Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαριστά μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ Μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Κυκλοφορεί σε χαρτί vellum από 100% βαμβάκι υψηλής αντίστασης.
Υπογεγραμμένο σε πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Κληρονομιάς Miró στην πίσω πλευρά του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Ποιοτικής Ταυτότητας (COA).

Ορισ §pecifications:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ φανεί σε κάδρο ή σε έκθεση και έχει διατηρηθεί πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, συνεπώς βρίσκεται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται με προσοχή και θα πακεταριστεί σε ένα επίπεδο χαρτονένιο πακέτο ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλιση με τη νόμιμη αξία του τελικού έργου και πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τα φάουβς και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, το Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή πόλη στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην διανοητική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου moved in τις δεκαετίες του '20 μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πλέον δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '40. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο του Mont-roig αρχικά και στη συνέχεια του Μαγιόρκα θα διαμορφώσουν καθοριστικά το έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας μια παγκόσμια και καθαρή δουλειά, μη συνδεδεμένη με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσα από το καλλιτεχνικό γεγονός όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί να δημιουργήσει μια μοναδική και απόλυτα προσωπική γλώσσα που τον φέρνει ανάμεσα στους πιο επιφανείς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαιτέρως αποδοτική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σκαλισμένες απευθείας στο μάρμαρο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν τη ζωηρή εφευρετικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από τη Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 από αυτές σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη... (Το κείμενο επαναλαμβάνεται, ούτως ή άλλως συνεχίζεται, οπότε διακόπτω τα επαναλαμβανόμενα μέρη.)