Trevisan Carlo - Marina con tende

Το έργο του Carlo Trevisan, με τίτλο «Marina con tende», αποτελεί μια τέλεια σύνοψη του στυλ του.
Η όπερα διακρίνεται για μια άκρα καθαρότητα μορφής. Ο Trevisan απογυμνώνει τη θάλασσα από κάθε περιττή λεπτομέρεια, την απεικονίζει με λίγα εικονικά στοιχεία: μια άγκυρα, δύο πανιά, μια λεπτή λωρίδα άμμου που λάμπει και δύο μικρά ανθρώπινα σχήματα στο βάθος. Αυτή η απλοποίηση προκαλεί τις ατμόσφαιρες της μεταφυσικής ζωγραφικής, όπου η σιωπή και η ακινησία μεταμορφώνουν ένα καθημερινό τοπίο σε έναν χώρο της ψυχής.
Ο πίνακας κυριαρχείται από μια παλέτα γαλάζιων και σκόρπιων μπλε, που δημιουργούν μια ελεγεία και ονειρική ατμόσφαιρα. Η επιλογή ενός σχεδόν ολοκληρωτικού μονοχρωματισμού, διακοπτόμενου μόνο από το καθαρό λευκό των πρώτων πλαισίων και το ακτινοβόλο φως της ακτής, υποδηλώνει ότι δεν κοιτάμε ένα πραγματικό μέρος, αλλά μια συναισθηματική ανάμνηση που φιλτράρεται από το όνειρο.
Στο κέντρο της σύνθεσης, οι ομπρέλες δεν είναι μόνο αντικείμενα παραθαλάσσιας χρήσης, αλλά παίρνουν γεωμετρικές μορφές σχεδόν γλυπτικές. Μοιάζουν με όστρακα ή καταφύγια που προστατεύουν την ιδιωτικότητα, αντιπαραβάλλοντας στην απεραντοσύνη του ορίζοντα.
Το ιστιοπλοϊκό σκάφος είναι ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο στις ναυτικές περιοχές του Trevisan, αντιπροσωπεύει το ταξίδι, την επιθυμία για ελευθερία ή την αφαίρεση της κίνησης σε ένα στατικό πλαίσιο.
Οι ανθρώπινες μορφές που απεικονίζονται στη μικροσκοπική τους διάσταση τονίζουν την απεραντοσύνη του τοπίου και την αίσθηση ειρήνης και απομόνωσης, μετατρέποντας τον θεατή σε μάρτυρα μιας στιγμής απόλυτης ηρεμίας.
Στο «Marina con tende», ο Trevisan χρησιμοποιεί τη «μαγική ράβδο» του ζωγραφικά για να μας προσφέρει μια θετική και καθησυχαστική εικόνα. Είναι ένα έργο που προσκαλεί στην περισυλλογή και στην πνευματική ανάπαυλα, αποδεικνύοντας πως ο σουρεαλισμός μπορεί να είναι όχι μόνο ανησυχία, αλλά και αρμονία, ποίηση και «ομορφιά στο μυστήριο».