José Sigala - Sigala - 1964-1992

Ένα πολύ σπάνιο λατινοαμερικανικό φωτοβιβλίο του Βενεζελιανού φωτογράφου Χοσέ Σιγάλα, το οποίο καταγράφει διάφορα στάδια της καριέρας του.

Κατάσταση βιβλίου: πολύ καλή. Εξωτερικά με ένα μικρό χτύπημα στην άνω γωνία (βλ. φωτογραφία) που δεν επηρεάζει το εσωτερικό. Επίσης πολύ καλό ύφαστινο σκληρό εξώφυλλο. Το πλήρες dust jacket χωρίς σκισίματα, σε πολύ καλή κατάσταση, με ορισμένες γρατσουνιές και ενδείξεις χειρισμού. Εσωτερικά πολύ καθαρό, χωρίς υπογραφές/σημειώσεις, χωρίς τσακισμένες σελίδες, χωρίς κιτρινίλες.

Το φωτογραφικό έργο του Alirio José Sigala Venegas (Barquisimeto 1940-1995) αποτελεί ένα από τα πιο ποικιλόμορφα στη βιετζεζική δημιουργία;—όχι, αυτό είναι λάθος—στη Βενεζουέλα, όσον αφορά θέματα και εύρος. Γεννήθηκε στο Barquisimeto, πολιτεία Λάρα, στις 15 Μαΐου 1940. Ήταν γιος του Alirio Sigala και της Rosa Victoria Venegas. Το 1958 γράφτηκε στη Σχολή Αρχιτεκτονικής και Οικιστικής Ανάλυσης του Πανεπιστημίου Κεντρικής Βενεζουέλας (UCV). Αργότερα απασχολήθηκε με την κατασκευή κοσμημάτων. Το 1959 ταξίδεψε στην Αγγλία και σπούδασε βιομηχανικό σχέδιο στο Birmingham School of Fine Arts και, μεταξύ 1960 και 1963, στο Museum College of Arts της Φιλαδέλφειας, Πενσιλβάνια, ΗΠΑ. Σχεδόν στη λήξη των σπουδών του γράφτηκε σε μαθήματα φωτογραφίας που δίδασκε ο Sol Libsohn. Το 1964 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση στο Μουσείο Καλών Τεχνών (MBA). Δέκα χρόνια αργότερα επιλέχθηκε μαζί με τους Seka και Harry Abend για την «Πρώτη έκθεση τεχνουργημάτων της Αμερικής» που οργάνωσε το World Crafts Council στο Ontario Science Centre στο Τορόντο του Καναδά. Το 1975 συμμετείχε στην Έκθεση Σύγχρονων Κατασκευών της Αμερικής στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια, ΗΠΑ. Το 1977 πραγματοποίησε τη δεύτερη ατομική του έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MACC). Συμμετείχε στην έκθεση «Made in Venezuela» στο MACC το 1978 και στο 10ο Διεθνές Συνάντηση Φωτογραφίας στο Αρλ της Γαλλίας το 1979. Το 1982 εκθέσε «The Face of Venezuela» στη National Library (BN) και τη σειρά του «The First Communion of Rosa Carolina Pereira» στην IV Ετήσια Έκθεση Ντοκιμαντερικής Φωτογραφίας. Το 1985 οργάνωσε το «Photography as News» στο Μουσείο Barquisimeto μαζί με φωτορεπόρτερ από το El Informador. Η τελευταία του έκθεση, βασισμένη στο «The Renny Show», πραγματοποιήθηκε στο BN το 1994. Ορισμένα από τα πλέον εμβληματικά έργα του περιλαμβάνουν τη σειρά με το κ%, όχι, θα το διορθώσω: την κυκλική σειρά με το τσίρκο (Καρακάς, 1974), τη σειρά από 16 φωτογραφίες της Miss Venezuela María Antonieta Cámpoli σε μια επαφή (contact strip) (Κάρακάς, 1974), τους επίσημους χαρακτήρες που χάνετουν σε διακοσμητικές αρχιτεκτονικές (Μπουένος Άιρες, 1972) και χαρακτήρες που ειρωνεύονται τον θεατή (Τορόντο, 1974). Παράλληλα με τη φωτογραφία, συνέχισε τη δουλειά του στον κόσμο των κοσμημάτων, εκθέτοντας στο Εθνικό Σαλόνι Τεχνών Φωτιάς στη Βαλένθια, πολιτεία Καραμπό, το 1971 και το 1974. Μετά το 1964, επέδειξε ενδιαφέρον για τη διαφήμιση στη φωτογράφηση και την φωτορεπορτάζ. Την επόμενη χρονιά άρχισε να εργάζεται σε περιοδικά όπως τα Diners και Kena, το 1966 για το Zona Franca, και το 1967 για τα Vanidades. due to his professional success, his newspaper El Nacional invited him to work on the Sunday supplement 7º Día in 1971. He contributed to El Nacional’s Pandora magazine in 1983 and directed the Sunday supplement Ok for El Informador in Lara in 1986. Sigala κάλυψε ταξιδιωτικές αφηγήσεις για Κολομβία, Περού και Νήσο Τριντιδάδ, καθώς και μπέιζμπολ, ταυρομαχία, μόδα και πορτρέτα. Για το βιβλίο «Wachakaresai», σχετικά με τα αυτόχθονα κεραμικά της πολιτείας Λάρα, πήρε 87 φωτογραφίες. Επέβλεψε σημαντικά βραβεία όπως το Εθνικό Προνόμιο Φωτογραφίας (1990) και το Μεγάλο Βραβείο Dimple 15 Χρόνια για τη σειρά «Πορτραίτα 1970-1985» (1994).