Francesca Escobar (1972) - Brisa

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το εκπληκτικό έργο τέχνης που ανήκει στην Francesca Escobar, το οποίο απεικονίζει την προστατευτική αγάπη και τον βαθύ δεσμό ανάμεσα σε μια μητέρα και μια κόρη, μοιράζοντας μια στιγμή γαλήνης και ενότητας μπροστά στην απεραντοσύνη του τοπίου. Η ζωγραφιά ξεχωρίζει για την άριστη τεχνική και την εξαιρετική ποιότητα ζωγραφικής που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 57×40×2 εκ.
· Λάδι σε καμβά, υπογεγραμμένο χειρόγραφα από την καλλιτέχνιδα στη δεξιά γωνία του έργου, Φραντσέσκα.
Το κομμάτι βρίσκεται σε άριστη κατάσταση διατήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του λοτ.

Το κάδρο θα συσκευαστεί με επαγγελματικό τρόπο από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.



Αυτός ο πίνακας απεικονίζει μια τρυφερή και ήρεμη σκηνή στην οποία δύο γυναικείες φιγούρες, μια ενήλικη και ένα κορίτσι, φαίνονται με την πλάτη προς τα εμάς, ενωμένες χέρι χέρι, μπροστά σε ένα ανοιχτό τοπίο που παραπέμπει σε θάλασσα και ουρανό. Η σύνθεση προσκαλεί τον θεατή να σταθεί πίσω τους, μοιράζοντας την ίδια οπτική γωνία, σαν να αποτελεί κι αυτός μέρος αυτής της αιωρούμενης στιγμής. Η χαλαρή στάση και των δύο μεταδίδει αυτοπεποίθηση και προστασία, δημιουργώντας από την πρώτη στιγμή ένα έντονο αίσθημα σύνδεσης και συναισθηματικής εγγύτητας.
Οι φιγούρες φορούν ανοιχτά ενδύματα που εναρμονίζονται ήσυχα με το φωτεινό περιβάλλον. Τα λευκά φορέματα, ελαφριά και απλά, φαίνονται να κινούνται με ένα απαλό αεράκι, παραπέμποντας σε μια ήσυχη μέρα κοντά στη θάλασσα. Τα ανοιχτά καπέλα, διακοσμημένα με μια μπλε λωρίδα, ενισχύουν την καλοκαιρινή ατμόσφαιρα και προσφέρουν ένα χρωματικό αρμονικό τόνο που συνδέεται με τους τόνους του ουρανού. Η κοινή χειρονομία να φέρνει κανείς το χέρι στο καπέλο υποδηλώνει την παρουσία του ανέμου και προσθέτει φυσικότητα στη σκηνή.
Το τοπίο που το περιβάλλει χτίζεται από ένα ευρύ φάσμα γαλάζιων τόνων και ήπιων αμμόχρωμων αποχρώσεων, δημιουργώντας ένα ανοιχτό και αναπνεύσιμο φόντο. Ο ουρανός καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της σύνθεσης, περιβάλλει τις φιγούρες και τους δίνει ένα πλαίσιο ηρεμίας και ευρυχωρίας. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποσπούν την προσοχή: όλα έχουν περιοριστεί στο απολύτως ουσιώδες, ώστε η προσοχή να εστιάζεται στη σχέση ανάμεσα στις δύο φιγούρες και στο συναίσθημα που μεταφέρει η σιωπή τους.
Η διαφορά υψών ανάμεσα στη γυναίκα και την κόρη ενισχύει την ιδέα της προστασίας και της καθοδήγησης. Το πλεγμένο χέρι μετατρέπεται στον πραγματικό συναισθηματικό πυρήνα του πίνακα, μια μικρή, φορτισμένη με νόημα χειρονομία. Δεν χρειάζεται να φαίνονται τα πρόσωπα για να κατανοηθεί η σκηνή· το συναίσθημα μεταδίδεται μέσω της γλώσσας του σώματος, της φυσικής εγγύτητας και του τρόπου με τον οποίο οι δύο φιγούρες παρουσιάζονται ως ένα αδιαίρετο σύνολο.
Ο πίνακας ξυπνά αισθήσεις μνήμης και νοσταλγίας, φέρνοντας στο νου στιγμές από την παιδική ηλικία, ήρεμες βόλτες και συναισθηματικούς δεσμούς που αφήνουν ίχνη. Υπάρχει μια αίσθηση παγωμένου χρόνου, σαν αυτή η στιγμή να μπορούσε να παραταθεί ατέρμονα. Ο θεατής δεν παρακολουθεί μια συγκεκριμένη ενέργεια, αλλά ένα συναισθηματικό κράτος: η γαλήνη, η ασφάλεια και η σιωπηρή αγάπη που μοιράζεται μπροστά στην απεραντοσύνη του τοπίου.
Συνολικά, το έργο μετατρέπεται σε ποιητική αναπαράσταση του δεσμού ανάμεσα στις γενιές, της προστασίας και της συντροφικότητας, περιβαλλόμενο από μια φωτεινή ατμόσφαιρα που μεταδίδει γαλήνη, τρυφερότητα και μια βαθιά συναισθηματική σύνδεση.