Dr. Giulio Ceradini - Opere - 1906

De 2 zeldzame delen het Opere uit 1906 van de Multidisciplinaire Italiaanse Wetenschapper compleet met alle (uitslaande) platen

Opere / del Giulio Ceradini
Jaar: 1906
Auteur: Giulio Ceradini (1844-1894)
Uitgever: Milano : Hoepli
Annotatie: ill., portr
contemporaine binding, half-leer
Omvang: 2 dl
XXXVI, 619; [8], 553 P.
Formaat: 29 cm

használati nyomok és elszíneződés az idő folyamán,
del 1 háta díszítések sérülései, az első lap belső oldalán lévő eltávolított cellofán nyomai, belső zsanér javítva.
del 2 zsanér hát javítva.
könyvborító matt kopásokkal és repedésekkel.
gyönyörű és teljes példányok a 17 (hatalmas) képekkel

Alle geschriften van C. zijn in 1906 in Milaan in twee delen uitgegeven onder de titel: Werken van dr . G. Ceradini . De eerste omvat: Rond de actie van revellants , pp. 1-30; Project van citemaritme , apparatuur voor de telling van bloedcellen , pp. 31-48; Miokardie und Auxokardie , pp. 49-56; De werking van het hart , pp. 57-101; Van de dood door onderdompeling en introductie van lucht in de aderen , pp. 103-153; Blok - automatisch systeem , pp. 155-184; Automatisch systeemblok met nieuw periodiek apparaat , pp. 185-197; Over de twee Mercatoriaanse bollen ..., pp. 199-598 (onderbroken door het overlijden van de auteur). In het tweede deel zijn: De ontdekking van de bloedcirculatie . Historische aantekeningen - critici , pp. 1-305; Verdediging van mijn geheugen rond de ontdekking van de bloedsomloop ..., pp. 307-436; Het mechanisme van semilunaire kleppen van het hart , pp. 437-502; Kritisch en experimenteel onderzoek naar het mechanisme van de bloedsomloop , pp. 503-553.

Trefwoord:
Physiology; Blood;Geography; Globes; Railroads; Drowning
Onderwerp:
Giulio Ceradini (1844-1894)


GIULIO CERADINI was born on March 17, 1844, in Milan,
Italy. In 1862, he entered the School of Medicine of the
University of Pavia and graduated in Medicine and Surgery on
August 1868 at the University of Palermo, where, after the
death of his father, he followed his twin brother Cesare, who
was professor of Construction Theory at the School of Engineering
in that university. He married in the fall of 1868 to a
distinguished Milanese lady, Carlotta Bozzolo, and he then
returned to Milan and worked in the Ospedale Maggiore.
His early medical experiences and considerations were published
in a research report (7) on the causes of death in the
course of immersion. In 1869, he moved to Heidelberg,
Germany, where he was mentored by Hermann von Helmholtz
(1821–1894). During this period, he published his first
important paper (11), where he introduced the Greek terms
“mejokardie” and “auxokardie” to indicate the minimum
heart volume at the end of systole and the maximal heart
volume at the end of diastole; both these terms, now forgotten,
were used in many physiology textbooks for more
than a century