Ένα ξύλινο γλυπτό - voodoo - Φον - Μπενίν (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ένα αγαλματίδιο σε σχήμα πασσάλου Φον/Βουντού – Μπόσιο – καλυμμένο με φορεσιά από ραφία, συλλεγμένο στην περιοχή των συνόρων Τόγκο και Μπεϊνίν.

Ο λαός των Fon στην περιοχή των συνόρων μεταξύ του Togo και του Benin, συχνά συσχετιζόμενος με το ιστορικό βασίλειο της Dahomey, παρήγαγε γλυπτά κυρίως για τις θρησκευτικές και τελετουργικές πρακτικές που σχετίζονται με το Vodun (Voodoo). Τα έργα αυτά είναι συνήθως μικρά έως μεσαίου μεγέθους ξύλινα ή μεταλλικά αγάλματα, συχνά προορισμένα ως ενδιάμεσοι για πνευματική επικοινωνία, προστατευτικά φυλαχτά ή σημεία εστίασης σε τεμένη και ιερούς χώρους.

Κοινά μοτίβα περιλαμβάνουν ανθρωπομορφικές φιγούρες, μερικές φορές με στυλιζαρισμένα ή υπερβολικά χαρακτηριστικά προσώπου και αναλογίες, που μπορούν να τονίσουν την πνευματική δύναμη ή να σηματοδοτήσουν συγκεκριμένες θεότητες (vodun). Μερικές φιγούρες είναι κινητές ή έχουν κινούμενα μέρη, υποδηλώνοντας χρήση σε τελετές ή πρακτικές μαντείας, ενώ άλλες είναι χαραγμένες με πιο στατικό, αφηρημένο τρόπο, προορισμένες για μακροχρόνια τοποθέτηση σε οικιακούς ή κοινοτικούς ναούς. Τα ζωικά μοτίβα, ειδικά εκείνα που σχετίζονται με δύναμη, πονηριά ή γονιμότητα, είναι επίσης διαδεδομένα, αντικατοπτρίζοντας την κατανόηση των Fon για τα πνεύματα και τις εμφανίσεις τους στον φυσικό και κοινωνικό κόσμο.

Υλικά, οι γλυπτές Fon κυμαίνονται από ξύλο χαραγμένο και βαμμένο μέχρι μπρούντζο ή ορείχαλκο, κατασκευασμένα με την τεχνική της χαμένης γλύπτικής, ιδιαίτερα σε περιοχές που επηρεάστηκαν από τις καλλιτεχνικές παραδόσεις του γειτονικού Μπενίν. Εικονογραφικά, αυτά τα έργα συχνά παρουσιάζουν στενή σύνδεση μεταξύ ανθρώπινων και πνευματικών κόσμων, με συμβολικές χειρονομίες, μοτίβα ουλών και τελετουργικά εργαλεία ενσωματωμένα στις μορφές για να επικοινωνούν ταυτότητα, λειτουργία ή τελετουργικό σκοπό.

Η βιβλιογραφία σχετικά με την τέχνη Fon τονίζει το performative και το τελετουργικό πλαίσιο της, σημειώνοντας ότι τα αντικείμενα σπάνια είναι καθαρά αισθητικά, αλλά λειτουργούν ως ενεργά μέλη στη θρησκευτική ζωή. Κύριες πηγές περιλαμβάνουν τη μελέτη του Perani για την τέχνη Vodun στο Δάμο, την επισκόπηση των τελετουργικών αντικειμένων της Δυτικής Αφρικής από Hersak και Beier, και πρόσφατη εθνογραφική τεκμηρίωση σχετικά με τους ναούς Fon και τις πρακτικές Vodun στο Τόγκο και το νότιο Μπενίν. Αυτές οι γλυπτικές δημιουργίες επίσης απεικονίζουν τη διαπερατότητα των πολιτισμικών ορίων στην περιοχή των συνόρων, όπου οι επιρροές Fon, Ewe και Yoruba συχνά διαπλέκονται τόσο στη μορφή όσο και στη σημασία των τελετουργιών.

Μια επιλογή δημοσιεύσεων και συλλογών μουσείων που τεκμηριώνουν γλυπτά Fon και Vodun στην περιοχή των συνόρων του Togo και του Benin περιλαμβάνει αρκετές βασικές αναφορές. Το «Αφρικανικό Vodun: Τέχνη, Ψυχολογία και Δύναμη» της Suzanne Preston Blier (University of Chicago Press, 1995) παρέχει μια ολοκληρωμένη μελέτη των έργων τέχνης Vodun, αναλύοντας τις αισθητικές, ψυχολογικές, θρησκευτικές και κοινωνικές λειτουργίες τους. Ο κατάλογος της έκθεσης Vodun: Αφρικανικό Voodoo. Η Συλλογή Anne και Jacques Kerchache (Fondation Cartier pour l'art contemporain, Παρίσι, 2011) συγκεντρώνει σχεδόν εκατό bocio ή φυλετικά αγαλματίδια από το Benin και το Togo, συνοδευόμενα από δοκίμια ειδικών, συμπεριλαμβανομένων των Suzanne Preston Blier, Gabin Djimassé, Marc Augé και Patrick Vilaire. Το Asen: Mémoires de fer forgé – Art vodun du Danhomè (Musée Barbier-Müller, Γενεύη, 2018–2019) τεκμηριώνει μεταλλικούς βωμούς ή asen που χρησιμοποιούνται για την τιμή των προγόνων μεταξύ των Fon, κατασκευασμένους από τα μέσα του 19ου έως τα μέσα του 20ού αιώνα, εξετάζοντας τη ιστορική τους σημασία, την τέχνη και τη ριζική χρήση. Οι εθνογραφικές πηγές περιλαμβάνουν τον Auguste Le Hérissé σχετικά με την ιστορία του Dahomey και την μονογραφία του Paul Mercier του 1952 για τα asen στο μουσείο του Abomey.
Σημαντικές συλλογές μουσείων περιλαμβάνουν το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, το οποίο διαθέτει το Fon asen από το Ouidah, στο Μπενίν, που αποτελεί παράδειγμα μεταλλικών θυσιαστηρίων που χρησιμοποιούνται για την τιμή των προγόνων. Το Musée Barbier-Müller στη Γενεύη έχει ένα σημαντικό σώμα από asen, πολλά από τα οποία χρονολογούνται από τα μέσα του δέκατου ένατου έως τα μέσα του εικοστού αιώνα. Το Château Vodou στο Στρασβούργο διαθέτει πάνω από 1.200 αντικείμενα Vodun από τη Δυτική Αφρική, συμπεριλαμβανομένων αντικειμένων από το Togo και το Μπενίν, προσφέροντας μια σημαντική πηγή για τον υλικό πολιτισμό του Vodun.
Αυτές οι πηγές καλύπτουν μια ποικιλία τύπων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων ξύλινων μορφών bocio, μεταλλικών βωμών και συνθέσεων που περιλαμβάνουν οστά, κοχύλια, ύφασμα και χρώμα. Αντανακλούν την ποικιλομορφία του υλικού πολιτισμού του Βουντού στην περιοχή Gbe και καλύπτουν τόσο τελετουργικά όσο και αυλικά πλαίσια, όπως χρήση σε ιερά, λατρεία προγόνων, προστατευτικά φετίχ, μαντεία και βασιλικά asen του πρώην βασιλείου του Dahomey.

CAB25303

Πιστεύω ότι η εισαγωγή όλων των έργων τέχνης από την Αφρική—είτε αντίγραφα είτε αυθεντικά—πρέπει να απαγορευτεί για την προστασία της Αφρικής. Απόσπασμα: Καθηγήτρια Δρ. Βιόλα Κόνηγκ, πρώην διευθύντρια του Μουσείου Εθνολογίας του Βερολίνου, τώρα HUMBOLDTFORUM.

Νομικό πλαίσιο

Σύμφωνα με τη Σύμβαση της UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον Νόμο περί Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (KGSG), οποιοδήποτε αίτημα για την αποκατάσταση πολιτιστικής περιουσίας παραγράφεται τρία χρόνια μετά την απόκτηση γνώσης από τις αρμόδιες αρχές του κράτους προέλευσης σχετικά με την τοποθεσία του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου του.
Όλα τα μπρούντζινα και τερακότα αντικείμενα που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στη γκαλερί Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανώσεις όπως η DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκά ιδρύματα όπως το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (πρόγραμμα μεταφοράς) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν το έργο μας, έχουν επιθεωρήσει μεγάλα μέρη της συλλογής μας και μας έχουν επισκεφθεί στην εξάρτησή μας στο Lomé, Togo, μεταξύ άλλων, για να μάθουν για το διεθνές εμπόριο τέχνης στον τόπο. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων (NCMM) στο Άμπουτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί σχετικά με τη συλλογή μας. Ποτέ στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει αξιώσεις αποκατάστασης εναντίον ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η γκαλερί Wolfgang Jaenicke.

Η Gallery μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσω μιας πολιτικής μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήματα ή αβεβαιότητες, σας καλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε ζήτημα θα εξεταστεί επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.