Bartolomeo da Saluzzo - Le sette trombe per isvegliare - 1612

Οι επτά σάλπιγγες για να ξυπνήσουν τον αμαρτωλό σε μετάνοια είναι ένα έργο που δημοσιεύτηκε το 1612 στη Βενετία-Μπάσανο από τον Giovanni Antonio Remondi.

Ο τίτλος αναφέρεται σε ένα θρησκευτικό έργο που σκοπό είχε να ξυπνήσει τη συνείδηση των αμαρτωλών και να τους ωθήσει στην μετάνοια μέσω μιας δυνατής και άμεσης προειδοποίησης. Η «σάλπιγγα» σε αυτό το πλαίσιο είναι μια βιβλική μεταφορά, συχνά χρησιμοποιούμενη για να συμβολίσει την ανακοίνωση της θεϊκής κρίσης ή μια πρόσκληση σε ριζική αλλαγή.
Το θέμα της μετάνοιας ήταν πολύ έντονο κατά την αντι-μεταρρυθμιστική εποχή, μια εποχή κατά την οποία η Καθολική Εκκλησία προωθούσε έντονα τον καθαρισμό των συνειδήσεων και τη σωτηρία των ψυχών.
Ο τίτλος αναφέρεται στις Επτά Σάλπιγγες της Αποκάλυψης του Ιωάννη (Αποκάλυψη 8-11), ένα βιβλίο της Βίβλου που μιλάει για καταστροφές και σημάδια του τέλους των καιρών. Κάθε σάλπιγγα, στην Αποκάλυψη, προαναγγέλλει μια πληγή ή μια μεγάλη καταστροφή. Σε μια αλληγορική ερμηνεία, οι «επτά σάλπιγγες» μπορούν να συμβολίζουν κλήσεις σε μετάνοια, όπου ο συγγραφέας παροτρύνει τους αναγνώστες να αναγνωρίσουν τα δικά τους αμαρτήματα προτού να είναι πολύ αργά.

Το βιβλίο αποδίδεται στον Βαρθολομαίο Κάμπι, γνωστό και ως Βαρθολομαίο ντα Σαλούτζο ή ντα Σαλούτσιο (Σοκάνα [Αρέτσο], 3 Απριλίου 1558 – Ρώμη, 15 Νοεμβρίου 1617), μοναχό των ελασσόνων παρατηρητών.

Ανήκει στην τάξη των Φραγκισκανών και πέρασε από τους Ορθούς Μινωρίτες στους Αναμορφωμένους Μινωρίτες, ήταν θεολόγος, συγγραφέας πολλών πνευματικών έργων, κήρυκας και οπαδός πλήθους, ιδιαίτερα γνωστός για την οξύτητα της προσηλυτιστικής του διδασκαλίας κατά των Εβραίων, η οποία ξέσπασε στη Μαντόβα τον Αύγουστο του 1602, και για αυτό το λόγο φοβόταν και από τις εκκλησιαστικές αρχές.

Ο συγγραφέας εμφανίζεται στις πηγές ως ένας πολύ δραστήριος αδελφός Φραγκισκανός στην κήρυξη, με έντονη παραγωγή, αλλά και με στοιχεία αρνητικής φήμης που σχετίζονται με τον αυστηρό τόνο ορισμένων κηρυγμάτων του.

Το έργο θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά και διαδεδομένα του δημιουργού του.

Το έργο έχει κυκλοφορήσει σε πολλές εκδόσεις, μεταφράσεις και ευρεία κυκλοφορία. Συγκεκριμένα:
Η πρώτη το 1612 στη Βενετία.
Η έκδοση του 1614 στη Ρώμη.
η έκδοση του 1621
Η λατινική έκδοση του 1620 στη Φριμπούργη.