École postimpressionniste catalane (XX) - Parterre de fleurs

Έργο ζωγραφικής της καταλανικής σχολής του μετα-ιμπρεσιονισμού, χρονολογείται το 1968, που απεικονίζει έναν αστικό κήπο με παρτέρ λουλουδιών, διατεταγμένο σε περιβάλλον με δέντρα, ήσυχο και οικείο στην ατμόσφαιρα. Η σύνθεση οργανώνεται γύρω από ένα κεντρικό παρτέρ λουλουδιών, οριοθετημένο από φράχτες, που δομεί τον χώρο και κατευθύνει το βλέμμα προς το βάθος του περιπάτου.

Η ζωγραφική χαρακτηρίζεται από παχιά και ορατή πινελιά, εφαρμοσμένη με ελευθερία, και από μια εκφραστική χρήση του χρώματος, όπου κυριαρχούν τα έντονα πράσινα, οι ζεστές ωχρές αποχρώσεις και οι ροδοκιτρινόχρωμοι τόνοι. Η μεταχείριση του φωτός και της ατμόσφαιρας αντανακλά τα κληρονομημένα από τον ιμπρεσιονισμό ζητήματα, επανερμηνευμένα μέσα από μια πιο προσωπική ευαισθησία και μεγαλύτερη υλική πυκνότητα, ιδιότυπη του καταλανικού μεταϊνπεσιονισμού στα μέσα του 20ού αιώνα.

Το ενδιαφέρον για την αποτύπωση της ατμόσφαιρας, η απλοποίηση των μορφών και η πρωτοκαθεδρία της οπτικής αίσθησης έναντι της περιγραφικής λεπτομέρειας τοποθετούν το έργο μέσα στην καταλανική παράδοση της τοπιογραφίας που συνδέεται με τη ζωγραφική της μοντερνότητας, με σαφείς αναφορές στη ζωγραφική από τη φύση και στον χρωματικό πειραματισμό.

Ολοκληρώθηκε το 1968, το έργο αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της συνέχειας της μεταϊμπρεσιονιστικής γλώσσας στην Καταλωνία, ιδιαίτερα εκτιμημένο για την ισορροπία μεταξύ αυθορμητισμού, ύλης και χρωματικής ευαισθησίας.