Vincenzo Raimondo - La regina e il pedone

Ζωγραφιά με λάδι σε καμβά 60x90 εκ.
Η βασίλισσα και ο πιόνι παίζουν ανοιχτά με τη γλώσσα του σκακιού για να μιλήσουν για εξουσία, μοναξιά και ανισορροπία. Η γυναικεία φιγούρα κυριαρχεί στη σκηνή με μέγεθος, στάση και παρουσία. Είναι μια «βασίλισσα» όχι επειδή επιδεικνύει δύναμη, αλλά επειδή την ενσαρκώνει χωρίς ανάγκη για πρόσωπο, βλέμμα ή ρητή ταυτότητα. Το απουσιάζον πρόσωπο δεν αφαιρεί ανθρωπιά, αλλά την ενισχύει: όποιος κοιτάζει αναγκάζεται να προβάλλει, να μπει στον πίνακα, να ολοκληρώσει τον πίνακα."

Το δάπεδο με σκακιέρα δεν είναι ένα απλό γραφικό εύρημα. Είναι πεδίο νοητικού παιχνιδιού, μια σαφής αλλά όχι κοινότοπη μεταφορά: κάθε βήμα είναι επιλογή, κάθε θέση έχει τίμημα. Στο βάθος, το μικρό μοναχικό πιόνι, εύθραυστο, σχεδόν αόρατο σε σχέση με το κεντρικό κομμάτι. Κι όμως υπάρχει εκεί. Όχι διακοσμητικό. Απαραίτητο. Χωρίς πιόνια δεν υπάρχει παρτίδα, χωρίς αδυναμία δεν υπάρχει δύναμη.

Η παλέτα ελέγχεται, ποτέ δεν φωνάζει. Οι τόνοι του δέρματος συνομιλούν με το μπλε φόντο, δημιουργώντας μια συναισθηματική αντίθεση ανάμεσα σε οικειότητα και απόσταση. Το φως είναι απαλό, σχεδόν αιωρούμενο, σαν ο χρόνος να είχε παγώσει μια στιγμή πριν από μια αποφασιστική κίνηση.

Στυλιστικά το έργο τοποθετείται ανάμεσα στη συμβολική απεικόνιση και τον εννοιολογικό σουρεαλισμό. Δεν αφηγείται μια κλειστή ιστορία, αλλά ανοίγει έναν συλλογισμό.


Αυτοδίδακτος καλλιτέχνης, η δουλειά μου δεν ακολουθεί ένα σταθερό στυλ, αλλά εξελίσσεται με τον καιρό και με τις εμπειρίες.
Η ζωγραφική μου γεννιέται από την παρατήρηση της καθημερινής ζωής και από την ακρόαση των συναισθημάτων.
Αντιμετωπίζω διάφορα θέματα και πειραματίζομαι με νέες γλώσσες, αφήνοντας κάθε έργο να βρει τη δική του μορφή.
Η δική μου τέχνη είναι μια ένστικτη, ουσιώδης και ατελής τέχνη, συνδεδεμένη με την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου όντος και της φύσης.
Η τέχνη, για μένα, δεν είναι διακόσμηση αλλά αυθεντική και βιωμένη παρουσία.

Το 2015 και το 2016 ήμουν φιναλίστ στον διαγωνισμό Sunday Painters που προώθησε η La Stampa, ανάμεσα σε περισσότερα από 3.000 επιλεγμένα έργα.
Οι επιλογές είχαν επιμεληθεί από μια καταρτισμένη κριτική επιτροπή, με την παρουσία του κριτικού Francesco Bonami.
Οι τελικοί διαγωνιζόμενοι παρουσιάστηκαν σε μια σειρά εκθέσεων που συνδέεται με την Artissima – Διεθνής Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης Τορίνο. Το 2016 έλαβα το Πρώτο Βραβείο Κριτικής.