste instantie ten onrechte als een andere soort werden gezien. Ondanks hun enorme omvang denkt men dat deze vriendelijke reuzen voornamelijk foeragerend op zoek gingen naar voedsel en alleen in geval van nood andere dieren aanvielen.
Gedood in aanbidding
Deze gigantische dieren, of 'megafauna', werden voor het eerst geïdentificeerd in de 17e eeuw. Sindsdien zijn er exemplaren gevonden op verschillende plekken in Europa; in Frankrijk, Italië en Zwitserland. Een duidelijk doelbewuste plaatsing van schedels werd ontdekt bij een grot in Drachenloch (Zwitserland), wat een aanwijzing was voor een vroege vorm van dierlijke aanbidding onder de Neanderthalers en homo sapiens. Deze praktijk zou uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor de ondergang van het dier, slechts 50.000 jaar geleden.
(Oké... dat had je waarschijnlijk kunnen raden). Net als de bruine beer tegenwoordig, wordt aangenomen dat holenberen deze natuurlijke schuilplaatsen gebruikten voor hun winterslaap, een factor die uiteindelijk leidde tot hun dood. De inbreuk van de mens die ook op zoek was naar onderdak heeft geleid tot de inkrimping van de habitat van de holenbeer en het uiteindelijke uitsterven - een verhaal dat we maar al te vaak horen en waar we rekening mee zouden moeten houden met de huidige milieuveranderingen en menselijke bewoning van de nog bestaande wildernissen in de wereld.
Net als zijn huidige afstammeling, de bruine beer, denkt men dat de holenbeer ondanks zijn enorme omvang in wezen een voedselzoeker was die voornamelijk van fruit leefde en soms vis at. Het is mogelijk dat ze ook elkaar opaten als voedsel schaarser raakte. Ze aten ofwel de resten van de holenberen die niet genoeg vet hadden opgeslagen om de winterslaap te overleven, of zelfs doodden om te overleven, tijdens het zoeken naar schaarse schuilplaatsen en voedsel, omdat leefgebieden verdwenen. Als een soort die een winterslaap hield, waren holenberen ook kwetsbaar voor holenleeuwen en holenhyena‘s waarmee ze hun habitat deelden.
Deze week hebben we bij Catawiki een fossiel skelet van de grotere volwassen mannelijke holenbeer, ongeveer 2 meter in lengte en daterend van het Pleistoceen (45.000-25.000 jaar geleden). Er zijn succesvolle pogingen ondernomen om DNA uit holenbeerfossielen te halen, waarmee de familieband met de moderne bruine beer is aangetoond. Dit is een uiterst zeldzame kans om een complete fossiele mannelijke volwassen holenbeer te kunnen kopen die tussen de 90 en 95 procent compleet is. Dat is ook de reden waarom hij getaxeerd is op €10.890 - €14.200! Dit is slechts één spannend voorbeeld van de vele verschillende fascinerende vondsten uit de ijstijd die je in onze speciale IJstijd en Mammoet veiling vindt.
Als je zelf een archeologische vondst hebt die je zou willen verkopen op een veiling, dan kun je beginnen door je hier te registreren als verkoper.