Lorenzo Valdieri (1980) - Soffio di Luce

Ανάσα Φωτός
Καλλιτέχνης: Lorenzo Valdieri

Το έργο απεικονίζει μια θηλυκή φιγούρα που αιωρείται σε μια αιθέριο ατμόσφαιρα, βυθισμένη σε έναν στροβιλισμό φωτός, ανέμου και χρώματος. Η γυναίκα, αιχμάλωτη σε μια στιγμή ήρεμης έκστασης, γέρνει το κεφάλι της με χάρη, τα μάτια μισόκλειστα όπως αντιλαμβάνεται ένα εσωτερικό κάλεσμα. Η λεπτή, φωτεινή επιδερμίδα της συγχωνεύεται με την απαλότητα των πινελιών που διαμορφώνουν το σώμα της, δίνοντάς της μια σχεδόν υπερφυσική παρουσία.

Μακριά κόκκινο-κεχριμπαρέντα μαλλιά υψώνονται και τεντώνονται σαν φλόγες που κινούνται από έναν αόρατο αέρα, δημιουργώντας ζωντανή αντίθεση με τον σκούρο, ομίχλωδη ουρανό που λειτουργεί ως φόντο. Η παλέτα εναλλάσσεται ανάμεσα σε ζεστές αποχρώσεις — πορτοκαλί, χαλκό, χρυσό — και βαθιά μπλε με καπνιστά γκρι, περιβάλλοντας τη σκηνή σε μια ονειρική και δραματική διάσταση.

Το φόρεμα, μια καταρράκωση από μαργαριτσαρένια λευκότητα, φαίνεται να είναι πιο φτιαγμένο από φως παρά από ύφασμα: στρίβει, ανοίγει και διαλύεται σε απαλές πινελιές που θυμίζουν τη διαφάνεια του νερού ή την ελαφρότητα των νεφών. Η υφή λαδιού αιχμαλωτίζει κάθε κύμα με ποιητικό ρεαλισμό, σχεδόν απτική.

Το έργο μεταδίδει μια αίσθηση διαρκούς κίνησης, μεταμόρφωσης και αναγέννησης. Η φιγούρα, ταυτόχρονα επίγεια και ουράνια, εμφανίζεται ως έμβλημα ελεύθερης χάρης, ωθούμενη από έναν εσωτερικό άνεμο που την οδηγεί προς μια φωτεινή και άυλη διάσταση.