Maestro Caravaggesco (XVII) - San Simone

Άγιος Σίμων ο Απόστολος
Αποδίδεται στον Πιέτρο Βερμίλιο (δραστηριοποιήθηκε μεταξύ Ρώμης και κεντρικής Ιταλίας)
Αρχές 17ου αιώνα (περίπου 1605–1625)
Μίξη σε καμβά
38 × 47 εκ.

Η μορφή του Αγίου Σίμωνα του Αποστόλου, αναγνωρίσιμη από το πριόνι του, απεικονίζεται μισοσχηματισμένη, αποτυπωμένη σε μια στιγμή έντονης πνευματικής συγκέντρωσης. Το υψωμένο βλέμμα, φορτισμένο με εσωτερική ένταση, και η κοντινή σύνθεση εντάσσουν το έργο σε μια πλήρως καραβατζική εικονιστική κουλτούρα, με προσοχή στην ψυχολογική απόδοση του θέματος και στην ανθρώπινη αλήθεια του προσώπου.

Η χρήση ενός συμπαγούς σκούρου φόντου, το φως που διαχέεται στους όγκους του προσώπου και των χεριών, και η κατασκευή των τόνων της σάρκας με ζεστά βερνίκια, με πινελιές φωτός συγκεντρωμένες στα μάτια και τα βλέφαρα, βρίσκουν πειστικές παραλληλίες στο στυλ του Pietro Vermiglio, ιδιαίτερα στα μικρού και μεσαίου μεγέθους ευλαβικά έργα του. Η απόδοση της γενειάδας σε συμπαγείς μάζες, η απουσία περιγραφικής επιείκειας και η συνολική αυστηρότητα της σύνθεσης υποδεικνύουν έναν στοχαστικό νατουραλισμό, ενημερωμένο με τα μοντέλα του Caravaggio αλλά χωρίς θεατρικότητα.

Το δεξί χέρι, στιβαρό και διακριτό μέσα από επίπεδα φωτός και σκιάς, και η συγκεκριμένη απόδοση του χαρακτηριστικού του μαρτυρίου ενισχύουν την απόδοση σε έναν ζωγράφο με στέρεο υπόβαθρο στο Καραβάτζ, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στις πρώτες δεκαετίες του δέκατου έβδομου αιώνα και ήταν ευαίσθητος σε μια αυστηρή ευλαβική ζωγραφική, όπως αυτή που καταγράφηκε για τον Βερμίλιο.

Το έργο διαθέτει ένα έντονα οξειδωμένο βερνίκι που σήμερα μειώνει την αναγνωσιμότητα των αρχικών αντιθέσεων· ένας ελεγχόμενος καθαρισμός θα επέτρεπε την πλήρη αποκατάσταση της ποιότητας του φωτός και του χρωματικού βάθους του συνόλου.

Το έργο έχει μερική ανακατασκευή και ανακατασκευή πλαισίου, οξειδωμένο χρώμα, παλιές αποκαταστάσεις