René Magritte (1898-1967), d'après - Décalcomanie

Rene Magritte (1898-1967) - χειρόγραφη υπογραφή με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE.

Λιθογραφία σε περγαμηνή BFK Rives.

Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε έντυπη μορφή
Λιθογραφία υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Μαγκρίτ, επικυρωμένη με την τυφλή σφραγίδα Διαδοχής, υπογεγραμμένη στην πέτρα κάτω αριστερά και χειρόγραφη με μολύβι από τον κ. Τσάρλι Χερσκοβίτσι, Πρόεδρο του Ιδρύματος Μαγκρίτ (με το αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ο René Magritte, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακάς του το 1964, «Le Tombeau des Lutteurs», αν και συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά στοιχεία του λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.

Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται πουθενά· απλώς αιωρείται στο κέντρο της εικόνας. Πάνω και γύρω από αυτό το μυστηριώδες σφαιρικό σώμα, γεωμετρικά στυλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.

Ο αλληλεπιδραστικός χαρακτήρας αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση τόσο οικείας όσο και βαθιάς παράξενης. Το παράθυρο, που συνήθως αποτελεί πύλη στην πραγματικότητα, παρουσιάζει εδώ μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτού του παράξενου tableau. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, καλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό και τη φύση της αναπαράστασης.
Ο Ρενέ Μαγκρίτ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, μαζί με τον Warhol, τον Pablo Picasso, τον Salvador Dali, τον Damien Hirst, τον Egon Schiele, τον Chillida, τον Roy Lichtenstein, τον Basquiat ή τον Banksy.