Λειψανοθήκη - Χαρτί - 1800-1850 - Λειψανοθήκη μονής - Αγία Μαργαρίτα από Κορτόνα

Σπάνιο κοινοβιακό λειψανοφυλάκιο - Λείψανα της Αγίας Μαργαρίτας της Κορτόνας.

Σπάνιος κοινοβιακός λειψανοθήκη τύπου αρχών του 19ου αιώνα, αποτελούμενος από ένα εκθαμβωτικό ορθογώνιο μικρό κουτί από χαρτόνι επενδεδυμένο με αρχαίο χαρτί Varese διακοσμημένο με ανθικά μοτίβα και περιέχον τα λείψανα “Ex Vestis” της Αγίας Μαργαρίτας από Κορτόνα (βλ. σημείωση αγιολογική/βιογραφική). Η θήκη, προστατευμένη από γυαλί πρωτότυπο (με χαρακιές), περιέχει ένα κεφαλάριο με καμπυλωτές άκρες στο οποίο αναγράφεται “S. Margar. Cort.” και παρουσιάζει ένα ορθογώνιο κομμάτι από λευκό ύφασμα πάνω στο οποίο εδράζεται η Αγία Λείψανο, όλα πάνω σε υπόβαθρο από κόκκινο μεταξωτό ύφασμα (μοντέρνο, αντικατασταθέν), με κορδόνι και διακοσμητικά καρφάκια στις γωνίες· στις εξωτερικές άκρες υπάρχουν δύο μικρές σφραγίδες κεριού κερωμένες και κόκκινα μεταξωτά νήματα. Το αντικείμενο έχει πρόσφατα υποβληθεί σε μεθοδικό παρεμβατικό συντήρησης-restauro που δεν έχει αλλοιώσει τη γοητεία της εποχής, αν και με ανακατασκευή και αντικατάσταση ορισμένων μικρών τμημάτων που καταστράφηκαν ανεπανόρθωτα από σκουληκόσκαρα και μούχλα καθώς και από τη φθορά του χρόνου. Διαστάσεις του κουτιού: 5,5 × 5 × 2 εκ. Το κομμάτι προς πώληση τηρεί τους κανόνες του ηλεκτρονικού εμπορίου (eCommerce). Είναι στην πραγματικότητα ένα αντικείμενο αντίκειμένων και λατρείας που δεν αποτελείται από ανθρώπινα μέρη· διασφαλίζεται ως γνήσιο και νόμιμης προέλευσης (συλλογή οικογενειακής παρεκκλησίας) και συνοδεύεται από ειδικό πιστοποιητικό γνησιότητας.

Αγία Μαργαρίτα της Κορτόνας, μοναχή. Εορτή: 22 Φεβρουαρίου (Laviano, Perugia, 1247 – Cortona, Arezzo, 22 Φεβρουαρίου 1297).

Γεννήθηκε στο Λαβιάνο (Περούτζια) το 1247, σε ηλικία είκοσι ενός ετών συγκατοικήζει με έναν νεαρό ευγενή από τη Μοντεπουλτσιανίδα, ο οποίος δεν την παντρεύεται ούτε όταν γεννιέται ένα παιδί, και που πεθαίνει δολοφονημένος εννέα χρόνια αργότερα. (Η παράδοση διηγείται για ένα μικρό σκυλί που την οδηγεί να τον βρει νεκρό σε ένα δάσος). Αποκλεισμένη από τους συγγενείς του άνδρα και από τη δική της οικογένεια βρήκε καταφύγιο στην Κόρτονα. Δουλεύει ως μαιευτική νοσοκόμα για τις έγκυες, ανατρέπει το γιο της, που αργότερα θα γίνει φραγκισκανός, και αφιερώνεται στους άπορους αρρώστους. Παίρνει μαζί της μερικές εθελόντριες που θα ονομάζονται «Poverelle», προωθεί τη δωρεάν οικιακή φροντίδα, βοήθειται από σημαντικές οικογένειες και το 1278 ιδρύει το νοσοκομείο της Ευσπλαχνίας. Ζει ένα διάστημα ως περισυλλογική μοναχή και μια Κυριακή εμφανίζεται ξανά στη Λαβιάνο, για να αφηγηθεί στην εκκλησία, κατά τη Θεία Λειτουργία, τις νεανικές της περιπέτειες, και για να ζητήσει συγγνώμη. Στην Κόρτονα ο κόσμος συχνά πηγαίνει σε αυτήν, στο κελί κοντά στο Κάστρο της Ροκκα όπου έχει εγκατασταθεί το 1288: ζητά την παρέμβασή της στις τοπικές διαμάχες και τους αγώνες με άλλες πόλεις. Το 1289 η Μαργκέρατα είναι ανάμεσα σε εκείνους που ιδρύουν τη Συντροφιά των Λάουδι. Πεθαίνει στην Κόρτονα το 1297.

Πατρωνία: Μετανιωμένες ιερόδουλες

Ετυμολογία: Μαργαρίτα = μαργαριτάρι, από τα ελληνικά και λατινικά

Ρωμαϊκό μαρτυρολόγιο: Στην Κορτόνα της Τοσκάνης, η Αγία Μαργκερίτα, η οποία, έντονα συγκλονισμένη από τον θάνατο του εραστή της, καθάρισε με μια υγιή ζωή μετανοίας τα σημάδια της νιότης της και, δεκτή στον Τρίτο Τάγμα του Αγίου Φραγκίσκου, αποσύρθηκε στη θαυματή νοερή θέα των ουράνιων πραγματικοτήτων, επανευρεθεί από τον Θεό με ανώτερους χαρισματισμούς.