Αφρικανικό αιθιοπικό κοπτικό δέρμα περγαμηνής ή kitab φυλαχτό - Αιθιοπία. (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αιθιοπικό Κοπτικό περγαμηνή ή φυλαχτό kitab - Αιθιοπία.

Αυτό το ράφι μετρά περίπου 5,5 εκ. μήκος και 2,5 εκ. πλάτος.

Η Αιθιοπία έχει μια πολύπλοκη θρησκευτική ιστορία, βιώνοντας χριστιανική κυριαρχία τον 4ο αιώνα, και στη συνέχεια αυξανόμενη ισλαμική επιρροή τον 8ο αιώνα. Οι αρχαιότεροι επιζώντες αιθιοπικοί τυχεροί παπυροί χιλίων ετών χρονολογούνται στον 16ο αιώνα, αλλά πιστεύεται ότι χρησιμοποιούνταν από τον 10ο αιώνα. Οι παπυροί αυτοί αποτελούν ένα μίγμα όλων των Αβρααμικών θρησκειών με ιθαγενείς αφρικανικές ρίζες. Καθώς οι παπυροί είναι ιδιαίτερα προσωποποιημένοι, οι σκοποί τους ποικίλλουν, αλλά εξυπηρετούν τρεις ευρείς λειτουργίες: την προστασία και την ίαση, την άσκηση εξωτερικής επιρροής και την πρακτική τελετουργική χρήση. Οι παπυροί αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης τελετουργικής παράδοσης που βασίζεται σε χριστιανικές πρακτικές εξορκισμού.

Οι κυλίνδρους είναι γραμμένοι στη γλώσσα Geʽez, η οποία έχει λίγους ομιλητές, αλλά αποτελεί την επίσημη λατρευτική γλώσσα της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Για να ενεργοποιηθούν οι κυλίνδρους, ένας διερμηνέας τρίτου μέρους, που είναι γραμματέας στη γλώσσα Geʽez, πρέπει να διαβάσει τον κυλίνδρου στον πάσχοντα. Οι κυλίνδρους αντιμετωπίζουν την ασθένεια με την εξαγωγή δαιμόνων από το σώμα του ασθενούς. Παραγγέλλονται από τον ασθενή σε έναν άρχοντα θρησκευτικό που δεν έχει χειροτονηθεί, γνωστό στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία ως dabatara. Οι dabataras κατασκευάζουν κάθε κυλίνδρου σύμφωνα με τις ειδικές ανάγκες του ασθενούς που ζητά βοήθεια, παραδοσιακά χρησιμοποιώντας δέρμα ζώου. Η διαδικασία δημιουργίας περιλαμβάνει μια θυσιαστική τελετή για την απόκτηση του δέρματος, με το ζώο να συμβολίζει τον πάσχοντα προστάτη του κυλίνδρου.

Οι αιθιοπικές περγαμηνές ταλσματικής χρήσης εξυπηρετούσαν τρεις βασικές λειτουργίες: προστασία και θεραπεία του εαυτού, άσκηση εξωτερικής επιρροής και πρακτική χρήση σε τελετουργίες.

Οι θεραπευτικές λειτουργίες αυτών των χειρογράφων συχνά χρησιμοποιούνταν σε συνδυασμό με ομοιοπαθητικά φάρμακα. Με αυτήν την έννοια, οι ταλismanικές ιδιότητες του χειρογράφου αντιμετωπίζουν την πνευματική αιτία μιας ασθένειας, ενώ το καταπίνεται φάρμακο θεραπεύει τα συμπτώματα της εν λόγω ασθένειας. Για να ενεργοποιήσει τις θεραπευτικές του δυνάμεις, ένας μεσολαβητής πρέπει να διαβάσει το χειρόγραφο στον ασθενή. Αυτό συμβαίνει επειδή η πλειονότητα αυτών των αντικειμένων είναι γραμμένα στη γλώσσα Ge'ez, μια λειτουργική γλώσσα με λίγους ακόμη ομιλητές. Επιπλέον, ο ασθενής μπορεί να τυλίξει το χειρόγραφο γύρω από το σώμα ή το λαιμό του, με την ελπίδα ότι η εγγύτητα θα τραβήξει την ασθένεια έξω από αυτόν. Τα χειρόγραφα φοριούνται επίσης για προστασία, αποτρέποντας διάφορες απειλές, από ψείρες, μέχρι εισβολείς στο σπίτι και ευλογιά.

Φτιαγμένα από τον dabtaras, κάθε scroll είναι προσαρμοσμένο σύμφωνα με τις αστρολογικές οδηγίες ενός ευεργέτη. Η διαδικασία κατασκευής του scroll είναι ένας δικός της τελετουργικός τρόπος, δημιουργώντας μια συμβολική σχέση μεταξύ scroll και ευεργέτη μέσω της θυσίας του ζώου (συνήθως κατσίκας ή προβάτου) για να αντιπροσωπεύσει τον πάσχοντα. Με την κατασκευή αυτής της πνευματικά προστατευτικής σύνδεσης, ο ευεργέτης πρέπει να τρίβεται και να λούζεται με τα περιεχόμενα του ζώου. Μετά τη διαδικασία με το πάπυρο, τα scroll μετρώνται και κόβονται σύμφωνα με τη ζητούμενη λειτουργία του ευεργέτη. Τα scroll που κόβονται στο ύψος ενός ασθενούς προσφέρουν προστασία από το κεφάλι μέχρι τα πόδια και συνήθως κρεμιούνται γύρω από το λαιμό ή σε θήκη, ενώ τα μακρύτερα scroll κρεμιούνται στους τοίχους για να αποτρέψουν τους δαίμονες.

Μαγεία με ισλαμική επιρροή μπορεί να περιέχουν προσευχές αποτρεπτικές, αντλημένες από το Κοράνι, για την απομάκρυνση ασθενειών και δαιμόνων. Πολλά από τα εδάφια που χαράσσονται σε μαγείες προέρχονται από μαντικές πρακτικές. Για παράδειγμα, η αριθμητική ευθυγράμμιση ενός ονόματος με ένα αστρολογικό σημάδι ή οι αναγνώσεις από πίνακες μαντείας χρησιμοποιούνται για να καθορίσουν τα στοιχεία που ενσωματώνονται στην μαγική περγαμηνή ενός πελάτη.

Ενώ οι φυλαχτάριες περγαμηνές γενικά είχαν πολλαπλές λειτουργίες, χειρόγραφα της ιστορίας δείχνουν ότι η κύρια χρήση τους ήταν σε ζητήματα υγείας των γυναικών: συγκεκριμένα τοκετού, εμμήνου ρύσεως, αποβολών και υπογονιμότητας. Αυτό υποδηλώνει μεγαλύτερη προσοχή στις γυναίκες και την αναπαραγωγική υγεία, αντικατοπτρίζοντας το ευρύτερο πλαίσιο της ζωής στην Αιθιοπία. Η γνώση των Αιθιοπών επιτρόπων των περγαμηνών παραμένει αλλού αινιγματική.

Η εικονογραφία των χειρογράφων περιλαμβάνει σημαντικά σύμβολα, κοινά χρώματα και τη συσχέτιση μεταξύ βλέμματος και ματιών. Τα φυλαχτά και οι αναπαραστατικές εικόνες συνυπάρχουν στα περισσότερα χειρόγραφα.

Κοινά στοιχεία σε αυτούς τους κυλίνδρους είναι οι σταυροί και ένα πρόσωπο μέσα σε έναν οκταπύρηνο αστέρα. Ο σταυρός αποτελεί αντικείμενο λατρείας στην Αιθιοπία, διαχωρίζοντας τους Χριστιανούς από τους Μουσουλμάνους, ενώ ο οκταπύρηνος αστέρας είναι ένα κοινό αρχαίο μοτίβο. Τα οκτώ σημεία αναφέρονται στις τέσσερις κατευθύνσεις της προστασίας του φυλαχτού, ενώ το πρόσωπο, γνωστό ως gätsä säb' e («πρόσωπο ανθρώπου»), σχετίζεται με την προσευχή που συνοδεύει το φυλαχτό. Άλλα κοινά σύμβολα είναι τα Χ, μικροί έλεγχοι με προσευχές και άγγελοι. Οι κυλίνδρους περιλαμβάνουν επίσης μαγικά τετράγωνα, κώδικες και ονόματα αγγελικά και θεϊκά.

Η ματιά ως τρόπος ενεργοποίησης ριζώνει στις ισλαμικές πρακτικές θεραπείας, και τα μάτια παίζουν εξέχοντα ρόλο σε αυτά τα φυλαχτά. Τα μάτια μπορεί να μην απεικονίζονται πάντα μαζί με άλλα μέρη του σώματος, αλλά ποτέ δεν είναι απομονωμένα· εντάσσονται σε γεωμετρικά μοτίβα σε ζεύγη, συμμετρικά και πλάγια, μέσα στους άξονες της σύνθεσης. Με αυτόν τον τρόπο, ένα μάτι μπορεί μερικές φορές να αντιπροσωπεύει ολόκληρο το σχήμα. Στην ευρύτερη εβραϊκή κουλτούρα, τα μάτια συμβολίζουν την ομορφιά και κατέχουν δύναμη. Επίσης, συμβολίζουν το θεϊκό φως που διώχνει το σκοτάδι των δαιμόνων και των ασθενειών.

Η χρήση του χρώματος σε κυλίνδρους υποδηλώνει μια εικονική λογική, τονίζοντας μια τάση να ερμηνεύονται οι σφραγίδες με πορτραίτο-όρους. Κοινά χρώματα είναι το μαύρο, το λευκό, το κόκκινο, το μπλε, το πράσινο και το κίτρινο. Τα μάτια και η διακόσμηση γύρω από αυτά συχνά περιβάλλονται με κόκκινο. Τα πρόσωπα επίσης συχνά ζωγραφίζονται κόκκινα, αποτέλεσμα των ζωγράφων τον 15ο αιώνα που προσπάθησαν να απεικονίσουν τόνους δέρματος μέσω της χρήσης ροζ ώχρας. Από την άλλη πλευρά, σημεία από αστέρια και ρούχα τείνουν να ζωγραφίζονται μπλε.