Rosenthal - Milly Steger (1881-1948) - Άγαλμα, "Donna Contemplativa" - 35 cm - Πορσελάνη

Πολύ σπάνιο άγαλμα Art Déco της Milly Steger
(15 Ιουνίου 1881 – 31 Οκτωβρίου 1948).
Τίτλος
«Donna contemplativa» κατασκευασμένη από πορσελάνη, δεν πρόκειται για αντίγραφο αλλά για ένα αυθεντικό αντικείμενο εποχής των δεκαετιών του 20.
Έτος κατασκευής: 1924
Σε αυτό το έργο εκφράζεται όλη η θηλυκότητα και η εσωτερικότητα της μορφής της γυναίκας, τέλειο παράδειγμα της πρώτης.
Art Déco.
Σε άριστη κατάσταση, χωρίς καμία ρωγμή ή ζημιά.
Οι διαστάσεις είναι:
ύψος 35 εκ.
βάθος 17 εκ.
πλάτος 12 εκ.

Βιογραφία

Η Milly Steger πέρασε την παιδική της ηλικία στο Elberfeld, όπου ο πατέρας της διορίστηκε δικαστής. Μετά την ολοκλήρωση της γενικής εκπαίδευσης, πήρε μαθήματα γλώσσας και ευγένειας σε ένα κολλέγιο στο Λονδίνο. Έμαθε επίσης σχέδιο από έναν Λονδρέζο ζωγράφο και αποφάσισε να γίνει καλλιτέχνης. Αργότερα, παρακολούθησε ένα σεμινάριο για σοβατζήδες και λιθοξόους στο τοπικό Σχολείο Εφαρμοσμένων Τεχνών του Elberfeld.
Από το 1903 έως περίπου το 1906, σχηματίστηκε στο ιδιωτικό στούντιο του Karl Janssen στο Ντίσελντορφ.
Ως γυναίκα, δεν της επιτράπηκε να σπουδάσει με τον Janssen στην Ακαδημία Τέχνης του Ντίσελντορφ. Κατά τη διάρκεια ενός εκπαιδευτικού ταξιδιού στη Φλωρεντία, συνάντησε τον Georg Kolbe, του οποίου το έργο την εντυπωσίασε τόσο που αργότερα αυτοαποκαλέστηκε μαθήτριά του, αν και ποτέ δεν υπήρξε πραγματικά. Το 1908 μετακόμισε στο Βερολίνο και δίδαξε στην Γυναικεία Ακαδημία του Συλλόγου Γυναικών Καλλιτεχνών του Βερολίνου. Κατά τις επισκέψεις της, θαύμασε τα έργα των Auguste Rodin και Aristide Maillol στο Παρίσι. Το 1909 επισκέφθηκε τον Βέλγο γλύπτη George Minne.
Όταν ο ευεργέτης Karl Ernst Osthaus την κάλεσε στο Χάγκεν το 1910, μετακόμισε στην βιομηχανική πόλη της Δυτικής Φραγκίας, στη Ρουρ, και δημιούργησε την πρώτη της μεγάλης κλίμακας αρχιτεκτονική γλυπτική: τέσσερις γυναικείες μορφές μεγαλύτερες από το φυσικό μέγεθος, που παραγγέλθηκαν από την πόλη για την πρόσοψη του Θεάτρου του Χάγκεν. Αυτά τα γλυπτά προκάλεσαν σκάνδαλο, αλλά ταυτόχρονα έκαναν τη Milly Steger διάσημη στη Γερμανία. Ήταν μέλος του κύκλου καλλιτεχνών του Osthaus και δημιούργησε επαφές, μεταξύ άλλων, με τους γλύπτες Moissey Kogan και Will Lammert, τον ζωγράφο Christian Rohlfs και τον καλλιτέχνη βιτρώ Johan Thorn-Prikker. Η Steger ζούσε σε ένα σπίτι στη συλλογή καλλιτεχνών «Am Kragen» στο Hohenhagen, το οποίο διακόσμησε με μια καρυάτιδα.
Η κιονοστοιχία πάνω στο σπίτι της Milly Steger στο Hagen χρονολογείται από το 1912-1917. Για τα δέκα χρόνια του Museo Folkwang στο Hagen, το 1912, η Milly Steger δώρισε ένα γυναικείο κεφάλι από άμμο λίθο πάνω από την πύλη του μουσείου· τα επόμενα τρία χρόνια σχεδίασε ανάγλυφα για το δημαρχείο του Hagen. Με την υποστήριξη του Osthaus, συμμετείχε σε εκθέσεις του Sonderbund (1910 στο Düsseldorf και 1912 στη Κολωνία) και στην Έκθεση του Werkbund Γερμανίας στη Κολωνία το 1914.
Η οικονομική της κατάσταση χειροτέρεψε τόσο πολύ κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου που δεν μπορούσε πλέον να αντέξει τακτικά το ενοίκιο του στούντιό της στο Χάγκεν. Το 1917 επέστρεψε στο Βερολίνο, όπου έμεινε μέχρι το θάνατό της. Το 1916, η Else Lasker-Schüler την εξύμνησε σε μια εξπρεσιονιστική ποίηση, χαρακτηρίζοντάς την «ένα βούβαλο με δύναμη εκτόξευσης».
Ο Steger υπέγραψε το πρόγραμμα του Συμβουλίου Εργαζομένων για την Τέχνη· το 1919 δημοσιεύτηκαν οι απαντήσεις του σε ένα ερωτηματολόγιο, στο οποίο πρωταρχικά υποστήριζε την εισαγωγή γυναικών στα ακαδημία τέχνης.
Από το 1927 έως το 1942, δίδασκε γλυπτική και σχέδιο από το φυσικό στο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ένωσης των Καλλιτεχνών του Βερολίνου, όπου ήταν επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Από το 1932 και μετά, εργάστηκε στο πρώην στούντιο του Georg Kolbe, το οποίο καταστράφηκε τον Νοέμβριο του 1943. Ως αποτέλεσμα, η καλλιτέχνιδα έχασε μεγάλο μέρος του έργου της. Το 1937, δύο γλυπτά της Milly Steger κατασχέθηκαν ως «τέχνη διαφθοράς». Ωστόσο, τα έργα της δεν συμπεριλήφθηκαν στις διάφορες εκθέσεις «τέχνης διαφθοράς».
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Milly Steger άρχισε ξανά να εργάζεται σε ένα νέο στούντιο στο Βερολίνο. Τα έργα της παρουσιάστηκαν στην 'Γενική Έκθεση Γερμανικής Τέχνης' στη Δρέσδη, η οποία ιδρύθηκε ως αποζημίωση για τα θύματα των ναζιστικών πολιτιστικών πολιτικών.
Το 1948 ορίστηκε επίτιμη πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών Δημοκρατικών της Γερμανίας.

Ακριβής αποστολή σε όλο τον κόσμο με courier UPS, DHL ή FedEx.