Edward Hopper - Yonkers (1916)

Γιόνκερς σύμφωνα με τον Έντουαρντ Χόπερ,
Επιτρεπόμενη εκτύπωση με μελάνι σε χαρτί Fine Art υψηλής ποιότητας (310 g/m²)

Υπογραφή τυπωμένη στην πλάκα.
Σφραγίδα εκδότη στο πίσω μέρος του πλαισίου.

Εκτύπωση σε χαρτί Canson Arches Aquarelle Rag 310 g/m², μια επιφάνεια 100% βαμβάκι υψηλής ποιότητας μουσείου, αναγνωρισμένη για την ήπια υφή της και το ματ βελούδινο αποτέλεσμα.

Αυτή η εργασία αναδεικνύει τις έντονες χρωματικές αντιθέσεις της αστικής σκηνής: τα βαθιά μπλε του ουρανού, τα κόκκινα των προσόψεων και το έντονο κίτρινο του τραμ διατηρούν όλη την εικονογραφική πυκνότητα του αρχικού πίνακα.

Κατάσταση: εξαιρετική. Ποτέ σε πλαίσιο, ποτέ εκτεθειμένο.

Διαστάσεις του μοτίβου: 47,8 x 40 cm (Εξωτερικές διαστάσεις: 49,8 x 42 cm)

Το Yonkers του Έντουαρντ Χόπερ αιχμαλωτίζει την ουσία της αμερικανικής αστικής ζωής στις αρχές του 20ού αιώνα. Η σύνθεση απεικονίζει ένα κίτρινο τραμ να διασχίζει έναν πολυσύχναστο δρόμο, λουσμένο από έντονο φως. Ο Χόπερ διερευνά την ένταση ανάμεσα στην κίνηση και τη μοναξιά, ανάμεσα στην ενέργεια της πόλης και στη σιωπή που επιβάλλει. Η ζωγραφική του παλέτα, με κυρίαρχα τα μπλε και τους χρυσούς τόνους, δίνει στη σκηνή μια σχεδόν κινηματογραφική ένταση.

Αυτή η όραση της πραγματικότητας, λόγω της μοντερνικότητας της, συνδέεται με τις έρευνες του Ρενέ Μαγκρίτ, του Ντέιβιντ Χόκνεϊ, του Ρόι Λίχενσταϊν ή του Άντι Γουόρχολ, ο καθένας από τους οποίους εξερεύνησε το φως, το χρώμα και την αντίληψη της καθημερινότητας. Η προσέγγιση του Χόπερ συνομιλεί επίσης με τον Κλοντ Μονέ, τον Πάμπλο Πικάσο, τον Ανρί Ματίς, τον Ζοάν Μιρό και τον Μαρκ Σαγιάλ, αποτυπώνοντας ταυτόχρονα τη μελλοντική αυστηρότητα αρχιτεκτονική ενός Πιέτ Μοντριάν ή την χρωματική ευαισθησία ενός Μαρκ Ρόθκο. Όπως ο Μπασκιάτ, η Κουσάμα ή ο Μπανκσί, εξετάζει τον άνθρωπο ως άτομο στον χώρο του σύγχρονου, ανάμεσα σε απομόνωση, ομορφιά και την αστική ένταση.

Έργο που αντέχει στο χρόνο, σταυροδρόμι του ρεαλισμού και της οπτικής ποίησης, που εντάσσεται φυσικά ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης — από τον Χάρινγκ ως τον Κουνς, από τον Σουλάζ μέχρι τον Μουρακάμι, περνώντας από τον Μποτόρο, τον Μοντιλιάνι ή τον Σεζάν.

Ο Edward Hopper (1882-1967) ήταν ένας Αμερικανός ρεαλιστής ζωγράφος γνωστός για τις απεικονίσεις της σύγχρονης αμερικανικής ζωής, συχνά χαρακτηριζόμενες από ένα αίσθημα απομόνωσης και μοναξιάς. Τα έργα του απεικονίζουν συνήθως αστικές και αγροτικές σκηνές, δίνοντας έμφαση στο παιχνίδι του φωτός και της σκιάς. Το διακριτικό στυλ του Hopper χαρακτηρίζεται από καθαρές συνθέσεις, απλοποιημένες μορφές και δραματικές αντιθέσεις μεταξύ φωτός και σκοταδιού.
Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, και τα έργα του έχουν γίνει εμβληματικά της αμερικανικής ζωής στα μέσα του αιώνα.

Αυτή η αντίληψη του πραγματικού, με τη μοντερνότητά της, συντονίζεται με τις έρευνες των Ρενέ Μαγκρίτ, Ντέιβιντ Χοκνέι, Ρόι Λίχτενστάιν ή Άντι Γουόρχολ, ο καθένας από τους οποίους εξερεύνησε το φως, το χρώμα και την αντίληψη της καθημερινότητας. Η προσέγγιση του Χόπερ διαλογίζεται επίσης με τον Κλοντ Μονέ, τον Πάμπλο Πικάσο, τον Ανρί Ματίς, τον Ζοάν Μιρό και τον Μαρκ Σαγκαλ, προοιωνίζοντας τη σχολαστική αρχιτεκτονική μιας Πιέτ Μοντριαν ή την χρωματική ευαισθησία ενός Μαρκ Ρόθκο. Όπως ο Μπασκιάτ, η Κούσαμα ή ο Μπάνκσι, θέτει υπό αμφισβήτηση τον ατομικό χώρο στον σύγχρονο χώρο, ανάμεσα σε απομόνωση, ομορφιά και την ένταση της αστικής ζωής.

Ένα διαχρονικό έργο τέχνης, σταυροδρόμι ρεαλισμού και οπτικής ποίησης, που εντάσσεται φυσικά ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης - από Haring έως Koons, από Soulages έως Murakami, περνώντας από Botero, Modigliani ή Cézanne.