Ισπανική σχολή (XX) - Arquitectura entre colinas





| 25 € | ||
|---|---|---|
| 20 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 125929 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Με τίτλο «Arquitectura entre colinas», αυτός ο πίνακας σε λάδι σε καμβά με τοπίο από την Escuela española (XX) της Ισπανίας χρονολογείται από το 1960–1970, στυλ μετα-ιμπρεσιονιστικό, αρχική έκδοση, 55×67 cm, πωλείται με κάδρο από τη Galería.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ισπανική σχολή, 20ός αιώνας
Τοπίο με λόφους και μνημειακή οικοδομή
Λάδι σε καμβά.
Τοπίο σύγχρονης αντίληψης που απεικονίζει ένα αγροτικό περιβάλλον αρθρωμένο σε λόφους και βεράντες, με μια επιβλητική κτιριακή κατασκευή — πιθανώς ένα θρησκευτικό ή ιστορικό συγκρότημα — να δεσπόζει στον ορίζοντα. Η σύνθεση δομείται μέσω διαδοχικών επιπέδων που οργανώνουν τον χώρο με ρυθμικό τρόπο, οδηγώντας το βλέμμα από το πρώτο πλάνο προς το βάθος.
Το έργο χαρακτηρίζεται από μια παχιά πινελιά που χτίζει συνθετικά στρώματα, εφαρμοσμένη σε κοντές και κατευθυνόμενες πινελιές, δίνοντας στο σύνολο έναν έντονο οπτικό δυναμισμό. Το χρώμα αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο, με παλέτα πλούσια σε πράσινα, μπλε και ώχρες, χρησιμοποιούμενη με ελεύθερη εκφραστική διάθεση πέρα από μια αυστηρά φυσιοκρατική προσέγγιση.
Η εικαστική γλώσσα παραπέμπει στον μεταϊμπρεσιονισμό, με σαφή εκφραστικά χαρακτηριστικά, ορατά τόσο στη μορφολογική σύνθεση του τοπίου όσο και στην κορεσμένη χρωματική παλέτα. Ο χώρος εμφανίζεται επιμελώς απλοποιημένος, ενισχύοντας την επιφάνεια της ζωγραφικής και τον μοντέρνο χαρακτήρα του έργου.
Λόγω της μεταχείρισης του χρώματος, της ύλης και της συνθετικής δομής, η ζωγραφική εντάσσεται στη σχολή της ισπανικής τέχνης του 20ού αιώνα, στο πλαίσιο της ανανέωσης του τοπίου και της αφομοίωσης γλωσσών μεταϊμπρεσιονισμού στη μοντέρνα ζωγραφική.
Ιστορία πωλητή
Ισπανική σχολή, 20ός αιώνας
Τοπίο με λόφους και μνημειακή οικοδομή
Λάδι σε καμβά.
Τοπίο σύγχρονης αντίληψης που απεικονίζει ένα αγροτικό περιβάλλον αρθρωμένο σε λόφους και βεράντες, με μια επιβλητική κτιριακή κατασκευή — πιθανώς ένα θρησκευτικό ή ιστορικό συγκρότημα — να δεσπόζει στον ορίζοντα. Η σύνθεση δομείται μέσω διαδοχικών επιπέδων που οργανώνουν τον χώρο με ρυθμικό τρόπο, οδηγώντας το βλέμμα από το πρώτο πλάνο προς το βάθος.
Το έργο χαρακτηρίζεται από μια παχιά πινελιά που χτίζει συνθετικά στρώματα, εφαρμοσμένη σε κοντές και κατευθυνόμενες πινελιές, δίνοντας στο σύνολο έναν έντονο οπτικό δυναμισμό. Το χρώμα αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο, με παλέτα πλούσια σε πράσινα, μπλε και ώχρες, χρησιμοποιούμενη με ελεύθερη εκφραστική διάθεση πέρα από μια αυστηρά φυσιοκρατική προσέγγιση.
Η εικαστική γλώσσα παραπέμπει στον μεταϊμπρεσιονισμό, με σαφή εκφραστικά χαρακτηριστικά, ορατά τόσο στη μορφολογική σύνθεση του τοπίου όσο και στην κορεσμένη χρωματική παλέτα. Ο χώρος εμφανίζεται επιμελώς απλοποιημένος, ενισχύοντας την επιφάνεια της ζωγραφικής και τον μοντέρνο χαρακτήρα του έργου.
Λόγω της μεταχείρισης του χρώματος, της ύλης και της συνθετικής δομής, η ζωγραφική εντάσσεται στη σχολή της ισπανικής τέχνης του 20ού αιώνα, στο πλαίσιο της ανανέωσης του τοπίου και της αφομοίωσης γλωσσών μεταϊμπρεσιονισμού στη μοντέρνα ζωγραφική.

