Ιταλία - Έγγραφο - AQ Veneziano con nota manoscritta - 1608

Repubblica di Venezia
AQ con leone alato αρ. 2008, ημερομηνίας 1608 με ευρεία χειρόγραφη σημείωση μπροστά και πίσω.
29,5 Χ 20,5 εκ. Το τυπωμένο κείμενο αναφέρει τους «Κύριους Επιβλέποντες & Εκτελεστές στις Υδάτες» και αναφέρεται σε απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 1608. Μιλάει για διατάξεις σχετικά με το Γραφείο και τη διατήρηση νόμων και επίσημων εγγράφων. Συγκρίνει το όνομα Gabriel Coradin Dacier (ή παρόμοιο) ως υπογράφοντα ή σημειωτή, και αναφορές στην αριστοκρατική οικογένεια Emo της Βενετίας.
Το νόημα του εγγράφου είναι το εξής:
Βεβαιώνεται, κατόπιν διαταγής των Σεβασμιότατων Κύριων Soprastanti και Esecutori alle Acque, σύμφωνα με την απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 1608, ότι τα αρχεία που καταγράφονται σε αυτήν την Καντσελλερία διατηρούνται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους. Το παρόν έγγραφο πιστοποιεί επίσημα [μια συγκεκριμένη κατάσταση, πιθανώς σχετική με ένα άτομο της οικογένειας Emo] ώστε να έχει νομική αξία ενώπιον των αρμόδιων υπηρεσιών.



Πριν από δύο αιώνες από τη μεταρρύθμιση ταχυδρομείου του Rowland Hill, η Serenissima Repubblica di Venezia φορολογούσε ήδη την αλληλογραφία που έφευγε, αυτή των δημόσιων υπηρεσιών της.

Το L'AQ μπορεί να θεωρηθεί ο προγονός του γραμματόσημου και ολόκληρου του ταχυδρομείου, 230 χρόνια πριν από το Penny Black και τη Mulready.
Περίμενα μια επαναστατική ιδέα: η πληρωμή του οφειλόμενου ποσού από τον αποστολέα.

Το όνομα προέρχεται από την ένδειξη AQe, συντομογραφία της λατινικής λέξης aquae· το έγγραφο εκδόθηκε πράγματι κατόπιν αιτήματος των Σοφών Εκτελεστών των Νερών.

Αφορούσε σε μια «επιστολή» φορολογημένη, στην πραγματικότητα προ-φορολογημένη: «dacio delli soldi 4 per lettera», στην οποία - ή μέσα στην οποία - έπρεπε να εισαχθεί το μήνυμα που ήθελε να μεταδοθεί.
Η εποχή που ήταν εξοπλισμένη με όλες τις γραμματείες των δικαστικών αρχών του Κράτους, οι οποίες, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων, ήταν υποχρεωμένες να τις χρησιμοποιούν για την ταχυδρομική τους αλληλογραφία, με την προϋπόθεση πληρωμής τεσσάρων σολίδων, πέρα από τα ταχυδρομικά τέλη και το δασμό.
Αυτό που μπορεί να φαίνεται ως ανωμαλία – το κράτος που φορολογεί τον εαυτό του – συνέβαινε στην πραγματικότητα επειδή η δημόσια διοίκηση στη Βενετία διαχειριζόταν από ιδιώτες που λάμβαναν τη θέση – σχεδόν πάντα εισπράξεις φόρων – μετά από μια διαγωνιστική διαδικασία στην οποία συμμετείχαν πληρώνοντας από την τσέπη τους. Μπορούσαν στη συνέχεια να καλύψουν τα έξοδα συλλέγοντας τους δασμούς που είχαν κερδίσει στον διαγωνισμό.
Οι AQ ήταν επομένως μια επιπλέον επιβάρυνση σε σχέση με το λιμάνι και το δασμό, η είσπραξη του οποίου είχε ανατεθεί σε δασμολόγο.

Το ποσό των τεσσάρων λεφτών για κάθε γράμμα χρησίμευε για τη χρηματοδότηση των εργασιών αποκατάστασης και καθαρισμού των κοίτων των ποταμών Brenta, Muson και Bottenigo.

Τα AQ τρυπούνταν στο κέντρο, στη θέση του στυλοβάτη στον οποίο ήταν καρφωμένα και στοιβαγμένα, μια πρακτική αρκετά διαδεδομένη στη Βενετία.
Αποστολή μέσω courier με εντοπισμένη και ασφαλισμένη εταιρεία ταχυμεταφορών.