Ισλαμική, Άραβες Σασανικές. Abd Allāh ibn al-Zubayr, rival caliph. Dirham Jahrom (DA+GH, Darabgird district), Year 60 (AH) = AD 691/692 (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ισλαμικό. Οθωμανικό χαλιφάτο.
ʿAbd Allāh ibn al-Zubayr, αντίπαλος χαλίφης, 60–73 H / 680–692 μ.Χ.
AR Drachm (τύπου Arab–Sasanian)
Jahrom (DA+GH, διαμέρισμα Darabgird), έτος 60 (AH) = AD 691/692
Βάρος: 4.07 g
Διάμετρος: 28 mm
Εξώφυλλο: Άγαλμα με τον ολόγυμνο προφίλ, που μιμείται τον Khusrau II δεξιά, φορώντας περίτεχνο τείχισμα. Πίσω από το κεφάλι, στα Παλαιά, GDE / ʾp̄zwt («Ας αυξηθεί η δόξα του»). Πριν από το άγαλμα, στα Παλαιά, ʾp̄dwlʾ ʾmyl Y wlwyšnykʾn («ʿΑμπντ Αλλάχ, Ορχηγός των Πιστών»). Στην εξωτερική άκρη, στα αραβικά, bism Allāh («Στο όνομα του Θεού»).
Αντίστροφα: θυσιαστήριο φωτιάς με κορδέλες, πλαισιωμένο από δύο συνοδούς· πάνω, ημσελήνος και αστέρι. Ημερομηνία σε Παλαβί να αριστερά· υπογραφή νομισματοκοπείου DA+GH δεξιά (συντομογραφία για Jahrom, περιοχή Darabgird).
Αναφορά: Άλμπουμ 16
Καλά χτυπημένο, καθαρά σύμβολα.
Σπανιότητα: Σπάνιο.

Ιστορικό σχολιασμό
Ο ʿAbd Allāh ibn al-Zubayr (624–692 μ.Χ.) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αντιπάλους της εξουσίας των Ομεϋάδων στην πρώιμη ιστορία του Ισλάμ. Γιος του al-Zubayr ibn al-ʿAwwām και της Asmāʾ bint Abī Bakr—και οι δύο εξέχοντες Συντρόφοι του Προφήτη Μωάμεθ—μεγάλωσε στη Μεδίνα και ήταν γνωστός για την ευσέβειά του, το θάρρος και την ευγλωττία του.
Μετά το θάνατο του Muʿāwiya I και την ανάληψη της εξουσίας από τον Yazīd I, ο Ibn al-Zubayr αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη νομιμότητα των Ομαγιάδων. Μετά το θάνατο του Yazīd το 683 μ.Χ., αυτοανακηρύχθηκε χαλίφης στη Μέκκα, ιδρύοντας ένα αντίπαλο χαλιφάτο που κατέλαβε μεγάλο μέρος της Αραβίας, του Ιράκ και τμήματα του Ιράν. Η διακυβέρνησή του, συχνά αποκαλούμενη Χαλιφάτο του Ζουμπαϊρί, κέρδισε ευρεία υποστήριξη ανάμεσα σε εκείνους που αντιτάσσονταν στον κεντρικό έλεγχο των Ομαγιάδων και στη δυναστευτική διαδοχή.
Κατά τη διάρκεια της χαλιφάτου του, ο Ιμπν αλ-Ζουμπάιρ επιβεβαίωσε γνωστά την ανακατασκευή της Καάμπα, αποκαθιστώντας την στην μορφή που περιγράφεται από τον Προφήτη Μωάμεθ, συμπεριλαμβανομένων των αρχικών Αβρααμικών θεμελίων της — μια πράξη που υπογράμμισε την θρησκευτική του αυθεντία και την αφοσίωσή του στην ισλαμική παράδοση.
Αυτό το νόμισμα αποτελεί ένα απτό προϊόν της αμφισβητούμενης κυριαρχίας του. Χαραγμένο με το στυλ Arab–Sasanian, αντικατοπτρίζει το μεταβατικό νομισματικό σύστημα της πρώιμης ισλαμικής περιόδου, συνδυάζοντας την εικονογραφία των Σασανιδών με ισλαμικές επιγραφές και τίτλους. Η εμφάνιση του ονόματος του Ibn al-Zubayr και του χαλιφάτου σε Παλαιά περσικά (Pahlavi) είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς σηματοδοτεί μία από τις σπάνιες νομισματικές μαρτυρίες της διακυβέρνησής του.
Η αντίστασή του τελείωσε το 692 μ.Χ., όταν δυνάμεις των Ομεϋάδων υπό τον αλ-Χατζάζ μπιν Γιούσουφ κατέλαβαν τη Μέκκα. Παρά την ήττα και τον θάνατό του, ο ʿΑμπντ Αλλάχ μπιν αλ-Ζουμπαϊρ παραμένει ένα ισχυρό σύμβολο αρχής αντίστασης και της πρώιμης ισλαμικής πολιτικής νομιμότητας.