Ισπανική σχολή (XVII) - Cristo coronado de espinas

Λάδι υψηλής ποιότητας που ανήκει στη σχολή της Ανδαλουσίας, χρονολογημένο μεταξύ 1650 και 1700, περίοδο πλήρους ανάπτυξης του ισπανικού μπαρόκ. Το έργο απεικονίζει τον Χριστό με στεφάνι από αγκάθια, βασική εικονογραφία της λατρευτικής ζωγραφικής του 17ου αιώνα, σχεδιασμένο για ενδοσκόπηση και πνευματική περισυλλογή.

Η σύνθεση εστιάζει γύρω από την προτομή του Χριστού, αποτυπωμένη σε ένα σκούρο και ομοιόμορφο φόντο που συγκεντρώνει όλη την προσοχή στο πρόσωπο. Η έκφραση, βαθιά περιορισμένου συναισθηματισμού, χτίζεται μέσω του βλέμματος που υψώνεται, τα χαρακτηριστικά που λεπτομερώς διαμορφώνονται και η μαλακή μετάβαση ανάμεσα στο φως και τις σκιές, στοιχεία χαρακτηριστικά της μεγάλης ζωγραφικής παράδοσης της Ανδαλουσίας της περιόδου.

Οι θερμές και καλά ενσωματωμένες αποχρώσεις της σάρκας, καθώς και η επιμελής απόδοση των μαλλιών, της γενειάδας και της κορώνας από αγκάθια, αποκαλύπτουν ένα έμπειρο χέρι, μορφωμένο στα φυσιοκραικά μοντέλα που διαδόθηκαν στην Ανδαλουσία κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα. Η γλώσσα της ζωγραφικής βρίσκεται σε πεδίο κοντινό σε αυτό του Ματέο Κερέρο (1637–1666) και του κύκλου του, ιστορική απόδοση που παλαιότερα είχε αποδοθεί στο έργο και δεν μπορεί να αποκλειστεί, λόγω των αξιοσημείωτων στυλιστικών ομοιοτήτων που διαφαίνονται.

Αποτελεί παρέμβαση συντήρησης συνήθη για παλαιότερα έργα, που διασφαλίζει τη σταθερότητα του καμβά. Παρουσιάζεται σε κάδρο, έτοιμη για την έκθεσή της.

Έργο με αξιοσημείωτη εκφραστική δύναμη και υψηλή ποιότητα λατρευτικού χαρακτήρα, ιδιαίτερα ελκυστικό για συλλέκτες ισπανικής μπαρόκ ζωγραφικής, με προφανές δυναμικό μελέτης και επανεκτίμησης.