Tristan Mottier - Routes silencieuses

Περιγραφή του έργου :

Στη φθινοπωρινή βροχή, τα νέον φώτα ενός παλιού σταθμού Shell φωτίζουν τον έρημο δρόμο.
Η πινακίδα «ΒΕΝΖΙΝΗ» μοιάζει να αιωρείται στην ομίχλη, ένα λείψανο μιας περασμένης εποχής, όταν το γέμισμα με βενζίνη συνοδευόταν από ένα χαμόγελο και τη μυρωδιά του καυτού λαδιού.
Τα δέντρα, που λάμπουν από χαλκό, πλαισιώνουν αυτή την παγωμένη, σχεδόν κινηματογραφική σκηνή, όπου ο χρόνος μοιάζει να μετέωρο.
Ένα έργο για τη μοναξιά, τη νοσταλγία και την ομορφιά του καθημερινού, αποτυπωμένο σε ένα χρυσό φως του τέλους του κόσμου.

Περιορισμένη έκδοση 30 αντιτύπων, αριθμημένα και υπογεγραμμένα χειρόγραφα.
Παρουσιασμένη έκδοση: αρ. 2/30
Μέγεθος 60/40 εκ., γρήγορη και προσεγμένη παράδοση σε έναν σκληρό προστατευτικό σωλήνα.

⸻

Σημείωση καλλιτέχνη:

«Συχνά έχω περπατήσει μόνος μου σε αυτούς τους άδειους δρόμους, σε αυτή τη σιωπή όπου κάθε φως γίνεται μια ανάμνηση.»
Αυτός ο σταθμός μοιάζει λίγο με την εικόνα του χρόνου: πάντα φωτισμένος, ακόμα και όταν κανείς δεν σταματάει.
Υπάρχει κάτι όμορφο σε αυτά τα μέρη που δεν εξυπηρετούν πλέον κανένα σκοπό, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν, πιστά στον εαυτό τους.
— Τριστάνος (Εργαστήριο Ψευδαισθήσεων)