Αντίκες Λειψανοθήκη - Gold plated, Επάργυρο, Ορείχαλκος, Γυαλί, Σμάλτο - 1931 - Λειψανοθήκη Μοραβίας - Κάρδιναλ Πιέτρο Τσιριάκι (1885-1966)

Άγιο κιβώτιο με 6 διαμερίσματα για την αποθήκευση λειψάνων. Αυτά περιβάλλονται από μια εικόνα του Palladium της Βοημίας, ένα χρυσό ανάγλυφο της Παναγίας με το Θείο Βρέφος. Περιμετρικά, διακοσμημένο με εμαλλί, κόκκινες πολύτιμες πέτρες και ασημένια μενταγιόν με τους αγίους Πέτρο και Παύλο, τον Άγιο Βενσέσλαο, τον Άγιο Ιωάννη Νεπομύκο, και τους Αγίους Μεθόδιο και Κύριλλο.

Το αρχικό ανάγλυφο βρίσκεται στη βασιλική της Ανάληψης της Αγίας Παρθένας Μαρίας στη Stará Boleslav, Τσεχία, στη Βοημία.
Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά σύμβολα της Τσεχίας.
Το κείμενο γύρω από το ανάγλυφο λέει «VETEROBOLESLAVIENSIS PALLADIUM BOHEMIAE», που σημαίνει «Πάλλαντιο της Βοημίας, Άγιος της Stará Boleslav».
Στην πίσω πλευρά βρίσκεται το έμβλημα του Kardinaal Ciriaci και το σύνθημά του «Ο Κύριος με κυβερνά» και το κείμενο «Δείξε ότι είσαι Μητέρα» με ένα μονογράμμα της Μαριάμ. Στο κάτω μέρος υπάρχουν τα αρχικά F.Z.
Οι δύο θάλαμοι λειψάνων μπορούν να ανοίξουν με στρίψιμο για να τοποθετηθούν λείψανα.

Αυτό το λειψανοθήκη κατασκευάστηκε από τον χρυσοχόο H. Grünfeld (υπογεγραμμένο στο εσωτερικό) στην Πράγα το 1931 και ήταν ένα δώρο που προσφέρθηκε στον καρδινάλιο Pietro Ciriaci (1885-1966). Ο Πάπας Pius XI τον όρισε το 1928 ως αποστολικό ιεραπόστολο στην Τσεχοσλοβακία και ως τιτλούχο αρχιεπίσκοπο του Τάρσου. Χρίστηκε επίσκοπος στη San Lorenzo in Lucina από τον καρδινάλιο-υπουργό Pietro Gasparri. Το 1934 έγινε ιεραπόστολος στην Πορτογαλία. Εδώ θα παρέμενε σχεδόν είκοσι χρόνια.


Διαστάσεις: 21,5 x 16,8 x 2,8 εκ
Ημερομηνία: 1931
Βάρος: 1556 γραμμάρια
Maker: Heinrich / Jindřich Grünfeld (1888-1952)
Καταγωγή: Stará Boleslav / Πράγα, δώρο για επαφές στον καρδινάλιο Pietro Ciriaci (1885-1966).

Κατάσταση
Χρυσόπικιλση και ασημοπίκιλση εδώ και εκεί φθείρονται από ελαφριά οξείδωση. (βλ. φωτογραφίες)



Η ιστορία του Boheemse Palladium είναι στενά συνδεδεμένη με τον Άγιο Wenceslaus, τον προστάτη της Τσεχίας. Ο Wenceslaus ήταν ένας πρίγκιπας από τη δυναστεία των Přemysliden της Βοημίας. Έζησε από το 907 έως το 935 μ.Χ. και ήταν ένας από τους πρώτους βαπτισμένους ηγεμόνες στον θρόνο της Βοημίας.
Ο Wenceslaus έλαβε την εικόνα της χάρης από τη θεόσταλτη γιαγιά του, την Αγία Ludmilla, ως δώρο κατά τη βάπτισή του. Την κουβαλούσε πάντα μαζί του, ακόμη και όταν ταξίδευε στη Stará Boleslav. Στη Stará Boleslav, ο αδελφός του είχε ένα κάστρο και ο Wenceslaus τον επισκέφθηκε εκεί στις 27 Σεπτεμβρίου 935. Ο αδελφός του Wenceslaus ονομαζόταν Boleslav, προς τιμήν του οποίου πήρε το όνομά η πόλη. Το πρωί της 28ης Σεπτεμβρίου, ο Wenceslaus πήγε στην Αγία Λειτουργία. Πριν από την εκκλησία, συναντήθηκε με τον εξουσιομανή αδελφό του, ο οποίος τον δολοφόνησε.
Ένας πιστός υπηρέτης του Wenceslaus πήρε την εικόνα για να τη σώσει. Την έθαψε στην άκρη του δάσους στο έδαφος. Σύμφωνα με την παράδοση, ένας αγρότης βρήκε την εικόνα της χάρης περίπου 200 χρόνια αργότερα κατά τη διάρκεια του θερισμού. Στην τοποθεσία βρέθηκε αργότερα η βαρoque Mariakerk. Από τον 12ο αιώνα, χιλιάδες προσκυνητές πήγαιναν στη Stará Boleslav για να τιμήσουν την εικόνα της χάρης. Από τον 12ο αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, πραγματοποιούνταν συνεχείς προσκυνηματικές πορείες προς τη Stará Boleslav προς τιμήν της Maria και του Wenceslaus.
Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, η εικόνα της χάρης χάθηκε δύο φορές. Οι Σάξονες καταλάμβαναν το Stará Boleslav, λεηλατούσαν την εικόνα της χάρης και την έφερναν στη Σαξονία. Αλλά οι Βοημικοί ευγενείς την αγόρασαν πίσω – δεν ήθελαν να την αποχωριστούν. Στο τέλος του πολέμου, η εικόνα της χάρης έπεσε στα χέρια των Σουηδών, που την πήγαν στη Σουηδία. Όμως, μετά από μακρές διπλωματικές προσπάθειες, οι Τσέχοι την πήραν πίσω και το 1650 επέστρεψε οριστικά στο Stará Boleslav. Το 1609, ανακηρύχθηκε σε εθνική εικόνα προστασίας. Από τότε, η εικόνα της χάρης ονομάζεται «Palladium».

Ο Pietro Ciriaci (Ρώμη, 2 Δεκεμβρίου 1885 - εκεί, 30 Δεκεμβρίου 1966) ήταν Ιταλός κληρικός και καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ο Ciriaci επισκέφθηκε το Ποντιφικό Ρωμαϊκό Σεμινάριο και στη συνέχεια σπούδασε στο Ποντιφικό Αθηναϊκό San Apollinare, όπου απέκτησε διδακτορικό στη φιλοσοφία, τη θεολογία και το κανonικό δίκαιο. Χρονολογικά, χειροτονήθηκε ιερέας στις 18 Δεκεμβρίου 1909 και τέλεσε την πρώτη του Θεία Λειτουργία στη Santa Maria Liberatrice a Monte Testaccio. Έγινε εφημέριος στην ενορία του San Rocco και καθηγητής ηθικής στο Αθηναϊκό San Apollinare. Από το 1914 έως το 1926 υπηρέτησε ως γραμματέας στην Αποστολική Πενιτεσία. Επιπλέον, ανέλαβε καθήκοντα γραμματέα στο πρώτο τμήμα του Υπουργείου Εξωτερικών της Αγίας Θήκης. Το 1918, ο Πάπας Βενέδικτος XV τον διόρισε εξαιρετικό παπικό καμαριέρη, και το 1921 έγινε υπο-γραμματέας του πρώτου τμήματος.

Ο Πάπας Πίος XI τον όρισε το 1928 ως αποστολικό νούντσιο στην Τσεχοσλοβακία και ως τιτλούχο αρχιεπίσκοπο Ταρσού. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στη San Lorenzo in Lucina από τον καρδινάλιο-κρατικό γραμματέα Πιέτρο Γκασπαρί. Το 1934, έγινε νούντσιο στην Πορτογαλία. Εδώ θα παρέμενε σχεδόν είκοσι χρόνια.

Ο Ciriaci εξελέγη κατά τη διάρκεια του consistorio της 12ης Ιανουαρίου 1953 ως καρδινάλιος. Η Santa Prassede έγινε η εκκλησία του τίτλου του. Ορίστηκε ως επικεφαλής της Αγίας Συνοδικής Γραμματείας για το Συμβούλιο και ένα χρόνο αργότερα και ως πρόεδρος της Παπικής Επιτροπής για την Αυθεντική Ερμηνεία του Κανονικού Δικαίου.

Ο καρδινάλιος Ciriaci συμμετείχε στη σύνοδο του 1958, όπου εκλέχθηκε ο Angelo καρδινάλιος Roncalli ως Πάπας Ιωάννης XXIII, και στη σύνοδο του 1963 που οδήγησε στην εκλογή του Πάπα Παύλου VI. Το 1964 επέλεξε τον τίτλο της εκκλησίας του San Lorenzo in Lucina.

Ο Πάπας Παύλος VI απεβίωσε το 1966. Ο ίδιος προήδρευσε στη λειτουργία της λειτουργίας στη San Lorenzo in Lucina, όπου το σώμα του ενταφιάστηκε στην πρώτη πλαϊνή καμπάνα δεξιά από την βασιλική.