Μάγια, Terracotta Δοχείο με γλύφους. Διάμετρος 24 εκ. 600 - 900 μ.Χ. Ισπανική Άδεια Εισαγωγής.

Πιάτο διακοσμημένο με εσωτερική ζώνη γεωμετρικής διακόσμησης, διακοσμημένο στο κέντρο με γλύφιες με δύο πουλιά.

Μάγια, Γουατεμάλα, 600 - 900 μ.Χ.

Τερακότα και χρωστικές.

Διάμετρος 24 εκ., Ύψος 5,7 εκ.

Προέλευση: Ιδιωτική συλλογή, Παρίσι, 1960 - 1980. Δημόσιος διαγωνισμός, έπειτα μέσω κληρονομιάς.

Κατάσταση: Καλή, επανενωμένο από 3 μεγάλα μέρη, αυθεντικές χρωστικές, δείτε τις φωτογραφίες.

Έγγραφα: Άδεια εισαγωγής από την Ισπανία.


Ο πολιτισμός των Μάγια εκτεινόταν σε μια μεγάλη περιοχή, από το σημερινό νοτιοκεντρικό Μεξικό μέχρι την Γουατεμάλα και το Ονδούρα. Η περιοχή έχει τρεις διακριτές γεωγραφικές περιοχές — τα βουνά και τα υψίπεδα, τους τροπικούς τροπικούς δάση και τις πεδινές περιοχές του Κόλπου του Μεξικού και της χερσονήσου της Γιουκατάν — καθεμία με το δικό της τοπίο και φυσικούς πόρους. Κατά την Κλασική Περίοδο, οι Μάγια ζούσαν στα υψίπεδα και τις πεδινές περιοχές, όπου το Tikal και το Kaminaljuyú ήταν οι κύριοι πληθυσμιακοί τους κέντρα, αντίστοιχα.

Οι Μάγια ανέπτυξαν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό στυλ με βαθμό πολυπλοκότητας που ανταγωνίζεται αυτό του ευρωπαϊκού μπαρόκ. Οι εξαιρετικά ρεαλιστικές, ανατομικά αναλογικές ανθρώπινες εικόνες τους βρίσκονται σε φυσικές πόζες που τονίζουν την κίνηση. Η τέχνη τους αντιπροσώπευε ιερά, τελετουργικά και ιεραρχικά θέματα, αν και αναπαρήγαγαν επίσης σκηνές από την καθημερινή ζωή και εικόνες τοπικής πανίδας όπως μαϊμούδες, ταπιέρες, τίγρεις, νυχτερίδες, πουετζάλ πουλιά, ψάρια και χελώνες. Ο πέτρα ήταν ένα από τα αγαπημένα τους μέσα, και το χρησιμοποιούσαν για τα κτίριά τους, τις στέγες και τα χαμηλά και ψηλά ανάγλυφα γλυπτά που διακόσμησαν τα κτίριά τους. Οι αρχιτεκτονικές συνεισφορές των Μάγια περιλαμβάνουν το στέλε-βωμό, το τόξο και το ψεύτικο θόλο. Εκτός από τη μνημειακή τέχνη, είχαν επίσης μια πολύ ανεπτυγμένη προσωπική αισθητική, κατασκευάζοντας αξεσουάρ αυτιών, μενταγιόν, κολιέ, μάσκες και άλλα διακοσμητικά από jade. Παραμόρφωναν τα κρανία και τις μύτες τους και κρεμούσαν διακοσμητικά στα μέτωπά τους για να φαίνονται πιο στραβομάτικοι.

Έπλεξαν τα αγγεία τους με ζωγραφισμένες και χαραγμένες εικόνες, δημιουργώντας μερικά από τα καλύτερα έργα προ-Κολομβιανής τέχνης. Δημοφιλή κεραμικά αντικείμενα των Μάγια περιελάμβαναν σερβίτσια, πίπες και βάζα, τα τελευταία συχνά διακοσμημένα με γλυφά Μάγια.

Η θρησκεία ήταν κεντρικό στοιχείο του πολιτισμού των Μάγια. Πίστευαν σε έναν επίγειο κόσμο και σε έναν υπερφυσικό, έναν κάτω κόσμο και έναν πάνω κόσμο, θεωρώντας τα ως μια ενιαία οντότητα στην οποία οι άνθρωποι, οι θεοί, τα φυτά και τα ζώα ήταν δεμένα μεταξύ τους από την μοίρα. Ζώντας αυτές τις πεποιθήσεις, πραγματοποίησαν προσκυνήματα στα μεγάλα πολιτικά και θρησκευτικά κέντρα των Μάγια για να λάβουν ωροσκόπια και να κάνουν προσφορές αίματος από τα ακροδάχτυλά τους, τα λοβία και τις γλώσσες τους σε βωμούς που είχαν στηθεί μπροστά από τις χαραγμένες εστελές. Οι Μάγια είχαν ένα εκτεταμένο πάνθεον θεών, από τους οποίους οι πιο σημαντικοί ήταν ο δημιουργός Hunab–Ku και ο Ah Puc, ο Θεός της Νύχτας, που κατοικούσε στον κάτω κόσμο. Λατρεύαν επίσης τον ήλιο και τη σελήνη, την Αφροδίτη και άλλα ουράνια σώματα, καθώς και φυσικά φαινόμενα όπως η βροχή, που προσωποποιούνταν ως ο θεός Chaac. Άλλοι θεοί των Μάγια ήταν προστάτες συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων και επαγγελμάτων. Αυτοί περιλαμβάνουν τον Kukulcán, τον φτερωτό όφι, που συνδεόταν με την κυρίαρχη τάξη, και τον Ek Chua, τον προστάτη εμπόρων και παραγωγών κακάου. Οι Μάγια πίστευαν ότι στον θάνατο, ανάλογα με την ατομική αξία, θα πήγαιναν στην αιώνια ανάπαυση σε έναν από τους ουρανούς κάτω από τη φυλλωμένη σκιά του δέντρου σεμπά, ή θα παρέμεναν αιώνια βασανισμένοι από πείνα και κρύο στον σκοτεινό κάτω κόσμο. Οι αγρότες θάβονταν κοντά στις καλύβες στις οποίες είχαν πεθάνει, ενώ οι ευγενείς καίγονταν και οι στάχτες τους τοποθετούνταν σε αμφορείς σε υπόγειες καταθέσεις. Οι βασιλιάδες των Μάγια θάβονταν σε ναούς που είχαν χτιστεί ειδικά για να στεγάζουν τους τάφους τους.