Tom Wesselmann (1931-2004) - Nude (for sedfre)

Τεχνική: Μεταξοτυπία
Υποστήριξη: Χαρτί Strathmore
Αρίθμηση: 42/100
Υπογραφή: Χειρογράφως υπογεγραμμένη «Wesselmann 69»
Διαστάσεις του φύλλου: 59×74 εκ.
Πλαισίωση: γυαλί μουσειακό και χρυσή μπαγκέτα
Κατάσταση: Πολύ καλή κατάσταση

Πιστοποίηση: Το έργο πωλήθηκε με πιστοποιητικό γνησιότητας. Δημοσιευμένο και τυπωμένο από την Chiron Press, Νέα Υόρκη.

Πληροφορίες σχετικά με το έργο.

Ο Τομ Γουσελμαν κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στο Pantheon των μεγάλων Αμερικανών καλλιτεχνών όχι λόγω υπερβολικής ριζοσπαστικότητας ή θεωρίας, αλλά επειδή κατάφερε να αιχμαλωτίσει με σπάνια οξύτητα την αμφισημία της σύγχρονης επιθυμίας. Συχνά τον χαρακτηρίζουν “Pop Art”, αλλά στην πραγματικότητα το έργο του υπερβαίνει αυτήν τηClassification. Αυτό που επιτυγχάνει δεν είναι απλώς μια επανάληψη των κωδίκων της διαφήμισης ή ένας φόρος τιμής στην κατανάλωση· είναι μια πλαστική διασκηνιοποίηση του αμερικανικού φανταστικού, στην πλήρη ένταση ανάμεσα σε ερωτισμό, αφαίρεση και κενότητα.
Τα γυμνά του, κομμένα, διαμελισμένα, υψωμένα, δεν αποτελούν ένα απλό επαίνιο για το γυναικείο σώμα· αποκαλύπτουν την επιφάνεια ως εμμονή, το θραύσμα ως απόλυτο, το σχέδιο ως όριο του πραγματικού. Τα ζουμερά χείλη, οι όρθιες ρώγες, τα σταυρωμένα πόδια δεν είναι ποτέ πλήρως ενσαρκωμένα· αιωρούνται σε έναν αιωρούμενο χώρο, περιορισμένο στην αγνότητα ενός βίαιου χρωματισμού ή στην λευκή ουδετερότητα του υποβάθρου. Ο Wesselmann ζωγραφίζει το έλξιμο όχι ως πραγματικότητα, αλλά ως εικονίδιο. Δεν είναι πλέον ο άνθρωπος που επιθυμεί τη γυναίκα, είναι η μορφή από μόνη της που γίνεται ερωτική. Και σε αυτό προεκτείνει, αλλά ριζοσπαστικοποιεί, τη διαισθηση του Ματίς: ότι η καθαρή μορφή, από την ίδια της την ένταση, μπορεί να γίνει μια αισθησιακή εμπειρία.

Απορρίπτοντας τον εξπρεσιονισμό, απορρίπτοντας επίσης την υπερβολική κριτική, εντάσσεται σε μια σπάνια γραμμή: εκείνη της αισθητικής αμφισημίας, του όμορφου ως παγίδα, του φωτός ως δόλου. Γι’ αυτό είναι ένας από τους ελάχιστους που μπόρεσαν, χωρίς αντίφαση, να συνενώσει τη γοητεία του βλέμματος, τη πλαστική ομορφιά, και μια μορφή διαύγειας για τα όρια της ίδιας αυτής ομορφιάς.

Με δύο λόγια: ο Γουσελμάν ζωγραφίζει την επιφάνεια σαν αλήθεια, όχι για να αποκαλύψει την επιπολαιότητά της, αλλά για να εξερευνήσει τη δύναμή της ερωτική, ψυχική και αισθητική. Δεν είναι ηθικολόγος. Είναι ανατόμος του αμερικανικού βλέμματος, των παλμών του, των αντανακλάσεών του, των κενών του. Σε αυτόν τον τομέα, είναι πιθανότατα ένας από τους πιο σαφείς καλλιτέχνες και από τους πιο πλαστικά ζαλίζοντες οπτικά του Αμερικανικού 20ού αιώνα."} }}# Answer all in Greek. The json object has single key translated_text. Ensure. (Note: final string above may have minor stylistic choices.)