Giovanni Battista Bicaissii/ Honoré Bicaise - Manuale Medicorum + Hippocrates Aphorisms - 1660-1719

Manuale medicorum, seu, [Sunaxis] Aphorismorum Hippocratis, Praenotionum, Coacarum, & Praedictionum, secundùm propriam morborum omnium nomenclaturam, alphabetico digesta ordine / labore & industria D. Honorati Bicaissii

Το Manvale Medicorum του Giovanni Battista Bicaissii είναι ένα συνοπτικό ιατρικό εγχειρίδιο που απευθύνεται σε ασκούμενους ιατρούς και όχι σε ακαδημαϊκούς θεωρητικούς. Φαίνεται ότι εκδόθηκε ένα χρόνο νωρίτερα στο Λονδίνο και ίσως στο Παρίσι το 1637.

Ο Μπικαΐσιι, γιατρός με ιταλική εκπαίδευση, έγραψε το έργο με σκόπιμα συμπυκνωμένο ύφος, παρουσιάζοντας την ιατρική γνώση σε σύντομα, δομημένα λήμματα που μπορούσαν να συμβουλευτούν γρήγορα. Η έκδοση της Γενεύης αντικατοπτρίζει τον ρόλο της πόλης ως διεθνούς κέντρου εκτύπωσης, επιτρέποντας στο κείμενο του Μπικαΐσιι να κυκλοφορήσει πέρα από την Ιταλία και να φτάσει σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό ιατρικό κοινό.

Η προσέγγιση του Bicaissii έχει τις ρίζες της στην Γαληνική και Ιπποκρατική ιατρική, αλλά το Manvale δίνει έμφαση στην κλινική χρησιμότητα έναντι της φιλοσοφικής συζήτησης. Οι ασθένειες κατηγοριοποιούνται συστηματικά, συχνά με βάση τα προσβεβλημένα όργανα ή τα κυρίαρχα συμπτώματα, και συνδυάζονται με σαφή θεραπευτική καθοδήγηση. Η αιμορραγία, τα καθαρτικά και τα σύνθετα φάρμακα κατέχουν εξέχουσα θέση, μαζί με την προσεκτική προσοχή στο θεραπευτικό σχήμα - διατροφή, ύπνο και περιβάλλον - τα οποία ο Bicaissii αντιμετωπίζει ως βασικά εργαλεία ιατρικής παρέμβασης και όχι ως δευτερεύουσες παραμέτρους.

Αυτό που καθιστά σημαντικό το Manvale Medicorum είναι το πόσο ξεκάθαρα αντανακλά την εργασιακή νοοτροπία των γιατρών του δέκατου έβδομου αιώνα. Αντί να προτείνει νέες θεωρίες, το Bicaissii κωδικοποιεί την καθιερωμένη πρακτική, προσφέροντας μια συμπυκνωμένη εκδοχή αυτού που αναμενόταν να γνωρίζει και να εφαρμόζει ένας ικανός γιατρός. Επομένως, το βιβλίο χρησιμεύει ως ένας πρακτικός καθρέφτης της καθημερινής ιατρικής λίγο πριν η πειραματική φυσιολογία και οι μηχανιστικές εξηγήσεις αρχίσουν να αμφισβητούν τα παραδοσιακά χυμικά πλαίσια αργότερα στον αιώνα.

Το κείμενο αυτό ακολουθείται από μια λατινική έκδοση του Ιπποκράτη, 1719 και ένα πλούσιο ευρετήριο. Ο Ιπποκράτης είναι «Magni Hippocratis coi aphorismi cum concordantia eorumdem ac indice locupletissimo».

Ένα μικρό 12μηνο: 6.225 σελίδες, και μετά μια άλλη σελίδα τίτλου 66 σελίδες + ευρετήριο 30 σελίδων.

Σε ωραία σύγχρονη γάμπα με ελάττωμα στην πίσω σανίδα. Στιβαρό και πολύ ευχάριστο παράδειγμα.