Livio / Floro / Polibio - [Post-Incunable] Librorum Epitomae - 1521

ΤΡΙΑ ΕΡΓΑ : ΛΙΒΙΟΣ, ΦΛΟΡΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΒΙΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ MANUZIO, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Σχεδιασμένη για μια νέα γενιά μορφωμένων και κοσμοπολίτικων αναγνωστών, αυτή η έκδοση Αλδίνεια του 1521 συγκεντρώνει σε συμπαγή μορφή τρεις από τις σημαντικότερες πηγές της κλασικής ιστοριογραφίας: ο Τίτος Λίβιος, ο Λούκιος Φλόρος και ο Πολίβιος, ο τελευταίος στη λατινική μετάφραση του Νικόλαου Περότι. Η οργάνωση, η χρήση πλάγιας γραφής και η ευέλικτη δομή αντικατοπτρίζουν πλήρως την παιδαγωγική αισθητική του οίκου Μανουζίου–Τορρεσάνο, ο οποίος έβλεπε στο βιβλίο ένα μέσο άμεσης γνώσης, πρακτικό και κομψό. Το έργο παρουσιάζεται ως ιστορική σύνοψη της άνοδου της Ρώμης και της πολιτικο-στρατιωτικής εξέλιξης της αρχαίας Μεσογείου, προσβάσιμο, αρμονικό και διδακτικά χρήσιμο, ιδανικό για μελετητές, πρέσβεις και ανθρωπιστικές βιβλιοθήκες. Προέλευση: Σβεν Μποργκστρόμ.
Αξία αγοράς
Οι Αλδίνες εκδόσεις μετά την περίοδο των ινκουνάμπολων, ειδικά εκείνες που συγκεντρώνουν βασικά κείμενα, εκτιμώνται πολύ από τους συλλέκτες. Τα πλήρη και καλά διατηρημένα αντίτυπα, όπως αυτό, κοστίζουν επί του παρόντος μεταξύ 1.500 € και 3.000 €, με υψηλότερες τιμές όταν υπάρχουν εποχικές, διακοσμημένες βιβλιοδεσίες, αρχαίες χειρόγραφες σημειώσεις ή καλλιεργημένες προελεύσεις. Το εξ-λίβρις του Σβεν Μποργστρόμ προσδίδει επιπλέον συλλεκτική αξιοπιστία.

Φυσική περιγραφή και κατάσταση
Δέσιμο ολόκληρο από παχύ περγαμηνό σκληρό, με λεκέδες και σημάδια φθοράς. Σήμα Aldina ξυλογραφικό στο frontispizio και στην πίσω όψη του τελευταίου φύλλου. Χώροι για αρχικά με οδηγικά γράμματα, κείμενο σε πλάγιο χαρακτήρα. Αρχαίες περιθωριακές σημειώσεις, ελαφρές φθορες διάσπαρτες. Αριθμησία σελίδων μη συνεχής αλλά συνεπής: 1–56 (Λίβιος), μετά 1–310 (Φλώρος και Πολίβιος), ξανά Aldina στο κολοφώνιο και λευκό τέλος. Συνολικά: (2); 310 φύλλα; 4 φύλλα μη αριθμημένα.

Πλήρης τίτλος και συγγραφέας
Επιτομές βιβλίων του Τίτι Λίβιου Παταβίνου. Λούκιος Φλόρος. Τα πέντε βιβλία των Ιστοριών του Πολύβιου μεταφρασμένα στη Λατινική γλώσσα, με μεταφραστή τον Νικόλαο Περότο.
Βενετία: στα σπίτια του Άλντι και του πεθερού του Ανδρέα, 1521.
Τίτος Λίβιος – Λούκιος Φλώρος – Πολύβιος

Πλαίσιο και Σημασία
Αυτή η κομψή αλδίνεια έκδοση αποτελεί περίληψη της κλασικής ιστοριογραφίας, προσφερόμενη σε φορητή και διδακτική μορφή, όπως ζητούνταν από τα νέα ακροατήρια των αρχών του 16ου αιώνα: πανεπιστημιακοί φοιτητές, παιδαγωγοί-προεσταίτες, γραμματείς της αυλής, πρέσβεις και μέλη του ευγενούς κλήρου. Οι Επιτομάδες του Λίβιου συνοψίζουν εν συντομία την τεράστια Ab Urbe condita, ενώ ο Φλόρo προτείνει μια ευέλικτη αφήγηση, σχεδόν επική, για το μεγαλείο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Οι πρώτοι πέντε βιβλία των Ιστοριών του Πολίβιου, μεταφρασμένα στα λατινικά από τον Περότι, εμπλουτίζουν τον ορίζοντα με ιστορική και συνταγματική ανάλυση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, σύμφωνα με το μοντέλο της «χρήσιμης ιστορίας» που χαρακτηρίζει τον ελληνιστικό-ελληνοπικό πολιτισμό. Το έργο – στη μορφή και το περιεχόμενο – αντικατοπτρίζει την μανουζιανή φιλοδοξία ενός βιβλίου «που το παίρνεις μαζί σου», που περιέχει όλη τη γνώση που χρειάζεται για να διαμορφώσει το πνεύμα του πολίτη και τη μνήμη της πολιτικής. Το πλάγιο κείμενο του Γκριφφό, η λιτή σελιδοποίηση και ο συμπαγής εκδοτικός σχεδιασμός κάνουν αυτόν τον τόμο ένα τέλειο παράδειγμα ιστοριογραφικού ουμανισμού σε τυπογραφική μορφή.

Βιογραφία Συγγραφέα
Τίτος Λίβιος (59 π.Χ.– 17 μ.Χ.), ιστορικός από το Πάδοβα, υπήρξε ο συγγραφέας του επιβλητικού έργου Ab Urbe condita, ενός έργου σε 142 βιβλία, από τα οποία έχουν φτάσει μόνο ένα μέρος τους και πλήθος περιλήψεων.
Λούκιος Φλόρος (τον δεύτερο αιώνα μ.Χ.), λατινικός ιστορικός, έγραψε μια τιμητική περιληπτική καταγραφή της ρωμαϊκής ιστορίας από τις απαρχές μέχρι την εποχή του Αύγουστου.
Πολύβιος (περίπου 200–118 π.Χ.), Έλληνας ιστορικός, ήταν ο συγγραφέας μιας μεγάλης παγκόσμιας ιστορίας σε 40 βιβλία, εστιασμένης στην επέκταση της Ρώμης και στην έννοια της ανακύκλωσης της πολιτικής εξουσίας.
Νικόλο Περότι (1429–1480), ουμανιστής από την Ούρμπινο, ήταν ένας από τους πρώτους γραμματικούς που συστηματόπησαν το Μεσαίωνα λατινικά και μετέφρασε ελληνικά κείμενα με σκοπό να τα κάνει προσβάσιμα στη λατινική κουλτούρα της εποχής.

Ιστορικό εκτύπωσης και κυκλοφορίας
Τυπωθήκε στη Βενετία το 1521 στο εργαστήριο του Αλντο Μανουζιό ο Νέος και του Αντρέα Τορσασάνο, αυτή η έκδοση τοποθετείται εντός της εκδοτικής γραμμής που συνδύαζε συμπαγή μορφή, ευανάγνωστο πλάγιο χαρακτήρα και επιλογή των θεμελιωδών κειμένων της κλασικής γραμματείας. Η μορφή των ιστοριογραφικών εκδόσεων σε πολλούς τόμους, ήδη δοκιμασμένη με επιτυχία στις παραγωγές του Αλντίνου, στόχευε στην παροχή πλήρων εργαλείων για τη μόρφωση και τη σκέψη πολιτική. Η κυκλοφορία ήταν ευρεία στις ακαδημίες και στα πανεπιστημιακά κέντρα της ιταλικής και ευρωπαϊκής σκηνής. Το έργο παραμένει ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα του μανουζιανού σχεδίου για μια «φορητή βιβλιοθήκη» για τον σύγχρονο ανθρωπιστή.

Βιβλιογραφία και Αναφορές
Renouard, Annales de l’imprimerie des Alde, σελ. 98–99 – Adams L 1349 – Ahmanson-Murphy 193 – Nielsen, Aldus Manutius: The Venice Years – ISTC (confronti incunaboli e cinquecentine) – Grafton, The Humanist as Reader – Lowry, The World of Aldus Manutius – Davies, Aldus Manutius: Printer and Publisher of Renaissance Venice.