Lewis Carroll - Through the Looking-Glass - 1901

«Through the Looking-Glass and What Alice Found There» του Lewis Carroll - DeWolfe, Fiske, Boston - 1901, πρώτη αμερικανική έκδοση, έτσι όπως εκδόθηκε - 15cmx13cm - κατάσταση: καλή, σε διακοσμητικό εξώφυλλο, με λίγη φθορά στις άκρες, όνομα στη σελίδα τίτλου, όλα τα έγχρωμα πλάνα και ασπρόμαυρες εικόνες παρούσες.

Το «Through the Looking-Glass, and What Alice Found There» είναι ένα μυθιστόρημα που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 1871 από τον Lewis Carroll, το ψευδώνυμο του Charles Lutwidge Dodgson, ενός καθηγητή μαθηματικών στο Christ Church, Oxford. Είναι η συνέχεια του «Alice's Adventures in Wonderland» (1865), στο οποίο πολλοί από τους χαρακτήρες ήταν ανθρωπομορφες κάρτες παιχνιδιού. Στο δεύτερο αυτό μυθιστόρημα, το θέμα είναι το σκάκι. Όπως και στο προηγούμενο βιβλίο, η κεντρική φιγούρα, η Alice, εισέρχεται σε έναν φανταστικό κόσμο, αυτή τη φορά ανεβαίνοντας μέσα από έναν μεγάλο καθρέφτη (ένα καθρέφτη) σε έναν κόσμο που μπορεί να δει πέρα από αυτόν. Εκεί διαπιστώνει ότι, όπως και σε μια αντανάκλαση, τα πράγματα είναι αντιστραμμένα, συμπεριλαμβανομένης της λογικής (για παράδειγμα, το τρέξιμο βοηθά κάποιον να παραμένει ακίνητος, το περπάτημα μακριά από κάτι τον φέρνει προς αυτό, οι πιόνες του σκακιού είναι ζωντανοί και οι χαρακτήρες των παιδικών τραγουδιών είναι πραγματικοί).

Ανάμεσα στους χαρακτήρες που συναντά η Αλίκη είναι η αυστηρή Red Queen, η ήρεμη και αναστατωμένη White Queen, τα καβγαλητικά δίδυμα Tweedledum και Tweedledee, ο αγενής και απόψεις Humpty Dumpty, και ο ευγενικός αλλά ανέφικτος White Knight. Τελικά, όπως και στο προηγούμενο βιβλίο, μετά από μια σειρά παράξενων περιπετειών, η Αλίκη ξυπνά και συνειδητοποιεί ότι ονειρευόταν. Όπως και στις Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, οι αρχικές εικονογραφήσεις είναι του John Tenniel.

Το βιβλίο περιέχει αρκετά αποσπάσματα στίχων, συμπεριλαμβανομένων των «Jabberwocky», «Ο Βούβαλος και ο Ψαράς» και το μπαλάντα του Λευκού Ιππότη, «A-sitting On a Gate». Όπως και οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, το βιβλίο εισάγει φράσεις που έχουν γίνει κοινή γλώσσα, όπως «μαρμελάδα αύριο και μαρμελάδα χθες – αλλά ποτέ σήμερα», «μερικές φορές έχω πιστέψει μέχρι και έξι απίθανες ιδέες πριν το πρωινό», «δώρα από μη-γενέθλια», «λέξεις-σακί» και «τόσο μεγάλο όσο η ζωή και διπλά φυσικό».