Stefanie Schneider - Circle of Magic - Spellbound (29 Palms, CA)

Κύκλος της Μαγείας - Spellbound (29 Palms, CA)

Πρωτότυπη φωτογραφία από τη Γερμανίδα φωτογράφο Stefanie Schneider (γεν. 1968),
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ: Αρχειακό C-Print σε φωτογραφικό χαρτί RC
Ηλικία / περίοδος: 2009
Έκδοση: 9/10
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 20 × 24 εκ.
Απογραφή Καλλιτέχνη #5919.09.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: σε εξαιρετική κατάσταση

Το έργο της Stefanie Schneider ζει στο ήσυχο μετά την υπόσχεση. Οι εικόνες ξεδιπλώνονται μέσα σε ό,τι ονομάζουμε Αμερικανικό Όνειρο—ευρείς δρόμοι, ανοιχτή γη, ατέλειωτος ουρανός—but το όνειρο έχει ήδη θρυμματιστεί, ήδη φθείρεται. Το υπόλοιπο δεν είναι θέαμα, αλλά υπόλειμμα: νοσταλγία, απόδραση, ελπίδα που κρατιέται ενωμένη από συνήθεια και πίστη. Αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν το όνειρο ήταν ποτέ ολόκληρο εξ αρχής, ή αν ήταν πάντα ένας όμορφα δομημένος μύθος.
Δουλεύοντας εξ ολοκλήρου με φιλμ Polaroid, συχνά ληγμένο, ο Schneider επιτρέπει στον χρόνο να συμμετάσχει στην εικόνα. Οι χημικές μεταβολές του φιλμ—απαλές διαλυτικές άκρες, αιμορραγούντα χρώματα, ευάλωτες επιφάνειες—αντιστοιχούν στην συναισθηματική έκταση του έργου. Αυτά δεν είναι τυχαία, ούτε αποτελέσματα που προστέθηκαν αργότερα. Είναι η υλική αλήθεια του μέσου, ευθυγραμμισμένη με την συναισθηματική αλήθεια του θέματος.
Οι φιγούρες φαίνονται αιωρούμενες ανάμεσα στην παρουσία και την εξαφάνιση, παγιδευμένες σε στιγμές που αισθάνονται ταυτόχρονα οικείες και απλησίαστες. Υπάρχει τρυφερότητα εδώ, αλλά και πόνος. Η έρημος γίνεται μια σκηνή απομόνωσης και ελευθερίας ταυτόχρονα—ένας τόπος όπου τα όνειρα προβάλλονται και ήσυχα διαλύονται. Οι φωτογραφίες δεν κρίνουν· παρατηρούν, με ενσυναίσθηση και αυτοπεριορισμό.
Κάθε κομμάτι υπάρχει ως ένα μοναδικό αντικείμενο, σημειωμένο από τον χρόνο και την ευαλωτότητα. Τα ελαττώματά του είναι ουσιώδη. Διατηρούν το έργο ενωμένο, όπως και τα ελαττώματα ενώνουν τη μνήμη. Η τέχνη του Schneider δεν προσφέρει επίλυση. Αντιθέτως, προσφέρει αναγνώριση—είδος που έρχεται όταν κάτι σπασμένο βλέπεται με αγάπη, και επιτρέπεται να μείνει ανεπίλυτο.
Αυτό είναι έργο για όσους καταλαβαίνουν ότι η ομορφιά και ο πόνος δεν είναι αντίθετα, αλλά σύντροφοι. Τέχνη που δεν φωνάζει, αλλά μένει. Τέχνη που θυμάται.