Bachibouzouk (1977) - Invader vs Banksy

Εξαιρετική δουλειά του Βρυξελλιώτη καλλιτέχνη Bachibouzouk.

Πορτοκαλί/Πράσινη Έκδοση 1/20

Στη σειρά αυτή, ο βρυξελλιώτης καλλιτέχνης Bachibouzouk παίζει με την ιστορία της τέχνης σα να ήταν ένα παιδί υπερβολικά περίεργο που θα είχε στα χέρια του ένα μουσείο και μια βόμβα βαφής. Μέσω αυτών των «Tomato Soup Can», διευθύνει μια χαρούμενα απίθανη σύγκρουση ανάμεσα σε τρεις γίγαντες της σύγχρονης τέχνης: τον Warhol, τον Banksy και τον Invader. Ένας ποπ, αστικός και κλινικός τρικεντρισμός, περασμένος από τον μύλο του σπρέι, όπως μόνο ο Bachibouzouk γνωρίζει να το κάνει.

Το σημείο εκκίνησης, φυσικά, είναι ο πόστερ του Banksy, που αποτελεί ήδη ένα νεύμα (ή νεύμα του νεύματος) προς το εμβληματικό Campbell’s Soup του Andy Warhol. Ο Bachibouzouk περνά σε αυτόν ως ο τέταρτος μυανοδάσκαλος? — στην πραγματικότητα ως τέταρτος μοσουκαϊτης, αλλά οπλισμένος όχι με σπαθί, αλλά με τον Invader. Το αποτέλεσμα: ένας διάλογος ανάμεσα σε τρεις αισθητικές που καμία από αυτές δεν είχε ζητήσει συνομιλητή… και ωστόσο, μαζί αρχίζουν να μιλούν δυνατά, και ακόμη να γελούν.

Τα αερολύματα, επιλεγμένα προσεκτικά σε μια ζωηρή παλέτα, έρχονται να αμφισβητήσουν την υπερβολικά συνετή κληρονομιά των ateliers. Κάθε χρώμα φαίνεται να διακηρύσσει: «Και αν η σύγχρονη τέχνη σταματούσε να παίρνει τον εαυτό της τόσο σοβαρά για τρία λεπτά;»
Αλλά πίσω από το χιούμορ, υπάρχει μια πραγματική σκέψη: ο Bachibouzouk αμφισβητεί την βιομηχανική επανάληψη των καλλιτεχνικών εικονιδίων. Τι γίνεται ένα σύμβολο όταν το αντιγράφεις, και μετά αντιγράφεις την αντιγραφή, και μετά ξαναβάφεις πάνω από τις αναφορές που ήδη έχουν παραμορφωθεί; Ίσως κάτι πιο ειλικρινές: ένα έργο που αποδέχεται ότι δεν γεννήθηκε μόνο του, αλλά μέσα σε έναν πολιτιστικό θόρυβο, ένα καρναβάλι εικόνων και αποδοκιμασιών.

Με την υπέρθεση αυτών των στρώσεων αναφορών, ο καλλιτέχνης μετατρέπει την κονσέρβα — ένα κοινό αντικείμενο, σύμβολο καταναλωτισμού, pop fetish — σε μια μεταφορά της εποχής μας που έχει κορεστεί: όλα ήδη έχουν δει, remix, παραχθεί… και όμως, χάρη σε μια μοναδική κίνηση (και μερικά καλά sprays), κάτι καινούργιο αναδύεται. Λίγο σαν να περιστρέφεσαι σε ένα μουσείο καθρεφτών, και τελικά να βλέπεις το δικό σου είδωλο.

Με πολύ πνεύμα, λίγη ανευθυνότητα και μια χαρούμενη διαύγεια, ο Bachibouzouk μας θυμίζει ότι η τέχνη ίσως είναι πάνω απ' όλα ένα παιχνίδι: ένα σοβαρό παιχνίδι, ναι, αλλά ένα παιχνίδι παρ' όλα αυτά. Και σε αυτό το παιχνίδι, οι Tomato Soup Can του είναι τα κομμάτια που κάνουν να εκραγούν όλες οι πόρτες ασφαλείας.