[Gilt Binding] - AA. VV. - Semaine Sainte - 1734

ZŁOTA KSIĘGA KRÓLA SŁOŃCA: ARALDYCZNE ZOBOWIĄZANIE RZĄDU BORBONÓW
Legatura współczesna w całości w czerwonym marocainie, niezwykle bogato zdobiona złotem: karty całkowicie pokryte złożoną geometriczno-florystyczną kompozycją w krzyżujących się sekcjach, z powtórzonymi żelaznymi elementami o smaku rocaille i „à la fanfare” późnobarokowe.
Identyfikacja araldyczna: tarcza podzielona; w pierwszym polu herby Francji z trzema lilkami Burbońskimi; w drugim polu emblemat promienisty z orłem i rycerskimi insygniami nawiązującymi do godności cesarskich i arystokratycznych. Całość zwieńczona koroną królewską.
Obecność herbów Francji połączonych z drugim polem arystokratycznym i koronowanym lokuje legaturę wśród wielkich zamówień bliskich dworowi Ludwika XV i obiegom wysokiej arystokracji franco-borbonickiej.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Eksemplaryjne legatury w złotych oprawach Office de la Semaine Sainte z XVIII wieku zazwyczaj mieszczą się w przedziale 1 200–1 500 euro; obecność legatury współczesnej o niezwykłej bogatej dekoracji i w dobrym stanie konserwacyjnym radykalnie zmienia pozycjonowanie na rynku. Dla egzemplarzy analogicznych z gęstymi dekoracjami złotymi, centralnymi herbami i bardzo ozdobnym grzbietem, wartość realistycznie może wzrosnąć w zakresie od 2 000 do 3 000 euro, z dalszymi zwyżkami, jeśli identyfikacja araldyczna zostanie ostatecznie przypisana konkretnej rodzinie lub postaci historycznej francuskiego dworu.

OPIS FIZYCZNY I STAN – KOPIA KONSERWATORIA
Legatura współczesna w pełnym czerwonym marocainie, niezwykle bogato dekorowana złotem: karty całkowicie pokryte złożoną geometriczno-florystyczną kompozycją w krzyżujących się sekcjach, z powtórzonymi żelaznymi elementami o smaku rocaille i „à la fanfare” późnobarokowe.
Identyfikacja araldyczna: tarcza podzielona; w pierwszym polu herby Francji z trzema lilkami Burbońskimi; w drugim polu emblema promieniste z orłem i insygniami rycerskimi nawiązującymi do godności imperialnych i arystokratycznych. Całość zwieńczona koroną królewską.
Obecność herbów Francji połączonych z drugim polem arystokratycznym i koronowanym lokuje legaturę wśród wielkich zamówień bliskich dworowi Ludwika XV i kręgów wysokiej arystokracji franco-borbonckiej.
Grzbiet z nerwami, z komorami całkowicie ozdobionymi złotymi żelazkami o smaku radialnym i kwiatowym, tytuł wygrawerowany złotem; bordury i listwy bogato zdobione; odcisk złota nadal bardzo żywy. Pergamin na tyłach oraz gwardie z papieru marmurkowanego w kolorach francuskich XVIII wieku. Obecność wysmakowanego ex-libris'u kalkograficznego z XVIII wieku należącego do André Éveillé, z mottem „Ex Libris nec profanorum”, w eleganckiej ramie rocaille z puttami i otwartą księgą zawierającą francuskie sentencje moralne. Jakość ryciny i celowo inicjacyjny ton motta potwierdzają pochodzenie z biblioteki arystokratycznej lub erudycyjnej Francji XVIII wieku.
Niewielkie ślady użytkowania na marginesach i zawiasach, normalne w epoce, lecz w całości w stanie bardzo dobrym i o dużej wartości wizualnej. Liczne ilustracje przedstawiające różne momenty Drogi Krzyżowej. W starych księgach, posiadających wielowiekową historię, mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze odnotowywane w opisie. Strony [6]; 659; [6].

CAŁĄTROTYTUL I AUTOR
Office de la Semaine Sainte, Latin et François, à l’usage de Rome et de Paris; avec l’explication des cérémonies de l’Église, et quelques prières tirées de l’Écriture, pour la confession & pour la communion, & sur les mystères que l’on célèbre durant ce saint temps. Nouvelle édition.
À Paris, chez Grégoire Dupuis, rue Saint-Jacques, à la Couronne d’or, 1734. Avec privilège du Roi.

KONTEKST I ZNACZENIE
W XVIII wieku Oficja Wielkiego Tygodnia były jednym z głównych narzędzi wewnętrznej internalizacji liturgii katolickiej, zwłaszcza po reformach posttrynitarnych, które miały na celu większe świadome uczestnictwo wiernego. To wydanie dwujęzyczne odzwierciedla wolę udostępnienia tekstów świętych i praktyk liturgicznych szerokiemu, wykształconemu odbiorcy świeckiemu. Jednak to, co zasadniczo odróżnia ten egzemplarz, to jego materialna wymowa: okazałe oprawienie nie jest jedynie ozdobą, lecz integralną częścią przekazu politycznego i duchowego. Księga staje się wizualnym symbolem monarchicznego świętości, gdzie korona, herb i złocone zdobienia tworzą język władzy i prestiżu. Egzemplarz należy w pełni do kultury bibliotecznej reprezentacyjnej Francji Burbona z początku XVIII wieku.

BIOGRAFIA AUTORA
Dział literacki zgromadzony, wynikający z utrwalonych tradycji kościelnych. Wydawca Grégoire Dupuis działał w Paryżu w pierwszej połowie XVIII wieku, przy słynnej rue Saint-Jacques, centrum francuskiego wydawnictwa religijnego, przyczyniając się do szerokiego rozpowszechnienia duchowych i liturgicznych tekstów o dużej skali rozpowszechnienia.

HISTORIA DRUKU I OBIEG
Wydania Office de la Semaine Sainte były wielokrotnie ponownie drukowane w XVII–XVIII wieku, z minimalnymi, ale ciągłymi, aktualizacjami formalnymi. Napis „Nouvelle édition” wskazuje na poprawione wznowienie. Egzemplarze z luksusowymi oprawami, takie jak prezentowany, były przeznaczone dla zamówień arystokratycznych i środowisk o wysokim statusie reprezentacyjnym, dzisiaj znacznie rzadsze w porównaniu z wersjami standardowymi przeznaczonymi do użytku codziennego.

BIBLIOGRAFIA I ODNOŚNIKI
ICCU/OPAC SBN: poszukiwanie według jednolitego tytułu “Office de la Semaine Sainte” i wydawcy Dupuis, Paryż XVIII wiek
BnF Catalogue général: Office de la Semaine Sainte, éditions parisiennes, années 1730 (département des imprimés, cote à vérifier)
WorldCat: Office de la Semaine Sainte, Paris, 1734, holdings multiples w bibliotekach europejskich
Brunet, Manuel du libraire, t. IV, s. 185 (Offices liturgiques)
Dictionnaire de liturgie catholique, hasła “Semaine Sainte”, “Offices”
Catalogue des livres liturgiques français des XVIIe–XVIIIe siècles, sekcje poświęcone Officia bilingui latino-francese