Πλαϊνή καρέκλα - Oak, Δέρμα

Σπάνια καρέκλα από τα τέλη του 17ου– αρχών 18ου αιώνα, Δημοτικής/ Συντεχνιακής προέλευσης – Δρύινο με σχέδιο barley twist, Χειροποίητες χάλκινες φούντες (καρφίτσες), Αρχικό δέρμα

Περιγραφή:
Αντικείμενο
Αυτή η καρέκλα είναι μια αυθεντική πρώιμη δημοτική καρέκλα, φτιαγμένη για θεσμική και όχι οικιακή χρήση, χρονολογείται στα μέσα του 18ου αιώνα (ίσως παλαιότερη). Τέτοιες καρέκλες κατασκευάζονταν για δημαρχίες, αίθουσες συντεχνιών, αίθουσες συμβουλίου, εκκλησίες και αρχικά δημοτικά ιδρύματα, όπου ήταν απαραίτητη η ανθεκτικότητα, η εξουσία και το κύρος.

Πιθανή προέλευση:
Βορειοδυτική Ευρώπη, πιθανότατα η Αγγλία ή οι Νότιες Κάτω Χώρες (Φλάνδρα).

Η απόδοση αυτή βασίζεται σε αρκετά συνεπή στοιχεία δομής και στυλ:
Τα πόδια και τα στηρίγματα με σπειροειδές σχέδιο barley twist (στροβιλισμένα σε σχήμα σιταριού), ένα χαρακτηριστικό στοιχείο των αγγλικών και φλαμανικών δημοσίων επίπλων του 18ου αιώνα.
Η χρήση ολόδρυινου ξύλου, χαρακτηριστική για δημόσια καθίσματα παρά για οικιακά έπιπλα.
Οι θεσμικές αναλογίες και η περιορισμένη διακόσμηση, σε αντίθεση με τα μετέπειτα οικιακά έπιπλα σε στυλ αναβίωσης.
Η παρουσία χειροποίητων χαλκού καρφιδίων ταπετσαρίας, ακανόνιστου σχήματος και απόστασης, που μαρτυρεί προβιομηχανική παραγωγή.
Τέτοιες καρέκλες παρήχθησαν σε περιορισμένο αριθμό για χρήση σε δημόσιους χώρους αντί για μαζική οικιακή παραγωγή.

Ιστορική χρήση:
Τέτοιου είδους καρέκλες συναντιόνταν συνήθως σε:
Δημαρχεία / Αίθουσες συντεχνιών /
Εκκλησιαστικές αίθουσες ή αίθουσες συμβουλίου.
Πρώιμοι αστικοί ή διοικητικοί θεσμοί
Λειτουργούσαν ως καθίσματα εξουσίας αντί για καθίσματα άνεσης, εξηγώντας τη στιβαρή κατασκευή και τον περιορισμένο σχεδιασμό τους.

Κατασκευές & Υλικά:
Πλαίσιο: Στερεό δρύινο ξύλο, χειροποίητα κατεργασμένο και συναρμολογημένο με την παραδοσιακή σύνδεση καστάνια (σφήνα-δάχτυλο).
Πόδια και στηρίγματα: βαριές σπειροειδείς μορφές τύπου barley twist μπροστά και πίσω
Κάθισμα & πλάτη: Επενδυμένα με παχύ δέρμα βοοειδών με φυτική επεξεργασία, πλούσια πατίνα.

Έχω προσθέσει επιπλέον λεπτομέρειες σχετικά με τη σύνδεση με πασσάλους. Εκτός από τους ξύλινους πασσάλους, εξακολουθούν να είναι ορατά τα αρχικά σημάδια κοπής από το πριόνισμα που προκάλεσε η συντόμευση του στοιχείου.


Επένδυση επίπλων:
Αυθεντική γέμιση από άχυρο (όχι αφρός ή τρίχες αλόγου)
Καρφίδες: Χειροσφυρηλατημένες χαλκού επίπλων καρφίτσες, κάθε μία ελαφρώς διαφορετικού σχήματος.
Δεν υπάρχουν σύγχρονες βίδες στο δομικό πλαίσιο.
Κατάσταση και Ιστορικό Διατήρησης
Η καρέκλα είναι δομικά άρτια, σταθερή και χρηστική, γεγονός που αποτελεί εξαιρετικό χαρακτηριστικό για έπιπλο αυτής της ηλικίας.

Είναι πολύ πιθανό ότι,
Η γέμιση με άχυρο και οι ιμάντες στήριξης αντικαταστάθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα, μια κοινή και ιστορικά κατάλληλη πρακτική συντήρησης.
Το δέρμα επανατονώθηκε αντί να αντικατασταθεί, εξηγώντας την επιβίωσή του και τη φυσική φθορά από τη χρήση.
Αυτό το είδος ιστορικής συντήρησης προσθέτει αξιοπιστία αντί να μειώνει την αυθεντικότητα.

Μοναδικότητα και Σπανιότητα:
Οι γνήσιες καρέκλες του 19ου αιώνα για δημόσια χρήση είναι σπάνιες, ειδικά με:
αληθινά δρύινα πλαίσια
άθικτη σπείρα περιστροφής
Αυθεντικά χειροποίητα σφυρηλατημένα σκουλαρίκια.
Διασωθείσα δερμάτινη επένδυση

Πολλά παραδείγματα χάθηκαν, υπέστησαν σημαντικές αλλαγές ή αντικαταστάθηκαν κατά τον 18ο–19ο αιώνα.
Τα επιζώντα καθίσματα συνήθως βρίσκονται μόνο σε:
συλλογές μουσείων
θεσμικές κατοχές
μακροχρόνιες ιδιωτικές συλλογές

Αυτό το παράδειγμα αντιπροσωπεύει μια σπάνια διατήρηση ενός πρώιμου αστικού επίπλου, διατηρώντας τον ιστορικό του χαρακτήρα και τη λειτουργική ακεραιότητα.

Γιατί αυτή η καρέκλα είναι ξεχωριστή
Όχι ένα διακοσμητικό «καρέκλα κάστρου» ή ένα μεταγενέστερο κομμάτι αναβίωσης.
Όχι μαζική παραγωγή ή κατεργασία με μηχανή.
Ένα πραγματικό θεσμικό αντικείμενο, φτιαγμένο να διαρκέσει αιώνες.
Φθορά ανάλογη με την ηλικία, όχι τεχνητή πατίνα.

Περίληψη:
Ένα σπάνιο και αυθεντικό αστικό κάθισμα του τέλους του 17ου αιώνα έως τις αρχές του 18ου αιώνα, προερχόμενο από τη βορειοδυτική Ευρώπη, πιθανότατα από την Αγγλία ή τη Φλάνδρα, κατασκευασμένο για χρήση σε δημαρχείο, αίθουσα συντεχνίας ή αντίστοιχο ίδρυμα. Ένα ισχυρό και ιστορικά σημαντικό αντικείμενο που ενσαρκώνει εξουσία, δεξιοτεχνία και επιβίωση.

#Maneraspain