Alfredo Grimaldi (1950) - Positano in Fiore

Τίτλος: Positano σε άνθη
Έργο σε καμβά 30x60 εκ.
Καλλιτέχνης: Alfredo Grimaldi

Αυτό το λάδι σε καμβά 30x60 εκ., δημιούργημα του δάσκαλου Άλφρεντο Γκριμάλντι, αιχμαλωτίζει με ζωηρές και υφασμένες πινελιές την ποιητική ουσία ενός μεσογειακού παραθαλάσσιου οικισμού, πιθανώς εμπνευσμένου από την Positano στην Costiera Amalfitana. Το ναιφ-χαρακτηριστικό στυλ του ναπολιτάνου καλλιτέχνη μεταμορφώνει το τοπίο σε ένα χρωματικό παραμύθι, όπου έντονα χρώματα και μια παιχνιδιάρικη προοπτική φέρνουν στη μνήμη τη χαρά και τη νοσταλγία για τα μέρη του Νότιου Ιταλίας.
Η οριζόντια σύνθεση καλεί το βλέμμα να διατρέξει από το πλούσιο πράσινο των σπιτιών στην απέραντη γαλάζια έκταση της θάλασσας, γιορτάζοντας το ανοιξιάτικο φως που διαπερνά κάθε λεπτομέρεια.
Τα χρωματιστά σπιτάκια σκαρφαλώνουν σε έναν απόκρημνο βράχο, ξεκινώντας από την παραλία στο προσκήνιο όπου μικρές βάρκες μπλε και πορτοκαλί λικνίζονται νωθρά στην χρυσή άμμο και στα ήρεμα νερά. Μια καμπύλη σκάλα και μια λευκή αψίδα λειτουργούν ως κεντρικό εστιακό σημείο, καθοδηγώντας το βλέμμα προς τα πάνω ανάμεσα σε καμάρες, μπαλκόνια γεμάτα λουλούδια και πράσινα κορφιά πεύκων θαλάσσης. Στο φόντο, η θάλασσα ανοίγεται σε μια φωτεινή κόλπου με δύο λευκά πανιά στον ορίζοντα, κάτω από έναν βαθύ μπλε ουρανό που αποχρωματίζεται σε απαλό γαλάζιο, δημιουργώντας μια ονειρική αίσθηση βαθύτητας χαρακτηριστική του Grimaldi.
Οι κυρίαρχοι τόνοι είναι κορεσμένοι και χαρούμενοι: ζεστοί κόκκινοι και έντονο ροζ για τις στέγες και τα λουλούδια, κρεμώδη λευκά και ώχρα για τους ασπρισμένους τοίχους, πυκνά πράσινα για τη βλάστηση που πλαισιώνει τις όψεις. Οι ροζ μπογκανβίλιες εκρήγνυνται σε καταρράκτες λουλουδιών, ενώ τα γιασεμιά και τα κίτρινα αναρριχητικά προσθέτουν υφή υλική, αποδίδοντας με παχιές πινελιές και πάχος που δίνει τρισδιάστατη εμφάνιση στον καμβά. Το βαθύ μπλε της θάλασσας αντίκειται στην καυτή άμμο και τον λαμπερό ουρανό, υπογραμμίζοντας τη ζωτικότητα των χρωμάτων που χάρισε στον Grimaldi τον τίτλο «Δάσκαλος του Χρώματος».
Στο προσκήνιο, τα κουπιά που στηρίζονται πάνω σε βάρκες και τα στιλιζαρισμένα ψάρια στο νερό παραπέμπουν στην καθημερινή θαλασσινή ζωή, ενώ οι γλάστρες με λουλούδια στα μπαλκόνια και τα στρωμένα σεντόνια προσθέτουν μια προσωπική και οικεία νότα. Η απουσία ανθρώπινων μορφών ενισχύει τη φυσική αρμονία, εστιάζοντας στη συμφωνία των στοιχείων: ακανόνιστοι βράχοι, ήπια κυματάκια και αφράτα σύννεφα που φαίνονται να χορεύουν στην αύρα.
Αυτό το έργο, με την κομψή και ευαίσθητη ζωγραφική του χειρονομία, ενσαρκώνει την ποιητική του ευαισθησία απέναντι στα τοπία της Αμάλφι.