Tristan Mottier - Gardien des glaces

Περιγραφή του έργου :

Στην καρδιά ενός παγωμένου τοπίου, ένας λύκος στέκεται όρθιος, ακίνητος, μπροστά στο βλέμμα αυτού που τον παρακολουθεί.
Οι πατούσες του αγκυρώνονται στον ραγισμένο πάγο, ανάμεσα σε σκοτεινό νερό και παγωμένες πλάκες, σαν να ανήκε σε αυτό το ενδιάμεσο: ούτε πλήρως ακίνητος, ούτε σε κίνηση.

Πίσω του, τα βορεινά βουνά υψώνονται, ογκώδη, αυστηρά, σχεδόν ορυκτά. Ο ουρανός είναι βαρύς, φορτωμένος, σιωπηλός. Όλα φαίνονται αιωρούμενα.
Ο λύκος δεν δείχνει ούτε επιθετικότητα ούτε φόβο. Είναι εδώ. Παρών. Σε επιφυλακή.

Το βλέμμα του είναι ήρεμο, βαθύ, αρχαίο.
Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Επιβάλλεται με την παρουσία του.

Αυτή η φωτογραφία αποτυπώνει τη ήρεμη δύναμη, την αποδεκτή μοναξιά, την ωμή σύνδεση με τη φύση.
Ένας κόσμος χωρίς θόρυβο, χωρίς τεχνητά καμώματα, όπου το ουσιώδες ξαναπαίρνει τη θέση του.



Λεπτομέρειες της έκδοσης :

Μέγεθος : 60 × 40 εκ.
• Περιορισμένη έκδοση: 30 αντίτυπα
• Παρουσιασμένο αντίτυπο: 1 / 30
• Αριθμός έργου: 495317
• Υπογραφή: χειρόγραφα από τον καλλιτέχνη Τριστάν Μοτιέ
• Παράδοση: προσεγμένη συσκευασία, αποστολή σε σκληρό σωλήνα



Σημείωση καλλιτέχνη:

Ο λύκος μου μιλούσε πάντα βαθιά.
Είναι κοντά στον άνθρωπο, σχεδόν οικείος, και όμως αμετάκλητα άγριος.
Ξέρει την αγέλη, μα γνωρίζει και τη μοναξιά.
Πάει μόνος του, χωρίς ποτέ να χαθεί.

Στο βλέμμα του, βλέπω κάτι που το αισθάνομαι κι εγώ:
Η ανάγκη για σιωπή, για απόσταση από τον κόσμο, χωρίς ωστόσο να τον απορρίψει.
Ο λύκος δεν εξηγεί τίποτα. Παρατηρεί. Επιτηρεί.

Αγαπώ τους σκύλους για την πιστότητά τους, για την απλή και ειλικρινή τους παρουσία.
Ο λύκος, από την άλλη, προχωρά πιο μακριά: ενσαρκώνει την εσωτερική ελευθερία, αυτή που δεν διαπραγματεύεται.
Να είσαι εκεί, όρθιος, άθικτος, ακόμη και στο κρύο, ακόμη και στην απομόνωση.

Ο Φύλακας των Πάγων είναι μια ωδή σε αυτή τη σιωπηρή δύναμη.
Αυτή που δεν φωνάζει, δεν εμφανίζεται, αλλά μένει.