Petro van Musschenbroek - Elementa Physicae - 1781

Στοιχεία Φυσικής. Συνταχθέντα για ακαδημαϊκή χρήση.
Τόμος δεύτερος
Musschenbroek Petrus van
Τόπος και εκδότης: Νεάπολι (Νάπολη), στον χώρο του Michaelem Stagi
Έτος: MDCCLXXXI (1781)

Τα Στοιχεία της Φυσικής που γράφτηκαν για ακαδημαϊκή χρήση από τον Pieter van Musschenbroek, τα οποία τώρα, για πρώτη φορά, προς όφελος της σπουδαστικής νεολαίας, έχουν προσθήκες και σημειώσεις από άλλους συγγραφείς προστιθέμενες σε όλο το κείμενο· μαζί με μια φυσικοϊστορική συζήτηση για την προέλευση των σωμάτων, μια πραγματεία περί ουρανίων θεμάτων και τελικά μια διατριβή για την ηλεκτρικότητα.
287 αριθμημένες σελίδες + 6 μη αριθμημένες σελίδες + 166 αριθμημένες σελίδες + 3 μη αριθμημένες σελίδες + 44 αριθμημένες σελίδες + 3 μη αριθμημένες σελίδες + 20 πλάκες, επαναλαμβανόμενα διπλωμένες. Τυπογραφικό εμβληματικό (σύστημα) πάνω στις δύο σελίδες τίτλου χαραγμένο από τον Φιλιππο Ντε Γκράδο, ο οποίος είναι επίσης ο συγγραφέας των αμέτρητων χαρακτικών στις πλάκες έξω από το κείμενο που απεικονίζουν τη μηχανική, τη φυσική, την αστρονομία και την οπτική. Οι 166 σελίδες περιέχουν το De Rebus Celestibus Tractatus, ενώ οι 44 σελίδες περιέχουν τη Dissertatio de Electricitate, η οποία εμφανίζεται για πρώτη φορά σε αυτήν την έκδοση.

Pieter van Musschenbroek (14 Μαρτίου 1692 – 19 Σεπτεμβρίου 1761) ήταν Ολλανδός επιστήμονας. Ήταν καθηγητής στο Ντίουιςβουργκ, στην Ουτρέχτη και στο Λέιντεν, όπου κατείχε θέσεις στα μαθηματικά, τη φιλοσοφία, την ιατρική και την αστρονομία. Του οφείλεται η εφεύρεση του πρώτου πυκνωτή το 1746: το Leyden jar. Διενήργησε καινοτόμα εργασία για την κάμψη συμπιεσμένων στηριγμάτων. Ο Musschenbroek ήταν επίσης ένας από τους πρώτους επιστήμονες (το 1729) που παρείχαν λεπτομερείς περιγραφές μηχανών δοκιμών για ελκτική, συμπιεστική και δοκιμή κάμψης. Ένα πρώιμο παράδειγμα προβλήματος στη δυναμική πλαστικότητας περιγράφηκε στο άρθρο του 1739 (με τη μορφή διείσδυσης βουτύρου από ένα ξύλινο ραβδί που υφίσταται πλήγμα από μια ξύλινη σφαίρα).
Ο Pieter van Musschenbroek γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1692 στο Λάιντεν, Χόλαντ, Ολλανδική Δημοκρατία. Ο πατέρας του ήταν ο Johannes van Musschenbroek και η μητέρα του η Margaretha van Straaten. Οι Van Musschenbroeks, αρχικά από τη Φλάνδρα, είχαν ζήσει στην πόλη του Λάιντεν από περίπου το 1600. Ο πατέρας του ήταν κατασκευαστής οργάνων, που έφτιαχνε επιστημονικά όργανα όπως αντλίες αέρα, μικροσκόπια και τηλεσκόπια.
Ο Βαν Μουσσεμπρόκ φοίτησε σε λατινικό σχολείο μέχρι το 1708, όπου μελέτησε τα Ελληνικά, τα Λατινικά, τα Γαλλικά, τα Αγγλικά, τα Γερμανικά (υψηλής περιόδου), τα Ιταλικά και τα Ισπανικά. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν και έλαβε το διδακτορικό του το 1715. Παρακολούθησε επίσης διαλέξεις από τον Τζον Θεόφιλο ντεσαγκυλιέρ και τον Ισαάκ Νεύτων στο Λονδίνο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη φιλοσοφία το 1719.
Ο Μούσσεμπρενκ ανήκε στην παράδοση Ολλανδών διανοουμένων που καθιέρωσαν το οντολογικό επιχείρημα για το σχέδιο του Θεού. Είναι ο συγγραφέας του Oratio de sapientia divina.
Το 1719 έγινε καθηγητής μαθηματικών και φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Ντίσμπουργκ. Το 1721, έγινε επίσης καθηγητής ιατρικής.
Το 1723 άφησε τις θέσεις του στο Ντούισμπουργκ και εγκατέλειψε/έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ουτρέχτη. Το 1726 έγινε επίσης καθηγητής αστρονομίας. Το Elementa Physica (1726) του Musschenbroekδιαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη διάδοση των ιδεών του Ισαάκ Νεύτωνα στη φυσική προς την Ευρώπη. Τον Νοέμβριο του 1734 εκλέχθηκε Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας.
Το 1739 επέστρεψε στο Λέιντεν, όπου διαδέχθηκε τον Jacobus Wittichius ως καθηγητής.
Ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, ο Van Musschenbroek στράφηκε στην ηλεκτροστατική. Εκείνη την εποχή η μεταβατική ηλεκτρική ενέργεια μπορούσε να παραχθεί από μηχανές τριβής, αλλά δεν υπήρχε τρόπος αποθήκευσης της. Ο Musschenbroek και ο μαθητής του Andreas Cunaeus ανακάλυψαν ότι η ενέργεια μπορούσε να αποθηκευτεί, σε εργασία που συμμετείχε και ο Jean-Nicolas-Sébastien Allamand ως συνεργάτης. Ο εξοπλισμός ήταν ένα γυάλινο βάζο γεμάτο με νερό στο οποίο είχε τοποθετηθεί μια ράβδος από μπρούντζο· και η αποθηκευμένη ενέργεια μπορούσε να απελευθερωθεί μόνο με την ολοκλήρωση εξωτερικού κυκλώματος μεταξύ της ράβδου από μπρούντζο και ενός άλλου αγωγού, αρχικά ενός χεριού, τοποθετημένου σε επαφή με το εξωτερικό του βάζου. Ο Van Musschenbroek κοινοποίησε αυτήν την ανακάλυψη στον René Réaumur τον Ιανουάριο του 1746, και ήταν ο Abbé Nollet, ο μεταφραστής της επιστολής του Musschenbroek από τα λατινικά, που ονόμασε την εφεύρεση το «Leyden jar».
Σύντομα αργότερα προέκυψε ότι ένας Γερμανός επιστήμονας, ο Ewald Georg von Kleist, είχε ανεξάρτητα κατασκευάσει μια παρόμοια συσκευή στα τέλη του 1745, λίγο πριν τον Musschenbroek.
Έκανε μια σημαντική συνεισφορά στον τομέα της τριβολογίας.
Το 1754, έγινε τιμητικός καθηγητής στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Επιστημών στη Αγία Πετρούπολη. Επίσης εκλέχθηκε ως ξένο μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών το 1747.
Ο Van Musschenbroek πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1761 στη Λιντέν.