Αρχαία Ελληνική, Αττική Αγγειοπλαστική Κρατήρας Bell με πολεμιστές. Αριστούργημα του ζωγράφου Persephone. Περίπου το 450 π.Χ.. 36 εκ. ύψος.

Κρατήρας με πολεμιστές

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ελλάδα, Αττική

Περί το 450 π.Χ.

Αποδίδεται στον Persephone Painter από έναν κύριο εμπειρογνώμονα και μελετητή των Αττικών ζωγραφιστών αγγείων και επιμελητή μουσείου. (Λεπτομέρειες θα παρέχονται στον αγοραστή).

ΥΛΙΚΟ: Χειροτεχνία

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: Ύψος 36 εκ.

Προέλευση: Ιδιωτική συλλογή, Βέλγιο, δεκαετία του 1970.

Δημοσιεύσεις
- Imagenes Praeteriti. J. Bagot Αρχαιολογία. Βαρκελώνη. 2016. Εικ. 20.
Puerta de los Dioses. J. Bagot Αρχαιολογία. Βαρκελώνη. 2016. Εικ. 30.
- Lord of Truth. J. Bagot Αρχαιολογία. Βαρκελώνη. 2017. Εικ. 31.

ΕΚΘΕΣΕΙΣ

- TEFAF, Maastricht 2012 με τιμή 280.000 € (περισσότερες πληροφορίες θα παρέχονται στον αγοραστή).
- BRAFA, Βρυξέλλες, 2016.

Κατάσταση: Επισκευάστηκε από αρχικά θραύσματα, χωρίς κανένα λείπον θραύσμα και χωρίς επαναβαφή.

Έγγραφα:

Με δοκιμή θερμοφωταύγειας,
Με άδεια εξαγωγής που εκδίδεται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Με πιστοποιητικό μητρώου απωλειών τέχνης.

Περιγραφή:

Κεραμική κρεάτινη με σκηνή πλαισιωμένη κάτω από το σώμα του αγγείου από μια ζώνη με μεντερέ και πάνω, από ένα στεφάνι από δάφνινο φύλλο γύρω από το εξωτερικό χείλος της κρεάτινης.

Η όψη, πλευρά Α, είναι διακοσμημένη με τρεις πολεμιστές. Ο κεντρικός είναι γυμνός, φοράει κράνος και κρατάει δόρυ και ασπίδα. Ο δεξιός πολεμιστής φοράει κράνος και θώρακα, και κρατάει δόρυ. Ο αριστερός φοράει chlamys, σανδάλια και καπέλο, και κρατάει διπλό δόρυ.

Στην πίσω πλευρά, στη πλευρά Β, τρεις αθλητές ντυμένοι με ιμάτια φαίνονται να συζητούν. Ο κεντρικός κρατάει σκήπτρο και έχει γενειάδα (πιθανώς ο προπονητής από την palaistra). Ο αριστεράς κρατάει ένα strigil.

Η ποιότητα του πίνακα είναι το προϊόν ενός μεγάλου ζωγράφου, με μερικές λεπτομέρειες όπως το εσωτερικό της ασπίδας της κεντρικής φιγούρας, αν το πλευρό Α της αμφορέα, καθιστούν αυτό το έργο αριστούργημα συγκρίσιμο με τα καλύτερα γνωστά έργα του Persephone Painter και της αττικής ζωγραφικής αμφορέων της εποχής του, στην Αθήνα του 450 π.Χ., στο μέσο της περιόδου του Persephone Painter, όταν παρήγαγε τα πιο εκλεπτυσμένα έργα του.

Ο Ζωγράφος της Περσεφόνης, που εργάστηκε περίπου από το 475 έως το 425 π.Χ., είναι το ψευδώνυμο ενός αρχαίου Αττικού Έλληνα ζωγράφου αγγείων, το όνομα του οποίου δόθηκε από τον Τζον Μπίζλεϊ μετά τις έρευνές του σε κόκκινες φιγούρες κρατήρες, προκειμένου να ταυτοποιήσει διαφορετικούς καλλιτέχνες. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, το όνομα προέρχεται από έναν συγκεκριμένο κρατήρα που βοήθησε στην αναγνώρισή του, έναν κρατήρα με σκηνή από τη μυθολογία που απεικονίζει την επιστροφή της Περσεφόνης από τον Άδη. Αυτό το έργο μπορεί να δει στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Ο ζωγράφος αυτός είναι γνωστός για τη στενή σχέση του με τον Ζωγράφο του Αχιλλέα, μέσω του εργαστηρίου του οποίου πέρασε ο Ζωγράφος της Περσεφόνης.

Υπάρχουν μόνο 26 έργα που αποδίδονται στον Ζωγράφο της Περσεφόνης. Ανάμεσά τους υπάρχουν τόσο μεγάλα όσο και μικρά αγγεία. Αυτό υποδηλώνει όχι μόνο τη σημασία αυτού του κομματιού ως αντικειμένου, αλλά και τη σπανιότητά του, καθώς υπάρχουν τόσο λίγα άλλα έργα αυτού του μεγάλου καλλιτέχνη. Είναι γνωστό σε μελετητές ότι υπάρχουν μόνο 3 ακόμα κουδούνια κρατήρες από αυτόν τον καλλιτέχνη, όλα σε δημόσιες συλλογές. Ο ένας στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης με αριθμό καταλόγου 1928.57.23, ο οποίος είναι ο αγγείος που δίνει το όνομα σε αυτόν τον καλλιτέχνη και ο πιο διάσημος κρατήρας του, ένας στο Μόναχο, στην Antikensammlungen με αριθμό καταλόγου 8955, και ένας στο Μουσείο του Τολέδο (Οχάιο) με αριθμό καταλόγου 1967.154. Ο δικός μας κρατήρας είναι τόσο καλός όσο τα καλύτερα γνωστά παραδείγματα, ο δικός του στο MET και αυτός στο Τολέδο. Επιπλέον, είναι ο μόνος γνωστός κουδούνιος κρατήρας από τον Ζωγράφο της Περσεφόνης που βρίσκεται ακόμα σε ιδιωτικά χέρια και ο πρώτος που εμφανίστηκε στην αγορά τα τελευταία 60 χρόνια, όταν το Μητροπολιτικό Μουσείο αγόρασε το δικό του παράδειγμα.

Γνωρίζουμε επίσης μερικά calyx kraters και άλλα μεγάλα αγγεία από αυτόν τον καλλιτέχνη, αλλά τα περισσότερα από αυτά δεν είναι τόσο εκλεπτυσμένα όσο οι γνωστές bell kraters. Το σχήμα της bell krater με μια μεγάλη, σχετικά επίπεδη επιφάνεια δίνει την ευκαιρία σε έναν δεξιοτέχνη ζωγράφο να δημιουργήσει μεγάλες και λεπτομερείς μορφές περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σχήμα ελληνικών αγγείων.

Ο κρατήρας είναι ένας τύπος ελληνικής κεραμικής που χρησιμοποιούνταν για το ανάμειγμα νερού και κρασιού και από τον οποίο γεμίζονταν τα ποτήρια. Μεταφερόταν στον χώρο όπου θα γινόταν το γεύμα και τοποθετούνταν είτε στο έδαφος είτε σε βάθρο, και ο διαχειριστής που ήταν υπεύθυνος για το άδειασμα του κρασιού χρησιμοποιούσε κουτάλα για να το ρίξει στα ποτήρια των καλεσμένων. Οι κρατήρες ήταν κυρίως κεραμικοί, αλλά μερικοί ήταν κατασκευασμένοι από πολύτιμα μέταλλα, και υπήρχαν σε διάφορα σχήματα σύμφωνα με την προτίμηση του καλλιτέχνη, αν και πάντα είχαν ευρύ στόμιο. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι είναι οι κιονοκρατήρες, οι καλυξ-κρατήρες, οι κουδουνό-κρατήρες και οι volute.

Η κόκκινη-εικόνα κεραμική ήταν ένας από τους σημαντικότερους εικονικούς στυλ της ελληνικής παραγωγής. Αναπτύχθηκε στην Ελλάδα περίπου το 530 π.Χ. και χρησιμοποιήθηκε μέχρι τον 3ο αιώνα π.Χ. Αντικατέστησε σε λίγες δεκαετίες το προηγουμένως κυρίαρχο στυλ της μαύρης-εικόνας κεραμικής. Η τεχνική βάση ήταν η ίδια και στις δύο περιπτώσεις, αλλά στα κομμάτια κόκκινης-εικόνας το χρώμα αντιστράφηκε, έτσι ώστε οι μορφές να ξεχωρίζουν σε σκοτεινό υπόβαθρο, σαν να φωτίζονται από θεατρικό φωτισμό, ακολουθώντας ένα πιο φυσικό σχήμα. Οι ζωγράφοι που εργάζονταν με μαύρες μορφές ήταν αναγκασμένοι να διαχωρίζουν σαφώς τα μοτίβα και να περιορίζουν την πολυπλοκότητα της εικονογράφησης. Αντίθετα, η τεχνική της κόκκινης-εικόνας επέτρεπε μεγαλύτερη ελευθερία. Κάθε μορφή ήταν σκιερή σε σκοτεινό υπόβαθρο, επιτρέποντας στους ζωγράφους να αποδώσουν ανατομικές λεπτομέρειες με μεγαλύτερη ακρίβεια και ποικιλομορφία.

Η τεχνική αποτελούνταν από το βάψιμο μοτίβων σε ένα κομμάτι που ήταν ακόμα υγρό, χρησιμοποιώντας μια διαφανή γυαλιστερή επίστρωση (slip) η οποία, κατά τη θέρμανση, αποκτούσε μια έντονη μαύρη απόχρωση. Τα μοτίβα ήταν επομένως αόρατα πριν από τη θέρμανση και έτσι οι ζωγράφοι έπρεπε να εργάζονται εντελώς από μνήμη, χωρίς να βλέπουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους εκ των προτέρων. Μόλις το κομμάτι είχε ψηθεί, οι ζώνες που δεν καλύπτονταν από το slip διατήρησαν την κοκκινωπή απόχρωση του πηλού, ενώ αυτές που είχαν «βαφτεί» με το slip πήραν μια πυκνή, λαμπερή μαύρη απόχρωση.



PARALLELS

Έργα του ζωγράφου της Περσεφόνης

Κεραμική κούπα Bell με την Ελένη και τον Μενέλαο κατά την άλωση της Τροίας (440 - 430 π.Χ.). Μουσείο Τέχνης του Τολόιτο, Τολόιτο, Οχάιο, ΗΠΑ.
Καλυξ κρητή με τον Οδυσσέα να καταδιώκει την Κυρήνη. Αριθμός καταλόγου: 41.83. Μουσείο Μητροπολιτικό, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ.
Κρατήρας Bell με την επιστροφή της Περσεφόνης από τον Άδη. Αριθμός καταλόγου: 28.57.23. Μουσείο Μητροπολιτικό Τέχνης, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ.


Βιβλιογραφία

- BOARDMAN, J. Αθηναϊκές κόκκινες φιγούρες αγγείων. Thames and Hudson World of Art. 2003.


Σημειώσεις
Ο πωλητής εγγυάται ότι απέκτησε αυτό το αντικείμενο σύμφωνα με όλους τους εθνικούς και διεθνείς νόμους που αφορούν την ιδιοκτησία πολιτιστικής κληρονομιάς. Δήλωση προέλευσης που έχει δει η Catawiki.
Το κομμάτι περιλαμβάνει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Το κομμάτι περιλαμβάνει Ισπανική Άδεια Εξαγωγής (Διαβατήριο για την Ευρωπαϊκή Ένωση) - Εάν το κομμάτι προορίζεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να ζητηθεί αντικατάσταση της άδειας εξαγωγής. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από 1 έως 2 μήνες.


αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες