Joan Miró (after) - Sala Gaspar ** ORIGINAL LITHOGRAPHIC PRINT 1970 **

Αρχικό λιθογραφικό πόστερ του Ισπανού καλλιτέχνη Joan Miró (*).
Αυτό το έργο επιμελήθηκε με αφορμή την ατομική έκθεση του καλλιτέχνη «Sobreteixim I Escultures» στη Βαρκελώνη, τον Μάιο του 1970.
Επεξεργασία από την Polígrafa Barcelona, υπό την επίβλεψη του Joan Miró.
Περιορισμένη έκδοση 1000 τεμαχίων.

Προδιαγραφές:

Διαστάσεις: 84 x 56 εκ.
Έτος: 1970
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, επομένως βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα συσκευαστεί σε ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποίηση και αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς αξίας της τελικής εργασίας με πλήρη επιστροφή χρημάτων σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, αλλά τα συναισθηματικά τοπία του, αυτά που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην περιοχή του Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναταραχή που βιώνει στο Παρίσι τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές, και στην έμπνευση του αφηρημένου εξπρεσιονισμού που ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μάλαγα της Μαγιόρκα, χώρο καταφυγίου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν.
Η ριζική σύνδεση με το τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη συνέχεια με αυτό της Μαλδίβες θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφικές έρευνές του. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας μια διαρκή αναζήτηση μιας παγκόσμιας και καθαρής δημιουργίας, χωρίς να ανήκει σε κάποιο συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτός ο αντίθετος συνδυασμός δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας, που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.