Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Buglioni 1






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 133960
Doskonała ocena na Trustpilot.
Mauro Falcioni (ur. 1978) prezentuje Vicolorato Buglioni 1, dzieło współczesne z 2024 roku wykonane technikami akryl i akwarela na kartonie 400 g, 48 x 48 cm, ręcznie podpisane z przodu i z tyłu, w kolorach czarnym, pomarańczowym, zielonym, żółtym i niebieskim, przedstawiające widok miasta, sprzedawane przez Galleria jako oryginalne wydanie z Włoch.
Opis od sprzedawcy
Mauro Falcioni (1978 Italia)
Acryl, akwarela na kartonie o gramaturze 400 g
Dzieło podpisane z przodu i z tyłu
Certyfikat Autentyczności Artysty
Odwiedź także aukcje z wolnymi ofertami na stronie "delauretisart"
Mauro Falcioni urodził się w Matelice w 1978 roku, zajmuje się sztukami wizualnymi i ilustracjami, kształcił się także w grafice webowej, nie porzucając swojej prawdziwej pasji: rysunku odręcznego. Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne reprezentacje, aż do odnalezienia w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażenia własnego spojrzenia na świat. To pod tym znakiem rozwija się jego styl na przestrzeni lat, przenosząc znaki ołówków z kartki na płótno i nadając swoim pracom zrozumiałą gramatykę, składającą się z powtarzających się figur i scenariuszy nasączonych znaczeniem. Jego poetika: sen i przeżyty moment nabierają kształtu w przejściu do pamięci, jak i w akcie twórczym, który, poprzez używany język, wyodrębnia różnicę między dziełem a podmiotem. To rozszczepienie okazuje się materią stanowiącą samego podmiotu. Autor ukazuje tę nieprzezwyciężalną, a jednocześnie istotną niezgodność, posługując się psychoanalitycznymi odniesieniami właściwymi tradycji jungowskiej. Kot prowadzi, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, bo różne obrazy tego samego ja, odnoszą do pojęcia Cienia, najciemniejszej części nas, którą musimy oswoić w zbliżaniu się do rzeczywistości. Każdy inny stosunek pojawia się jako brak lub jako zarys dążący do sformalizowania go: zagłębiając się w siebie, autor zmusza nas do stawienia czoła samotności-melancholii jako egzystencjalnemu warunkowi człowieka, jego szczególnej „upadłości poza świat”.
Historie sprzedawców
Przetłumaczone przez Tłumacz GoogleMauro Falcioni (1978 Italia)
Acryl, akwarela na kartonie o gramaturze 400 g
Dzieło podpisane z przodu i z tyłu
Certyfikat Autentyczności Artysty
Odwiedź także aukcje z wolnymi ofertami na stronie "delauretisart"
Mauro Falcioni urodził się w Matelice w 1978 roku, zajmuje się sztukami wizualnymi i ilustracjami, kształcił się także w grafice webowej, nie porzucając swojej prawdziwej pasji: rysunku odręcznego. Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne reprezentacje, aż do odnalezienia w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażenia własnego spojrzenia na świat. To pod tym znakiem rozwija się jego styl na przestrzeni lat, przenosząc znaki ołówków z kartki na płótno i nadając swoim pracom zrozumiałą gramatykę, składającą się z powtarzających się figur i scenariuszy nasączonych znaczeniem. Jego poetika: sen i przeżyty moment nabierają kształtu w przejściu do pamięci, jak i w akcie twórczym, który, poprzez używany język, wyodrębnia różnicę między dziełem a podmiotem. To rozszczepienie okazuje się materią stanowiącą samego podmiotu. Autor ukazuje tę nieprzezwyciężalną, a jednocześnie istotną niezgodność, posługując się psychoanalitycznymi odniesieniami właściwymi tradycji jungowskiej. Kot prowadzi, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, bo różne obrazy tego samego ja, odnoszą do pojęcia Cienia, najciemniejszej części nas, którą musimy oswoić w zbliżaniu się do rzeczywistości. Każdy inny stosunek pojawia się jako brak lub jako zarys dążący do sformalizowania go: zagłębiając się w siebie, autor zmusza nas do stawienia czoła samotności-melancholii jako egzystencjalnemu warunkowi człowieka, jego szczególnej „upadłości poza świat”.
