Valentino Ghiglia (1903-1960) - Pesce e limoni

Το έργο τέχνης έχει κάδρο με γυαλί. Οι συνολικές διαστάσεις είναι 44 x 65 x 3.

Το έργο έχει ήδη δημοπρατηθεί.
Αποστολή πραγματοποιήθηκε με ενισχυμένη συσκευασία.

Ο πρωτότοκος γιος του ζωγράφου Όσκαρ Γκιλιά γεννήθηκε στο Μαϊάνο ντι Φιέζολε, κοντά στη Φλωρεντία, στις 19 Ιουλίου 1903.

Αν και διατηρούσε την χαρακτηριστική στυλιστική υπογραφή του πατέρα, ο οποίος διαμόρφωνε με μετριοπάθεια στη σχεδίαση συνθέσεις φορτωμένες με πυκνό και έντονο χρώμα, ο Βαλεντίνο Γκίλια άρεσε να αντιπαρατίθεται με το τοπίο, μελετούσε τη φύση, σηκωνόταν συχνά στις πρώτες ακτίνες της αυγής, περιπλανώμενος στα λόφια πάνω από τη Φλωρεντία, και επέστρεφε με προσχέδια τοπίου ή με νεκρές φύσεις.

Το 1929 εξέθεσε μαζί με τον πατέρα του και τον αδελφό του Παύλο στην γκαλερί Pesaro του Μιλάνου, οπότε συμμετείχε στις τετραετείς εκθέσεις της Ρώμης, της Τρίεστης και της Φλωρεντίας.

Σε αυτήν τη χρονική περίοδο επιτυχιών και ενθαρρύνσεων, που φτάνει σχεδόν στα τεσσαρακοστά χρόνια, αντιστοιχεί μια ζωγραφική αναζήτηση που σε ορισμένες πτυχές παραμένει συνδεδεμένη με το αποτύπωμα του πατέρα, παρόμοια στην απόδοση της ζωγραφικής, πυκνή και σαν σπασμένη, σε λωρίδες χρώματος· ωστόσο διαφαίνεται ότι η προσέγγιση στην εικόνα είναι πιο μοντέρνα, κοντά στον σύγχρονο ρεαλισμό, στην περίοδο που βλέπει να εδραιώνεται στη Φλωρεντία το γκρουπ του Νέου Ουμανισμού.

Μετά τον πόλεμο ο Ghiglia επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον του για τις τοπιογραφίες: ζωγράφισε τοπία από το Ροζάνο, το Κασέντινο, από το νησί Γκίλιο και από την Ελμπά, αλλά και το Παρίσι, όπου ο καλλιτέχνης πραγματοποίησε δύο ατομικές εκθέσεις στη γκαλερί Weil, στην avenue Matignon, τον Οκτώβριο του 1955 και τον Ιανουάριο του 1956.

Πέθανε στη Φλωρεντία στις 25 Αυγούστου 1960.