Πλαίσιο κάτω από γυαλί – Ζωγραφική σε μεταλλική πλάκα – Η Αγία Άννα, η Μαρία και το παιδί του Ιησού - Μέταλλο, Ξύλο, Γυαλί - 1850-1900

Ζωγραφιά σε μεταλλικό φύλλο.

Μπαρόκ ή στυλ Μπαρόκ.

Πιθανώς ο πίνακας είναι παλαιότερος από το πλαίσιο ή το πίσω μέρος που προστέθηκε.

Δεν άνοιξε.

Το παρόν αντικείμενο είναι μια εξαιρετικά ποιοτική, οβάλ πλαίσιο εικόνα λατρείας με απεικόνιση της Αγίας Οικογένειας με το Θείο Βρέφος, περικλεισμένη σε ένα πιθανώς αυθεντικό, βαθιά προεξέχον και χρυσωμένο οβάλ πλαίσιο. Η σύνθεση, στην εικονογραφία, την τεχνική ζωγραφικής και την υλικότητα, αποδίδεται σαφώς στη μεταβιβαστική τέχνη λατρείας της ύστερης μπαρόκ έως της πρώιμης βιδερεμικής περιόδου στη νοτιογερμανική–αυστριακή περιοχή και αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα ιδιωτικής, οικιακής τέχνης ευσέβειας του 18ου έως των αρχών του 19ου αιώνα.

Στο κέντρο βρίσκεται μια λεπτομερώς εκτελεσμένη μικρογραφία σε μέταλλο (πιθανώς χαλκό ή σιδερένιο φύλλο). Απεικονίζεται το σταυρωμένο παιδί Ιησούς, στραμμένο μπροστά στον θεατή, πλαισιωμένο από δύο θηλυκές αγιογραφίες - στα αριστερά η Μαρία, στα δεξιά πολύ πιθανώς η Αγία Άννα ή η Ελισάβετ. Πάνω από τη σκηνή αιωρούνται δύο κεφαλές παιδιών, που σηματοδοτούν την ουράνια σφαίρα. Οι μορφές είναι σε ήρεμη, συμμετρική διάταξη, που δίνει στην εικόνα μια έντονη ευλάβεια και διαλογική αξιοπρέπεια.

Ο τρόπος ζωγραφικής δείχνει μια σαφή προέλευση από την ύστερη μπαρόκ εποχή: μαλακά διαμορφωμένες ινκαρατέ, ήρεμοι, γήινοι βασικοί χρωματισμοί, ζεστοί τόνοι ώχρας, Σιένα και Ομπρά, καθώς και χαρακτηριστικές διαφανείς σκιές. Η επεξεργασία των ρούχων με τις μαλακές, τόξα-σχημα πτυχώσεις, τις λεπτές ανυψώσεις φωτός και την υφασμάτινη αίσθηση των υφασμάτων υποδηλώνει μια έμπειρη εργαστηριακή δουλειά, πιθανώς από το μοναστικό–αστικό καλλιτεχνικό εργαστήριο. Οι μορφές διαθέτουν την τυπική ήπια, εσωστρεφή έκφραση της ύστερης μπαρόκ λαϊκής ευσέβειας, χωρίς υπερβολική συναισθηματική φόρτιση – μια σαφής ένδειξη ότι προέρχονται από την μετάβαση από το υψηλό μπαρόκ στην πρώιμη κλασική λατρευτική τέχνη.

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι το αρχικό Samtrahmenhintergrund: Το πεδίο της εικόνας είναι ενσωματωμένο σε βαθύ, σκούρο κόκκινο βελούδο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε σκόπιμα ως πολύτιμος φορέας εικόνας. Αυτό το υφαντό υπόβαθρο ενισχύει την ιερή αύρα και δίνει στην απεικόνιση χαρακτήρα ιερού λειψάνου. Το βελούδο παρουσιάζει εμφανή σημάδια ηλικίας, πιέσεις, θαμπώματα και συμπυκνώσεις, που υποδηλώνουν δεκαετίες, ίσως και αιώνες, κρεμάσματος σε ιδιωτικούς χώρους διαβίωσης. Αυτή η αρχική υφαντή κατασκευή είναι σήμερα εξαιρετικά σπάνια και υπογραμμίζει την υψηλή αυθεντική αξία του αντικειμένου.

Ο κυκλικός, μαζικά εμφανιζόμενος οβάλ πλαίσιος πλαίσιος είναι κατασκευασμένος από ξύλο και είναι αυθεντικά χρυσοφωτισμένος με φωτιά ή έντονα χρυσοφωτισμένος. Ο βαθύς προφίλ, η καμπυλωτή γνάθος και οι απαλές μορφοποιημένες στροφές είναι χαρακτηριστικά των νότιων γερμανικών–αυστριακών πλαισίων περίπου από το 1780 έως το 1830. Ο χρυσοφωτισμός δείχνει αυθεντικές φθορές, μικρές ελλείψεις, θαμπές περιοχές και ελαφριές οξείδωσεις, που υποδηλώνουν την αυθεντικότητα και την μη ανακαινισμένη κατάσταση.

Η πίσω πλευρά αποτελείται από μια κάλυψη από χαρτόνι, η οποία έχει στερεωθεί χειροποίητα και δείχνει επίσης εμφανή σημάδια παλαιότητας. Η αρχική κρεμάστρα διατηρείται.

Ο καλλιτεχνικός και πολιτισμικός χαρακτήρας αυτού του Andachtsbild εντάσσεται στην παράδοση των ιδιωτικών οικιακών θρησκευτικών εικόνων και των γωνιών των κατοικιών στα βαλκάνια. Τέτοια έργα δεν εξυπηρετούσαν διακοσμητικούς σκοπούς, αλλά ήταν μέρος της καθημερινής λατρείας, της προσευχής και της θρησκευτικής αγωγής μέσα σε καθολικές οικογένειες. Ο συνδυασμός της μικρογραφίας, του βελούδινου υποβάθρου και του χρυσοποίκιλτου οβάλ πλαισίου είναι χαρακτηριστικός αυτής της στενής ιερατικής τέχνης.

Μία ακριβής χρονολόγηση δεν είναι δυνατή με απόλυτη βεβαιότητα χωρίς υλική τεχνική εξέταση. Λόγω του τρόπου ζωγραφικής, της εικονογραφίας, του σχήματος του πλαισίου και της επένδυσης του μετάλλου, η δημιουργία πιθανότατα τοποθετείται μεταξύ περίπου 1780 και 1830, δηλαδή στο τέλος του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα. Μία μεταγενέστερη, πρώιμης 19ου αιώνα επανάληψη σε παραδοσιακά εργαστήρια δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς, ωστόσο η ποιότητα και η πατίνα του μεταλλικού πιάτου υποδηλώνουν έντονα μια αυθεντική δημιουργία σε αυτήν την περίοδο.

Το αντικείμενο βρίσκεται σε κατάσταση κατάλληλη για την ηλικία του, αλλά χωρίς αναπαλαίωση, με εμφανή, ειλικρινή πατίνα. Υπάρχουν μικρές αποκολλήσεις στρώματος ζωγραφικής, τάσεις υλικού, συμπυκνώσεις βελούδου και φθορές στο χρυσό, οι οποίες πρέπει να διατηρούνται συνειδητά, καθώς υπογραμμίζουν τον ιστορικό χαρακτήρα και την αυθεντικότητα.

Συνολικά, πρόκειται για ένα υψηλής ποιότητας, συλλεκτικό αντικείμενο λατρείας, με μεγάλη καλλιτεχνική, λαογραφική και πολιτισμική αξία. Συνδυάζει την μετα-μπαρόκ θρησκευτική κουλτούρα, την αυθεντική υλική κατασκευή, σπάνια διατηρημένο υφασμάτινο περίβλημα και μια αυθεντική κατάσταση διατήρησης, αποτελώντας ένα μουσειακού χαρακτήρα τεκμήριο της ιδιωτικής θρησκευτικής κατοικιακής κουλτούρας του παλαιού Άλπεων χώρου.

Αυτό το έργο απευθύνεται τόσο σε συλλέκτες θρησκευτικής τέχνης, όσο και σε λάτρεις ιστορικών αντικειμένων λατρείας, καθώς και σε πολιτιστικά διακοσμητικά εσωτερικά χώρων με εξαιρετική ποιότητα και λάμψη.