Daprés Van Gogh (XX) - The return home

Μετά τον Vincent van Gogh — Ευρωπαϊκή σχολή, δεύτερο μισό του 20ού αιώνα

1. ΤΕΧΝΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ

Η επιστροφή στο σπίτι
Συγγραφέας: Ανώνυμος, μετά τον Βίνσεντ βαν Γκογκ
Χρονολογία: Δεύτερο μισό του 20ού αιώνα
Τεχνική: Λάδι σε καμβά
Μέτρα: 28 × 46 εκ. (χωρίς πλαίσιο) — 38 × 56 εκ. (με πλαίσιο)
Υποστήριξη: Καμβάς με επένδυση
Μπράκο: Όμορφο ξύλινο ανάγλυφο πλαίσιο με διακόσμηση, πατιναρισμένο σε αποχρώσεις ιβουάρ και μαργαριταρένιο γκρι, με φυτικά στοιχεία σε ανάγλυφο που προσδίδουν κομψότητα και αισθητική συνοχή στο σύνολο.
Στυλ: Νεο-προεπιρρησιακός ιμπρεσιονισμός; εκφραστική επανερμηνεία του ζωγραφικού σύμπαντος του Van Gogh.
Εταιρεία: Ορατή στη γωνία κάτω δεξιά.
Κατάσταση διατήρησης: Καλή.

2. ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το έργο επανερμηνεύει με ζεστασιά και χρωματική ένταση το αγροτικό σύμπαν του van Gogh, χρησιμοποιώντας ενεργητικές, πασπαλιστές και νευρικές πινελιές που υπαγορεύουν άμεσα το στυλ του Ολλανδού δασκάλου. Η σύνθεση παρουσιάζει μια οικιακή σκηνή: ένας αγρότης γονατιστός απλώνει τα χέρια του προς το μικρό του παιδί, καθοδηγούμενος από τη μορφή της μητέρας, σε μια χειρονομία τρυφερότητας που ανθρωποποιεί το τοπίο.

Η σκηνή ανοίγει μπροστά σε ένα σπίτι με λευκούς τοίχους και στέγη από άχυρο, περικυκλωμένο από ζωηρή βλάστηση, εφαρμοσμένη σε πυκνές στρώσεις κίτρινου, πράσινου και μπλε. Η σύντομη, ρυθμική και πολυκατευθυντική πινελιά θυμίζει τόσο το La Casa Blanca de Ruen όσο και τα Los Jardines de Arlés, ενώ η ανθρώπινη εκφραστικότητα συνδέεται με τις αγροτικές σκηνές των Los Comedores de Patatas.

Η επεξεργασία του φωτός ενισχύει την ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα, τονισμένη από μικρές πινελιές καθαρού χρώματος. Ο χώρος, ελαφρώς κεκλιμένος και δυναμικός, ανταποκρίνεται στον συναισθηματικό και υποκειμενικό χαρακτήρα που κληρονόμησε από τον Van Gogh.

3. Στυλ, πλαίσιο και αξιολόγηση

Ο πίνακας ανήκει σαφώς στη γενιά των σύγχρονων επανερμηνειών του Van Gogh που πραγματοποιήθηκαν κατά τη δεύτερη μισή του 20ού αιώνα, περίοδο κατά την οποία πολλοί καλλιτέχνες υιοθέτησαν το ζωηρό του στυλ και τα αγροτικά θέματα. Το έργο σχετίζεται με το neo-postimpresionismo και με το ενδιαφέρον της διακοσμητικής αγοράς να ανακτήσει την εικονική απεικόνιση που είναι συναισθηματική και δημοφιλής του δασκάλου.

Σε σύγκριση, θυμίζει τις μελέτες μετά τον Βαν Γκογκ που πραγματοποιήθηκαν από καλλιτέχνες όπως ο Émile Schuffenecker ή ο Jacob Baart de la Faille, καθώς και σύγχρονες ερμηνείες που είναι πολύ περιζήτητες στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η εκφραστική της δύναμη, το φωτεινό της χρώμα και η συγκινητική οικογενειακή αφήγηση αποδίδουν αισθητική αξία και εμπορικό ελκυστικό, ειδικά ενισχυμένα από το κομψό χαραγμένο πλαίσιο που αναδεικνύει τη σκηνή ως διακοσμητικό και συλλεκτικό κομμάτι.