Alexander Calder - "Fetes III" & "Arbre fruitier" - Δεκαετία του 1970

Δύο αρχικές λιθογραφίες του Alexander Calder.

1.
Χαρακτικό με τίτλο «Fetes III».

Αυτή η λιθογραφία δημιουργήθηκε το 1971 στο Παρίσι από τον Maeght Editeur.

Έγχρωμη λιθογραφία σε χαρτί περγαμηνής

38 x 28 εκ.

1971

Προέλευση
Αυτό το κομμάτι αποκτήθηκε από ένα κτήμα στη Νέα Υόρκη.


2
Λιθογραφία με τίτλο «Φρουτόδεντρο».

Αυτή η λιθογραφία δημιουργήθηκε το 1971 στο Παρίσι από τον Maeght Editeur.

Λιθογραφία σε χαρτί βελού.

38 x 28 εκ.

1971



Βιογραφία
Ο Αλεξάντερ Κάλντερ γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1898 στο Λόντον της Πενσυλβάνια, σε οικογένεια καλλιτεχνών. Το 1919, έλαβε πτυχίο μηχανικού από το Stevens Institute of Technology στο Χόμποκεν. Ο Κάλντερ φοίτησε στο Art Students League της Νέας Υόρκης από το 1923 έως το 1926, σπουδάζοντας για λίγο με τους Thomas Hart Benton και John Sloan, μεταξύ άλλων. Ως ελεύθερος επαγγελματίας καλλιτέχνης για την National Police Gazette το 1925, πέρασε δύο εβδομάδες σκιτσάροντας στο τσίρκο. Η γοητεία του με το θέμα χρονολογείται από τότε. Δημιούργησε επίσης το πρώτο του γλυπτό το 1925. Την επόμενη χρονιά έφτιαξε αρκετές κατασκευές ζώων και μορφών με σύρμα και ξύλο. Η πρώτη έκθεση ζωγραφικής του Κάλντερ πραγματοποιήθηκε το 1926 στην Artist's Gallery της Νέας Υόρκης. Αργότερα την ίδια χρονιά, πήγε στο Παρίσι και παρακολούθησε την Académie de la Grande Chaumière. Στο Παρίσι, γνώρισε τον Stanley William Hayter, παρουσίασε έργα του στο Salon des Indépendants του 1926, και το 1927 άρχισε να δίνει παραστάσεις του μικροσκοπικού τσίρκου του. Η πρώτη έκθεση με τα συρμάτινα ζώα και τα καρικατούρες πορτρέτων του πραγματοποιήθηκε στην Πινακοθήκη Weyhe της Νέας Υόρκης το 1928. Την ίδια χρονιά, γνώρισε τον Joan Miro, ο οποίος έγινε φίλος της ζωής του. Στη συνέχεια, ο Calder μοίρασε τον χρόνο του μεταξύ Γαλλίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1929, η Galerie Billiet του έδωσε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Παρίσι. Γνώρισε τον Frederick Kiesler, τον Fernand Léger και τον Theo van Doesburg και επισκέφθηκε το στούντιο του Piet Mondrian το 1930. Ο Calder άρχισε να πειραματίζεται με την αφηρημένη γλυπτική εκείνη την εποχή και το 1931 και το 1932 εισήγαγε κινούμενα μέρη στο έργο του. Αυτά τα κινούμενα γλυπτά ονομάστηκαν «κινητά»· οι στατικές κατασκευές ονομάστηκαν «σταθερές». Έκανε εκθέσεις με την ομάδα Αφαίρεση-Δημιουργία στο Παρίσι το 1933. Το 1943, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης του έδωσε μια ατομική έκθεση. Κατά τη δεκαετία του 1950, ο Calder ταξίδεψε πολύ και υλοποίησε Πύργους (κινητά τοίχου) και Γκονγκ (κινητά ήχου). Κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο Γλυπτικής στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1952. Στα τέλη της δεκαετίας, ο καλλιτέχνης εργάστηκε εκτενώς με γκουάς. Από αυτή την περίοδο, υλοποίησε πολλές σημαντικές δημόσιες παραγγελίες. Το 1964-65, το Μουσείο Solomon R. Guggenheim της Νέας Υόρκης παρουσίασε μια αναδρομική έκθεση του Calder. Ξεκίνησε τα Τοτέμ το 1966 και τα Ανιμόμπιλ το 1971. Και τα δύο αποτελούν παραλλαγές του όρθιου κινητού. Μια έκθεση του Calder πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Whitney της Νέας Υόρκης το 1976. Ο Calder πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 1976 στη Νέα Υόρκη.